Wednesday, August 5, 2009

இரை போட்டுத் தூங்கப்பண்ணிவிட்டாயா?

வெளியே தூறல் வலுக்கத்துவங்கியிருந்தது.

கண்களால் காணமுடியாத வேகத்தில் சுற்றிக்கொண்டிருந்த அந்த உரைகல்லில் கடைசி இழுப்பை இழுத்து முடித்து திருப்தியுடன் முகத்துக்கு நேராக அதை தூக்கிப்பிடித்துப் பார்த்தார் சண்முகநாதன். அப்போது அது எதிர்பாராதவிதமாக அவரது கைகளில் இருந்து நழுவி கீழே விழுந்து இரண்டு துண்டுகளாக உடைந்துபோனது. அது ஒரு பஞ்சமுக விளக்கின் தலைப்பாகம். உடைந்த‌ அதன் ஒரு பகுதியின் கூர்முனை அவரின் வலதுகால் பெருவிரலை பதம்பார்த்ததில் அடுத்த சில விநாடிகளிலேயே நகக்கண்ணிலிருந்து ரத்தம் கொப்பளிக்கத் துவங்கியது. அருணாப்பேரி அம்மனின் பக்தரான சண்முகநாதனுக்கு விரலில் ஏற்பட்ட வலியை விடவும் விளக்கு உடைந்துபோனதால் ஏற்பட்ட வலி அதிகமாக இருந்தது.

ஆசுவாசமாக நாற்காலியில் உட்கார்ந்தார். தென்காசி காசிநாடார் கடைக்கு நாளை தருவதாய் ஒப்புக்கொண்ட 10 விளக்குகளில் ஒன்பதுதான் தயாராகியிருந்தது. அவற்றை பாலிஷ் செய்து விட்டால் வேலைமுடிந்துவிடும். ஒரு இரண்டு மணி நேரம்தான், ஆனால் வேலை செய்யும் மனநிலையில் அவர் இல்லை. சின்னச்சின்ன காமாட்சி விளக்குகளுக்கான அச்சுகளில் உருகிய நிலையில் இருக்கும் பித்தளைக்குழம்பை ஊற்றத் தயாராகிக்கொண்டிருந்த மணிகண்டன் சண்முகநாதனுக்கு அருகில் வந்தான்,

“கால்ல நல்லா ரெத்தம் வருது பாருங்க.. டிஞ்சர் வேங்கிட்டு வரவா சார்.?”

“பரவால்ல மணி, நானே வீட்டுக்குக் கெளம்பலான்னுதான் பாக்கேன். போறவழியில பாத்துக்கிடுதேன். நீ ஒண்ணு பண்ணு. சொன்னமாரி குடுக்கலன்னா நல்லாருக்காது. காமாச்சி வெளக்க நாளைக்கு பாத்துக்கிடலாம்.. மோல்ட மாத்தி இந்த உடைஞ்சி போனதையே இன்னொண்ணு ஊத்திரு. அப்டியே எடுத்து கிரைண்டிங்கையும் முடிச்சுட்டேன்னா காலைல வந்ததும் பாலிஷ் போட்டு குடுத்தனுப்ப வசதியா இருக்கும்.. என்ன சொல்ற? நீ கெளம்ப கொஞ்சம் லேட்டாயிருமே.. பரவால்லையா?”

“பரவால்ல சார், நீங்க சொன்னமாரியே முடிச்சிரலாம்?”

“வேல முடிஞ்சதும் சாவிய நீயே கொண்டு போயிரு. வீணா வீட்டுக்கு அலையவேண்டாம். நாளைக்கு வரம்போது ரெண்டு பேரும் ஒண்ணா வந்துரலாம்..”

“மழ பேய்தே சார், எப்பிடி போப்போறீங்க? நா வேணா சைக்கிள்ள கொண்டுவந்து விட்டிறவா?”

“எப்பிடியும் நனையத்தான போறோம். நீ வேலையப்பாரு.. நா நடந்தே போய்கிடுதேன்”

வெளியே வந்து டியூஷன் சென்டரை நோக்கி நடக்கத்துவங்கினார். ‘வலுத்துத்தான் பெய்கிறது. தொப்பலா நனஞ்சிருவோம், பேசாம வீட்டுக்குப்போயிரலாமா?’ யோசனை ஒருபக்கம். ‘ம்ஹூம்.. வீட்ல செல்வியும் இல்ல, ஒரு மாசமாவப்போவுது அம்மா வீட்டுக்கு போனா எளவு வந்து தொலையுதாளா.? சென்டர்ல பிள்ளையள்லாம் போயிருச்சான்னு பாத்துட்டு போயிரலாம், மழ நிக்கலன்னா செண்டர்லயே இன்னிக்கு படுத்துக்க வேண்டிதுதான்’. நடக்க நடக்க கால் பெருவிரல் இன்னும் வலித்தது. ‘இந்த சுந்தர்பயலும் ஒழுங்கா வேலைக்கு வந்தான்னா இன்னும் கொஞ்சம் வேலையெல்லாம் எடுத்துச்செய்யலாம், மணி ஒருத்தன மட்டும் வெச்சி சமாளிக்கிறது கஷ்டமாயிருக்கே?’

சண்முகநாதனின் எண்ணங்கள் வீடு, விளக்குப்பட்டறை, கடை, ட்யூஷன் சென்டர், சங்கத்தின் பொறுப்பு என பலவற்றையும் சுற்றிவந்தது. அந்த மகிழ்வண்ணநாதபுரம் என்ற சிற்றூரில் மட்டுமல்ல சுற்றுவட்டார கிராமங்களிலும் சண்முகநாதன் மிகவும் அறியப்படுபவராய் இருந்தார். சண்முகநாதன் என்றால் கூட சிலர் யோசிக்கக்கூடும், ‘சம்முகம் சார்’ என்றால் தெரியாதவர்களே இருக்கமுடியாது. நல்ல படிப்பாளி என்றும் மிக நல்லவர் என்றும் பெயரெடுத்திருந்தார். எந்நேரமும் சிரித்த முகமும், கலகலப்பான பேச்சும் என ஊரே அவரை அறிந்திருந்தது.

அவர் M.Sc கணிதம் முடித்து தேர்வு முடிவுகளுக்காக காத்திருந்த காலத்தில் பொழுதுபோக்காகத்தான் அந்த டியூஷன் சென்டரை துவக்கினார். முதலில் இலவசமாக கற்றுக்கொடுக்க ஆரம்பித்தார். பின்னர் மனதுக்குப்பிடித்தமான ஒரு வேலை அமையாததாலும் பக்கத்து கிராமங்களிலிருந்தும் பிள்ளைகள் வரத்துவங்கி, ஏராளமான பெற்றோர்களின் வேண்டுகோளுக்காகவும் சென்டரை தொடர்ந்து நடத்தவேண்டியதாயிற்று. அதன்பின்னரே பிள்ளைகளின் குடும்பச்சூழல் அறிந்து சிறு தொகையினை கட்டணமாகப் பெறத்துவங்கினார். வெறும் பாடங்களை மட்டுமல்லாது வாழ்க்கைக்கான ஊக்கத்தையும், சூட்சுமங்களையும் கற்றுத்தந்தார். அவரது மாணவர்கள் அவரை மிக நல்ல ஒரு தோழனாக உணர்ந்தனர். பெரும்பாலும் +2 விலேயே முடித்துக்கொள்வதாயும், அரிதாக சிலர் இளங்கலைப் படிப்புக்கு செல்வதாகவும் இருந்த அந்த கிராமங்களின் கல்வியை அடுத்த கட்டத்துக்குக் கொண்டு சென்றதில் நிச்சயமாக சம்முகம் சாருக்கும் பங்கு உண்டு. அவரிடமிருந்து மாணவர்கள் சிலர் என்ஜினியரிங் கல்விக்கும், மருத்துவக்கல்விக்கும் செல்லத்துவங்கியபோது அந்தக்கிராமங்களின் தவிர்க்க இயலாத மனிதராக மாறிப்போனார் சண்முகநாதன்.

டியூஷன் சென்டர் துவங்கிய ஐந்தாவது வருடம் பெற்றோர் பார்த்து முடிவுசெய்த எட்டாம் வகுப்பு வரையே படித்திருந்த ‘செல்வி’யை மகிழ்வோடு திருமணம் செய்துகொண்டார். இன்று மூத்த பிள்ளை முருகானந்தம் முதல் வகுப்பு செல்கிறான். இடைப்பட்ட காலத்தில் வருமானம் கருதியும், காலை நேரத்தை பயனுள்ளதாக கழிக்க வேண்டியும் ஒரு விளக்குப்பட்டறையை துவங்கினார். குத்துவிளக்கு, மணிவிளக்கு, வாழைப்பூவிளக்கு, காமாட்சிவிளக்கு என விதவிதமான விளக்குகளை தயாரித்தார். அந்தச் சிறு நிறுவனம் பெரும் செல்வத்தை கொண்டுவரவில்லை எனினும் அவரின் சிறு தேவைகளையாவது பூர்த்தி பண்ணிக்கொண்டிருக்கிறது. மேலும் தரமான அந்த விளக்குகள் அவரது பெயரை அந்தக் கிராமங்களைத் தாண்டியும் எடுத்துச்சென்றன. பின்னர் அந்த பட்டறையில் உருவாகும் விளக்குகள், பூஜைப்பொருட்களை விற்பதற்காக ஒரு சிறு கடையையும் துவங்கினார்.

இவை தவிர, அருணாப்பேரியில் உடல்ஊனமுற்ற குழந்தைகளுக்காக இயங்கி வந்த ‘பால சேவா சங்கம்’ என்ற தொண்டு நிறுவனத்துக்கும் அடிக்கடி சென்று இயன்ற உதவிகளைச் செய்துவந்தார். நாளடைவில் அவர்களின் திட்டப்பணிகளின் ஆலோசனைக்கு வரவேற்கப்பட்டார். ஒரு நாள் அதன் நிறுவனர், சங்கத்தின் ‘பொருளாளர்’ பொறுப்பை ஏற்கும்படி கேட்டுக்கொண்டபோது இவரால் மறுக்க இயலவில்லை. எல்லா நாட்களும் வரவேண்டிய அவசியமிருக்காது என்ற காரணத்தால் அதையும் ஏற்றுக்கொண்டார்.

காலையில் பட்டறை, பின்னர் மதியம் வரை கடை, பிறகு நான்கு மணி வரை சங்கம். பின்னர் ஐந்துமணியிலிருந்து ஒன்பது மணி வரை டியூஷன் சென்டர். சுமார் அறுபது பிள்ளைகள், எல்லா வகுப்புகளிலிருந்தும். அவர் ஒருவரால் சமாளிக்கமுடியவில்லை. டியூஷனில் துவக்கத்தில் அவரிடமே படித்து இப்போது கல்லூரி சென்றுகொண்டிருக்கும் தெரிந்த இரண்டு பெண்களை டியூஷனில் உதவியாக வைத்துக் கொண்டார். அவர்கள் வந்த பின்னர் சிறு பிள்ளைகளை சிறப்பாக கவனிக்க முடிந்தமைக்காக மகிழ்ந்தார். சிறு பிள்ளைகள் வகுப்பைப் பார்த்துக்கொள்வது, எக்ஸாம்ஸ் நடத்துவது, பேப்பர்கள் திருத்துவது என அவர்கள் மிக உதவியாக இருந்தனர். இன்று போல இவரால் வரமுடியாத சூழல் ஏற்பட்டால் அவர்களால் சமாளிக்க முடிந்தது.

“என்ன சார், மழைல நடந்து போறீங்க.. வண்டி என்னாச்சு.?”

“வண்டி பஞ்சராயிட்டுது.. டியூஷன் சென்டர்ல கிடக்குது..”

“சென்டருக்குதான.? நா வேணா டிராப் பண்ணவா சார்.. ஏறிக்குங்க சார்..”

நண்பர் ஒருவர் வீட்டு மாடியில் கூரைவேய்ந்து துவக்கப்பட்ட அந்த டியூஷன் சென்டர் தற்போது சுற்றுச்சுவர்கள் கட்டப்பட்டு ஒரு பெரிய ஹாலாக உருவாக்கப்பட்டிருந்தது. சண்முகநாதன் சென்டரை அடைந்தபோது மணி ஒன்பதரை ஆகியிருந்தது. மழை இன்னும் விட்டபாடில்லை.

சாரதா மட்டும் பேப்பர் திருத்திக் கொண்டிருந்தாள்.

சில நாட்கள் இங்கேயே தங்கிவிடுவதால் தேவையான உடைகள், துண்டு, போர்வை முதலானவை அங்கே இருந்த ஒரு சிறு பீரோவில் வைக்கப்பட்டிருந்தன. சாரதா இவரைக்கண்டவுடன் எழுந்து அதிலிருந்த ஒரு துண்டை எடுத்துத் தந்தவாறே,

“வாங்க சார், என்ன சார் இப்பிடித்தொப்பலா நனைஞ்சிட்டிங்க.?”

“அதிருக்கட்டும், இன்னிக்கு முத்துலெச்சிமி வரமாட்டேன்னிருந்தாளெ.. நீ தனியா சமாளிச்சிட்டியா? எல்லாப் பிள்ளையளும் வந்திருந்துதுவளா?”

“மழைன்னதுனால எல்லாப்பிள்ளையளும் வரல்ல சார், பாதிபேருதான் வந்திருந்தாங்க.. அதுனால டெஸ்ட்டகூட நாளக்கி வெச்சுக்கலாம்னு விட்டுட்டேன். லெச்சிமி அஞ்சி மணிக்கு வந்துட்டு கொஞ்ச நேரம் இருந்திட்டுதான் போனா.. வீட்டுல விருந்தாளு வந்திருக்காங்களாம். மழ கொஞ்சம் வெறிச்சாமாரி இருந்துது அதான் எட்டர எட்டே முக்காலுக்கெல்லாம் எல்லாரையும் அனுப்பிச்சிட்டேன். நான் கொஞ்ச நேரம் நேத்திக்கு டெஸ்ட் பேப்பர திருத்தலாம்னு உக்காந்தேன். அதுக்குள்ள மழ திரும்பவும் பிடிச்சிருச்சி..”

“பேப்பர நாளைக்கு பாத்துக்கலாம்லா.. மழ வெறிச்சிருக்கும்போதே நீயும் பெயிருக்க வேண்டிதுதான.? பாரு இப்ப எப்பிடி வீட்டுக்குப்போவ.?”

“கொஞ்ச நேரம் பாக்கலாம் சார்.. வெறிச்சிரும்”

“உன் தல.. கீழ முனிசாமியண்ண வீட்ல குட வாங்கித்தாரன், முதல்ல கிளம்பு..”

“இல்ல சார்.. வீட்ல அம்மாவேற இல்ல, வீரவநல்லூர் சித்தி வீட்டுக்கு பெயிருக்கா. பஸ்ஸ விட்டுட்டேம்னா காலைலதான் வர்றேம்னிருக்கா. வீட்டுல ஒத்தையில இருக்கதுக்கு இங்கயே தங்கிறலாமானு பாத்தேன். ஒங்ககிட்ட ஒருவார்த்த கேட்டுக்கிட்டு..”

“என்ன இப்பிடி சொல்லுத.? எதுக்கும் கடேசி பஸ்ஸ பாத்துருவம், வர்றாங்களான்னு..”

“கால்ல என்ன சார் ரத்தம் வருது? என்னாச்சு சார்?”

“ஒண்ணுமில்லம்மா.. விளக்கு கால்ல விழுந்திருச்சு.. லேசாதான், இப்ப பரவால்ல..”

தலையை துவட்டிக்கொண்டு அங்கு கிடந்த ஒரு பாயை உதறி விரித்து உட்கார்ந்தார் சண்முகநாதன். இந்தப் பெண்ணுக்குத்தான் எத்தனை கஷ்டங்கள். சாரதாவின் பத்து வயதிலேயே அவளது அப்பா தென்காசியில் ஒரு விபத்தில் இறந்துபோனார். ஏற்கனவே ஏழ்மை நிலையில் இருந்த குடும்பம் அதன் பின்னர் இன்னும் பாதிக்கப்பட்டது. அவளது அம்மா காடுவேலைகளுக்குப் போய் இரண்டு பிள்ளைகளையும் படிக்கவைத்தாள். இவளது அண்ணன் டிப்ளமா படித்து முடித்து வேலைக்குத் திண்டாடிக் கொண்டிருந்தபோது இவர்தான் ஒரு நண்பர் மூலமாக சென்னையில் ஒரு வேலைக்கு ஏற்பாடு செய்துகொடுத்தார். கொஞ்சமேனும் நல்ல உணவை உண்ண ஆரம்பித்தது அவள் அண்ணன் சிறிதளவேனும் பணம் அனுப்ப ஆரம்பித்த பின்னர்தான். பிள்ளைகளின் படிப்புக்கும், வேலைக்கும் காரணம் சண்முகநாதன்தான் என்பதில் அவரை ஒரு தெய்வமாகவே மதித்துக் கொண்டிருந்தாள் சாரதாவின் அம்மா.

பல்வேறாக யோசித்துக் கொண்டேயிருந்ததில் அந்தப்பாயிலேயே தூங்கிப்போனார் சண்முகநாதன். ஒரு பெருத்த இடியோசையில் அவர் விழித்துக்கொண்ட போது மணி பதினொன்றை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது. ஐயோ தூங்கிவிட்டோமே இந்தப்பெண் என்ன செய்கிறாள் என எண்ணி விருட்டென எழுந்தவர் சாரதாவை தேடினார். மேஜையினருகே நின்றிருந்த சாரதா தாவணியை கழற்றி பிழிந்துகொண்டிருபதைக் கண்டதும் விருட்டென வேறு பக்கம் திரும்பினார் இவர். இவர் எழுந்ததை அறிந்த சாரதாவும் உடனே தாவணியை அவசர அவசரமாக அணிந்தாள்.

விநாடி நேரம் போதுமானதாக இருக்கிறது..

“என்ன பண்ணிட்டிருக்கே, எப்பிடி நனைஞ்சே.?”

“நீங்க தூங்கிட்டிங்களா? அம்மா வர்றாளான்னு பாக்க கீழ பெயிருந்தேன். கடைசி பஸ்லயும் அவ வரல.. மழை இன்னும் விடல.. அப்டியே உங்க காலுக்கு பிளாஸ்டரும் வாங்கிட்டுவந்தேன்”

“என்னிய எழுப்பிருக்கலாம்ல..” மெதுவாக திரும்பினார்.

“எழுப்பிப்பாத்தேன். அசந்து தூங்கிட்டிருந்திங்க..”

நனைந்திருந்தாள். ஈரத்தில் தாவணி நிறமற்றுப்போயிருந்தது. சண்முகநாதன் முதல்முறையாக தன்னையே வேறாய் உணர்ந்தார். பேசுகையில் அவள் முகத்தைப் பார்க்க முடியாமல் வேறெங்கோ அலைபாய்ந்தன அவர் கண்கள். என்ன மாதிரியான கருப்பு இவளது நிறம்? காதுகளில் பிளாஸ்டிக் கம்மல்களல்லவா அணிந்திருக்கிறாள். இவ்வளவு அடர்த்தியானதா இவளது கூந்தல்? கழுத்தில் நகைகள் ஏதுமில்லை. ஒரு சிவப்புக்கயிறு. அதன் முனையில் இருந்த ஒரு செப்பு நாணயம், இப்போது அவள் மார்போடு ஒட்டிக்கொண்டிருந்தது. அவரது பார்வை அவளது மெல்லிய வயிற்றிலும் அதற்குக்கீழும் பரவத்துவங்கியபோது சாரதா அந்தப்பார்வையின் வெப்பத்தைத் தாளமுடியாமல் மேஜைக்குப் பின்னாலிருந்த நாற்காலியில் அமர்ந்து தன்னை ஒடுக்கினாள்.

வெளியே மழை விடாது கொட்டிக்கொண்டிருந்தது. கதவுகள் இல்லாத சன்னல்கள் வழியே சாரலும்.. குளிர்காற்றும். சண்முகநாதனின் உடல் லேசாக நடுங்கிக் கொண்டிருந்தது.

“அந்த பீரோவிலயிருக்க போர்வையை எடும்மா..”

அவள் எழுந்து அதை எடுத்த போது, “நீதான் நனைஞ்சிருக்கே.. குளிரும், போர்த்திக்கோ” என்றார்.

அவள், “இல்ல பரவால்ல சார்.. நீங்களே மூடிக்குங்க..” என்றபடியே அவரிடம் அதைத் தந்தபோது போர்வையோடு அவளது கையையும் சேர்த்துப் பிடித்து இழுத்தார். மனம் முழுதும் மறுப்பு இருப்பினும் பாயில் கிடந்த அவரின் மீது ஒரு கொடி போல சரிந்தாள் அவள்.

ஊரையே நீர்தெளித்து அலம்பியதைப்போல பளிச்சென்று இருந்தது மறுநாள் காலை. ஆனால் சண்முகநாதனின் மனது அவ்வாறு இல்லை, காலத்துக்கும் இனி அது அமைதி பெறுவது கடினம்தான். சென்டரிலிருந்து வீட்டை நோக்கி நடக்கத்துவங்கினார். அவர் வீட்டிற்குள் கால்வைத்த போதே தெரிந்தது, கடையத்திற்கு அம்மா வீட்டிற்கு சென்றிருந்த செல்வி வீடு திரும்பியிருந்தாள் இருபது நாட்களுக்குப் பின்னர்.

"ராத்திரிக்கே வந்திட்டேன்.. எங்க சென்டர்லயே படுத்திட்டியளா.?"

எந்த பதிலும் இல்லாததால், "என்ன ஆச்சு.. ஒடம்பு சரியில்லையா? இல்ல கோவமா?" கையைப்பிடித்தவள் அவர் மார்போடு நெருங்கினாள். நெருங்கியவளை மெதுவாக விலக்கினார் சண்முகநாதன்.

"காச்ச அடிக்கிற மாதிரி இருக்கு.. கொஞ்ச நேரம் படுக்கேன். துங்கிட்டமின்னா 10 மணிக்கி எழுப்பிவிடு" என்றவாறே கட்டிலை நோக்கிச்சென்றார். அப்போது போன் அழைத்தது. எடுத்தபோது உணர்ந்தார் எதிர்முனையில் மாணிக்கம் சென்னையிலிருந்து. பதிலுக்குக் காத்திராமல் படபடவென பொரிந்தான்..

"சார், நல்லாயிருக்கயளா சார்? காலையிலயே தொந்தரவு பண்ணிட்டனா சார்? பிள்ளைய நல்லாருக்கா சார்? சங்கத்துல சார் நல்லாருக்காங்களா சார்? ஒரு முக்கியமான விசயத்த சொல்லுததுக்குதான் கூப்புட்டேன் சார். எங்க அப்பா வழியில சொந்தக்காரங்களாம். போன வாட்டி ஊருக்கு வந்திருக்கும் போதே பையன பாத்துட்டேன் சார். திருநவேலி பக்கம் தச்சநல்லூர்லதான் வீடு. சைக்கிள் கட வச்சிருக்காராம் சார். பிஏ படிச்சிருக்காராம். நம்ம சாரதாக்குதான். சாதகத்த குடுத்துவச்சிருந்தென். நேத்திக்கி போன் பண்ணிருந்தாங்க சார். நல்ல எடமா தெரிது சார். அடுத்தவாரம் பொண்ண பாக்க வரலாமானு கேக்காங்க. இன்னிக்கி சொல்லுதேமின்னிருக்கேன் சார். என்ன சார் பண்ணுறது? எதுக்கும் ஒருவாட்டி எங்கம்மாவ கூட்டிகிட்டு ஒரு எட்டு பெயி பாத்துட்டு வந்துடுதியளா சார்?"

.

46 comments:

டக்ளஸ்... said...

ம்ம்ம்.....!

ஆதிமூலகிருஷ்ணன் said...

நாலு நாளா பதிவு போடலைன்னு பழிவாங்குறதுக்காக இம்மாம் நீள கதை எழுதலை.. கொஞ்ச நாட்களுக்கு முன்னால் இதழ்களுக்கு முயற்சி பண்ணிப்பார்க்கலாம்கிற ஐடியாவில் ஒரு கதை எழுதிவெச்சிருந்தேன். நேரமின்மையால் அதையே உங்களுக்காக இங்கே தருகிறேன்.

சிறந்த 3 விமர்சனங்களுக்கு அடுத்த முறை நேரில் பார்க்கச்சொல்லோ ஒரு அழகிய பேனா பரிசாக வழங்கப்படும்.. நம்புங்க விளையாடலை, நிஜமா பரிசு உண்டுங்க. (ஹூம்.. உங்களை படிக்கவைக்க என்னவெல்லாம் பண்னவேண்டியிருக்குது)

நீளமாக இருப்பதை பார்த்துவிட்டு படிக்காமல் "..ம்ம்", "கலக்ஸ்" என்று மொக்கை பின்னூட்டங்கள் போட்டுச்செல்பவர்களுக்கு ஒரு தண்டனை இருக்கிறது. இதுவும் நிஜம்ங்க.. ஆனா சஸ்பென்ஸ். முதல் ஆளா சிக்கியிருக்கிறது 'டக்ளஸ்'..

சின்ன அம்மிணி said...

இதுக்கப்பறம் என்ன ஆச்சு , அடுத்த கதை வருமா

Cable Sankar said...

/ ஈரத்தில் தாவணி நிறமற்றுப்போயிருந்தது. //

அருமை..

கதையின் முடிவில் ஒரு ஆரம்பம் இருந்தாலும், ஏதோ ஒன்று மிஸ்ஸாகுது ஆதி..

ghost said...

அருமையாக எழுதியுள்ளீர்கள்

டக்ளஸ்... said...

அந்த "ம்ம்ம்" க்கு அர்த்தம் பல இருக்கு தலைவரே ஸாரி..அங்கிள்.
சொல்றேன் கேளுங்க..! (பேனாவுக்காக இல்ல ) :)

* நல்ல வட்டார வழக்குல எழுதலாம்ன்னு ஆரம்பிச்சு , இடை இடையிடையில வந்த வட்டார வழக்கு மொழிகள் தொலைந்து விடுகின்றன அல்லது சண்முக நாதன் மட்டுமே பேசுகிறார்.

* அப்படியே,ஆங்காங்கே வரும் வட்டாரவழக்கு மொழிகளும், உங்கள் "ஒரு மழை நாள் இரவு" (உரையாடல் கதையோ..?) அந்த கதையை நினைவுபடுத்துகின்றது.

* ஆரம்பித்திருக்கும் விதம் அதகளம். ஆனால் போக போக ஏதோ ஒன்னு குறையுது. ஸாரி இதழுக்கான கதையல்ல இது. இதை சொல்ல வேண்டாமே என்பதற்காகத்தான் அந்த "ம்ம்ம்" :)

* மற்றபடி, காமத்தை மற்றவர்கள் போலில்லாமல், இலை மறை காயாக விவரித்திருந்தது அருமை. அல்லது எனக்குப் பிடித்திருந்தது. அந்த ஐ உடனே முடித்திருந்ததும் நல்லாயிருந்தது. வாசகனுக்கு நல்ல‌ வாய்ப்பு.?
(அப்போ நீங்க எழுத்தாளரா..? அங்கிள்)

இவ்ளோதான் அடியேனுக்கு தெரிந்தது...! இதையெல்லாம் மீறி பிழை கண்டுபிடிச்சாதான் உண்மையான விமர்சனம்ன்னு நீங்க நினைச்சா,

\\மழ நிக்கலன்னா செண்டர்லயே இன்னிக்கு\\

சென்டர்..?!

\\விநாடி நேரம் போதுமானதாக இருக்கிறது..\\

இருந்ததா..?
இருக்கிறதா..?


எப்ப்ப்பூடி...?

டக்ளஸ்... said...

எப்புடியோ என்னையும் உண்மைத்தமிழன் ரேஞ்சுக்கு பின்னூட்ட்ம் எழுத வச்சுட்ட்டீங்க..!
இதுக்கேல்லாம் சேர்த்து வச்சு ஒரு நாள் இருக்கு ஆதி அங்கிள்.

எவனோ ஒருவன் said...

அருமை.

அமிர்தவர்ஷினி அம்மா said...

சண்முகநாதன் சென்டரை அடைந்தபோது மணி ஒன்பதரை ஆகியிருந்தது. மழை இன்னும் விட்டபாடில்லை. சாரதா மட்டும் பேப்பர் திருத்திக் கொண்டிருந்தாள். //

எனக்கு இந்த இடத்தை படித்தபிறகு “திக்” என்று இருந்தது. ஒருவேளை இப்படியாகிவிடுமோ என்ற கற்பனை. அதேமாதிரிதான் ஆகிப்போனது.

மகிழ்வண்ணநாதபுரம் // அழகான பெயர். உச்சரிக்க அழகாக இருக்கிறது.

படிப்பவர்களை யோசிக்க வைக்கறா மாதிரியான முடிவு. மனசுல ரொம்பநாள் நிக்கிறா மாதிரியான கதை. மொழிநடையும் நல்லா இருக்கு.

எவனோ ஒருவன் said...

ஆனா திரும்பவும் வாசிச்சுப் பாத்தேன். தலைப்பு மட்டும் புரியவே மாட்டேங்குது!

எவனோ ஒருவன் said...

\\மழ நிக்கலன்னா செண்டர்லயே இன்னிக்கு

சென்டர்..?! //

அதுல எந்த ‘ன்’ போட்டா என்ன? அது என்ன தமிழ் வார்த்தையா?
---

ஆங்கில மொழியின் ஆதிக்கத்தைப் பார்த்து மிரண்டுபோனேன்.

தராசு said...

இல்ல தல, to be honest அப்பிடி ஒண்ணும் டச்சிங்கா இல்ல.

//“சென்டருக்குதான.? நா வேணா டிராப் பண்ணவா சார்.. ஏறிக்குங்க சார்//

வட்டார வழக்கு நிறைய இடங்கள்ல மிஸ்ஸிங்.

மேலும்,

//வீட்ல செல்வியும் இல்ல, ஒரு மாசமாவப்போவுது அம்மா வீட்டுக்கு போனா..//

//அம்மா வீட்டிற்கு சென்றிருந்த செல்வி வீடு திரும்பியிருந்தாள் இருபது நாட்களுக்குப் பின்னர்.//

கணக்கு எங்கியோ பிசிறடிக்குதே....

சண்முக நாதனின் அத்தனை அவதாரங்களையும் விளக்கி நிறைய நீட்டி முழக்கிட்டீங்க.

காமத்தை ஓரிரு வரிகளில் முடித்ததில் தான் ஆதி தெரிகிறார்.

Cable Sankar said...

/மற்றபடி, காமத்தை மற்றவர்கள் போலில்லாமல்,//

யாரையாவது உள்குத்து குத்துறீஙக்ளோ டக்ளஸ்..? :)

எவனோ ஒருவன் said...

//Cable Sankar said...

/மற்றபடி, காமத்தை மற்றவர்கள் போலில்லாமல்,//

யாரையாவது உள்குத்து குத்துறீஙக்ளோ டக்ளஸ்..? :)//

ஏண்ணே? உங்களக் குத்துதா? :)

நாடோடி இலக்கியன் said...

நல்லாயிருக்கு ஆதி,
வட்டார வழக்கில்தான் கொஞ்சம் தடுமாறியிருக்கீங்க.

சண்முகநாதன் மாதிரியான நிறைய நல்ல மனிதர்கள் ஏதாவது இக்கட்டான சூழ்நிலையில் மாட்டிக் கொண்டு அதுநாள்வரை அவர்கள் சேர்த்து வைத்த பெயர்,கௌரவம்
எல்லாத்தையும் இழந்துவிடுவார்கள். அதற்கு முன்பு தூய மனதோடு செய்த எல்லா நல்ல விஷயங்களும் "நல்லவனாட்டம் நடிச்சிருக்கான்" என்ற ஒற்றை சொல்லில் எளிதாகக் காலியாகிவிடும்.

இது கதையாகவே இருப்பினும் நிஜத்தில் இப்படியான சூழ்நிலை சண்முகநாதன் மாதிரியான நல்ல மனிதர்களுக்கு அமையாமல் இருக்கட்டும்.

டக்ளஸ்... said...

\\யாரையாவது உள்குத்து குத்துறீஙக்ளோ டக்ளஸ்..? :)\\

சே..சே...!
ஏண்ணே..! என்னையத் தெரியாதா உங்களுக்கு..?
:)

வெண்பூ said...

எனக்கு கதை எழுத தெரியாது, நல்ல கதை எழுதவே வராது சொன்ன ஒரு யோக்கியரை நான் ரொம்ப நேரமா தேடிட்டு இருக்கேன் ஆதி,, நீங்க பாத்தீங்கன்னா சொல்றீங்களா, ப்ளீஸ்... :))))

vichu said...

unga blogs naan padichittu varren .. nalla eludhureenga ..enakku Pavoorchatram pakkama irukka Ramachandra pattanam.adhanala intha blog enakku romba pidichirukku

அ.மு.செய்யது said...

வழக்கம் போல கதையோடு ஒரு மழையை பயணிக்க வைத்தது,தேர்ந்த படைப்பாளிகளின்
கைங்கர்யத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.மேலும்,

முதலிரவு காட்சியில் விளக்கு அணைக்கப்பட்டதும்,அடுத்த‌ நாள் சூர்யோத‌ய‌த்தை காட்டுவார்க‌ளே ந‌ம் த‌மிழ் சினிமா டைர‌க்ட‌ர்க‌ள்.அவ‌ர்க‌ள் வந்து போகிறார்க‌ள் பின் வ‌ரும் வ‌ரியில்..

//ஊரையே நீர்தெளித்து அலம்பியதைப்போல பளிச்சென்று இருந்தது மறுநாள் காலை//


தொட‌க்க‌ம் இர‌ண்டு ப‌த்திக‌ள்..க‌டைசி ப‌த்தி வெகு இய‌ல்பு..

இடையிலே ஆங்காங்கே டிராமாடிக்,சினிமாத்த‌ன‌ம்,திணிப்புக‌ள்..ச‌ம்முக‌த்தின் புராணம் நடுவுல‌ நீங்க‌ வ‌ந்து சொல்லாம‌,உரையாட‌ல்க‌ளில் அமைத்திருந்தால் மேலே சொன்ன‌வை nullify ஆயிருக்கும்.

But Indeed,A compact entertainment package !!!

(ப‌ரிச்சுன்ன‌வுடனே ஒரு பக்க கதைக்கு அதே சைசுல‌ எம்புட்டு கிள‌ப்ப‌ வேண்டியிருக்கு பாருங்க‌...!
இல்ல‌ன்னா கிள‌ப்ப‌ல்ஸ்..கிளாஸ் ஆதி னு போட்டு எஸ் ஆயிருப்ப‌ம்ல‌...)

☼ வெயிலான் said...

கதை ஒன்றாம் தரம்!

நீங்களே ஒரு சில தடவை படித்துப் பார்த்திருந்தால் தவறுகள் புலம்பட்டிருக்கும்.

புலம்பல்களில் மற்றவர்களின் புலம்பல் இருக்காது :)

Truth said...

லேபில்ல சிறுகதைன்னு போட்டிருக்கு!
சிறுகதையா இது?
ஸ்க்ரால் டவுன் பண்ணிகினே இருக்கேன், கதை பாட்டுக்கு வந்துகினே இருக்குது.

இருங்க படிச்சுட்டு சொல்றேன் :-)

டக்ளஸ்... said...

சையது பாய், பேனா வாங்காம விட மாட்டீங்க போலயே...!

நாஞ்சில் நாதம் said...

‘சம்முகம் சார்’ கேரக்டர நல்ல அறிமுகம் கொடுத்து கடைசில சாதாரண மனுஷனா காட்டியிருக்கீங்க. ஒரு ஆண், பெண், மழை, சந்தர்ப்ப சூழ்நிலை இதெல்லாம் வந்தா தமிழ் சினிமா மாதிரி நீங்க சொன்ன கிளைமாக்ஸ் தான்.

நிஜத்தில் இப்படியான சூழ்நிலை சண்முகநாதன் மாதிரியான நல்ல மனிதர்களுக்கு அமையாமல் தாண்டி வர வேண்டும்.

ஆதிமூலகிருஷ்ணன் said...

நன்றி அம்மிணி.!
நன்றி கேபிள்.! (ஏதோ ஒண்ணு மிஸ்ஸாகுது..// அதான் என்னன்னு கேக்குறேன்)
நன்றி கோஸ்ட்.!

நன்றி டக்ளஸ்.! (சரியான மொக்கை விமர்சனம். உனக்கு பேனா இல்ல, பேனா மூடி கூட கிடைக்காது.
"ஒரு மழை நாள் இரவு" கதையை நினைவுபடுத்துகின்றது.// அப்படிப்பார்த்தா நெல்லைத்தமிழில் எந்தக்கதையுமே எழுதமுடியாது.
சென்டர்// க்கு எவனோ ஒருவனின் பதிலைக்காண்க.
இருந்ததா..?
இருக்கிறதா..?// என்ன சந்தேகம்? இருக்கிறதுதான். அப்படித்தானே எழுதியிருக்கிறேன். அப்ப அதுதான்.
..அப்புறம் பாராட்டுக்கு நன்றி. ஹிஹி..)

நன்றி எவனோ ஒருவன்.! (தலைப்பு மனிதமனம் குறித்த விக்கிரமாதித்யனின் ஒரு கவிதையிலிருந்து லவுட்டப்பட்டது)

நன்றி அமித்துஅம்மா.!(பெண்கள் பக்கமிருந்துதான் பயந்துகொண்டிருந்தேன்.. அப்பாடி)

நன்றி தராசு.! (கணக்கு எங்கியோ பிசிறடிக்குதே.// ஆமா, வீட்டுக்காரி கொஞ்ச‌ நாள் இல்லைன்னா நீங்க‌ இப்படித்தான் 18 நாட்கள் 10 மணி நேரமாக இல்லைன்னு சொல்லுவீங்களோ.
சண்முக நாதனின் அத்தனை அவதாரங்களையும் விளக்கி நிறைய நீட்டி முழக்கிட்டீங்க.// ரைட்டு விடுங்க.. ஒத்துக்கறேன். ஹிஹி.. முன்னாடியே நினைச்சேன். எல்லாரும் போட்டு பிராண்டிட்டீங்க)

நன்றி இலக்கியன்.! (என் மனதிலிருக்கும் ஊர்களில் மனிதர்கள் இப்போது இப்படித்தான் பேசிக்கொள்கிறார்கள் என்று படுகிறது இலக்கியன்.
"நல்லவனாட்டம் நடிச்சிருக்கான்" என்ற ஒற்றை சொல்லில் எளிதாகக் காலியாகிவிடும்.// பல விஷயங்களை நினைவூட்டியது. உண்மை)

நன்றி வெண்பூ.! (ஏன் இப்படி?)

நன்றி விச்சு.!
நன்றி செய்யது.! (ரசித்தேன். முதல் பேனா உங்களுக்கு.! ஆனாலும் என்னை இப்படி கேவலப்படுத்தியிருக்கவேண்டாம்)

நன்றி வெயிலான்.!
நன்றி ட்ரூத்.! (இன்னொரு பின்னூட்டம் வரலைன்னா தெரியும் சேதி.!)
நன்றி நாஞ்சில்.!

ஆதிமூலகிருஷ்ணன் said...

அடப்பாவிகளா? வழக்கமா தமிலிஷில் 4 ஓட்டாவது விழுமே.. என்னாச்சு.? யாராவது போடுங்கப்பா புண்ணியமாபோகும்.!

எவனோ ஒருவன் said...

//(தலைப்பு மனிதமனம் குறித்த விக்கிரமாதித்யனின் ஒரு கவிதையிலிருந்து லவுட்டப்பட்டது)//

அதில்ல... கதைக்கும் தலைப்புக்கும் என்ன சம்பந்தம்னுதான் புரியல. அப்பாலிக்கா கேட்டுக்கிறேன்.

டக்ளஸ்... said...

இது அநீதி..!
ஓரவஞ்சனை.
இதை கேட்க யாருமே இல்லயா..!
தமிழிஷ் மட்டுமல்ல எல்லா திரட்டிகளிலும் ஓட்டு விழாமலிருக்கக் கடவதாக இந்த ஆதி அங்கிளுக்கு..!
இப்ப பேனா மட்டும் வரலை, அப்பறம் இருக்கு உங்களுக்கு.

தராசு said...

டக்ளஸு,

அப்ப நம்ம ரெண்டு பேருக்கும் பேனா இல்லயா????

இத சும்மா விடக் கூடாது......

புன்னகை said...

வட்டார வழக்குல இவ்ளோ அழகா எழுதியதுக்கு முதலில் ஒரு சபாஷ். காமத்தையும் கூட மிக கண்ணியமாக எழுதியதற்கு இன்னொரு சபாஷ்! கதையின் முடிவில் இருக்கும் "நச்", அதற்கும் ஒரு சபாஷ்! :-)

ஆனா, உங்ககிட்ட இருந்து இப்படி ஒரு கதை எதிர்பார்க்கல ஆதி. விடாது பெய்யும் மழை, தனியே ஒரு ஆணும் பெண்ணும் இருந்தால் அங்கே காம உணர்வுகள் மட்டுமே தூண்டப்படும் என்பது ஏதோ தமிழ் சினிமாவில் தாரக மந்திரமாகிப் போக, நானும் அதற்க்கு விதிவிளக்கில்லை என்றது போல் நீங்களும் அந்த முடிவிற்கு வந்திருக்க வேண்டாம். இல்லை, இப்படித் தான் முடித்தாக வேண்டும் என்ற நிர்ப்பந்தம் இருந்த வேளையில், சண்முகநாதன் பாத்திரத்திற்கு இவ்வளவு hype கொடுத்திருக்க வேண்டாம். தலையில் தூக்கிக் கொண்டாடி பிறகு உச்சியிலிருந்து கீழே போட்டது போல் ஆகிவிட்டது. அதுவும் அந்தப் பெண்ணின் குடும்ப சூழல் முழுதும் அறிந்த ஒரு மனிதன், இப்படி நடந்து கொள்வதென்பது ஏனோ என்னால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை!

எவனோ ஒருவன் said...

அட என்னண்ணே நீங்க... பேனா பென்சில்னு சின்னப்புள்ளத்தனமா...

இதே ஒருநா மதியொ, கோழி கொழம்போட சாப்பாடுன்னு சொல்லிருந்தீயன்னா, விமர்சனத்தப் பொளந்துருப்பேன்.

தராசு said...

//@ புன்னகை said

சண்முகநாதன் பாத்திரத்திற்கு இவ்வளவு hype கொடுத்திருக்க வேண்டாம். தலையில் தூக்கிக் கொண்டாடி பிறகு உச்சியிலிருந்து கீழே போட்டது போல் ஆகிவிட்டது. அதுவும் அந்தப் பெண்ணின் குடும்ப சூழல் முழுதும் அறிந்த ஒரு மனிதன், இப்படி நடந்து கொள்வதென்பது ஏனோ என்னால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை! //

ஆமாய்யா, இதையேதான் நாங்களும் சொன்னோம், எதுக்கு பிராண்டறீங்கன்னு கேக்கறாய்ங்க,

டேய், டக்ளஸு, எங்க போன நீ, சீக்கிரம் வாப்பா......

கார்க்கி said...

இந்த தண்டனையை எனக்கு மட்டும் எப்பவோ கொடுத்திட்டாருங்க..

ஆதி, நோ டென்ஷன்.. டக்ளசும், தராசும் தான் இப்படி சொல்ல சொன்னாங்க

Truth said...

//நன்றி ட்ரூத்.! (இன்னொரு பின்னூட்டம் வரலைன்னா தெரியும் சேதி.!)

வந்துட்டோம் பாஸ்.

உண்மையில் இந்த கதை நல்லா இருக்கா இல்லையான்னு கூட சொல்ல தெரியல எனக்கு. எழுதின விதம் நல்லா இருக்கு ஆதி. வட்டார தமிழ் கூட சூப்பர். ஆனா ஒரு முறை இதை மட்டும் பாருங்க.

//ஒருவாட்டி எங்கம்மாவ கூட்டிகிட்டு ஒரு எட்டு "பெயி" பாத்துட்டு வந்துடுதியளா சார்?"

பெயி? சரியா கூட இருக்கலாம். எனக்கு அவ்வளவா தமிழ் கூட வராது. இதுல வட்டார மொழி எங்க? :-)

இது ஒரு கதைன்னு பார்க்கும் போது நல்லாவே இருக்கு, ஆனா இந்த கதைக்கு சன்முகநாதனுக்கு அவ்வளவு கதை சொல்ல வேண்டாம். சரி தானே. அவர் சங்கம் வளர்த்தாரு, பட்டறை வெச்சிகினு இருந்தாரு... இதெல்லாம் இல்லேன்னாலும் கதை நகரும் தானே? அதனால தான் தமிழிஷ்ல ஓட்டு போட மனசு வரல, சாரி.

ஆனா, சிட்னி ஷெல்டன் ரேஞ்சுக்கு காமத்தை அழகா அழுக்கில்லாமல் சொல்லியிருக்கீங்க. வாழ்த்துக்கள்.

இதையே 'டியூஷன் டீச்சர்'ன்னு தலைப்பி வெச்சு அசிங்கமாவும் எழுதலாம், ஆனா நீங்க நல்லா எழுதியிருக்கீங்க.

//நிஜமா பரிசு உண்டுங்க.
எவ்வளவோ பண்றோம், பரிசுக்காக இது பண்ணமாட்டோமா? :-)

அக்பர் said...

கதை நல்லா இருக்கு. தலைப்பு ஒரு வேலை பின்னவினத்துவமோ.

ஆதிமூலகிருஷ்ணன் said...

எவனோ ஒருவன் : புரியலைன்னா உட மாட்டிங்களா? நானும் எப்பதான் பெரியாளாவுறது? 'மனதிற்கும், உடலுக்கும் தேவையானதைச்செய்து ஆற்றுப்படுத்தி வைத்திருக்கிறோமா? இல்லாவிட்டால் கொலைகூட செய்யத்தயங்காது அது என மிரட்டும் வண்ணம் அந்தக்கவிதை அமைந்திருந்தது. அதன் அர்த்தத்தை இந்த ஒரே வரியில் என்னால் பார்க்கமுடிந்தது. அதான் அப்படி.. போதுமா?)

டக்ளஸ், தராசு : வேணுமானால் பென்சில் தரலாமான்னு யோசிச்சிக்கினுருக்கேன்.

நன்றி புன்னகை.! (அதான் ஒத்துக்கிட்டேன்ல.. அப்புறமும் ஏன்? வலிக்குது.. அழுதுருவேன்)

நன்றி கார்க்கி.!
நன்றி ட்ரூத்.! (சரிசரி)
நன்றி அக்பர்.!

எவனோ ஒருவன் said...

//புரியலைன்னா உட மாட்டிங்களா? நானும் எப்பதான் பெரியாளாவுறது?//

அய்யய்யோ அப்போ நீங்க பெரியாளில்லையா? அப்பிடி நம்பித்தான ஃபாலோ பண்ணிட்டு இருக்கேன்! :)

//'மனதிற்கும், உடலுக்கும் தேவையானதைச்செய்து ஆற்றுப்படுத்தி வைத்திருக்கிறோமா? இல்லாவிட்டால் கொலைகூட செய்யத்தயங்காது அது என மிரட்டும் வண்ணம் அந்தக்கவிதை அமைந்திருந்தது. அதன் அர்த்தத்தை இந்த ஒரே வரியில் என்னால் பார்க்கமுடிந்தது. அதான் அப்படி.. போதுமா?)//
போதும், என்னுடைய யூகங்களில் ஒன்றுதான் என்றவரை சந்தோசமே.

இந்த கருத்தைத் தொட்டால் எங்கெல்லாமோ வாதம் போகும்போல இருக்கே! குட் டச் பேட் டச் எல்லாம் சொன்னாங்களே... அங்கு நம் உடலுக்கும் மனதுக்கும் தேவையானவற்றைச் செய்து ஆற்றுப்படுத்தி வைப்பதைப் பற்றி பேசினார்களா எனத் தெரியவில்லையே!

அன்புடன் அருணா said...

கொஞ்சம் நீளமாக இருக்கிறது...
நல்லா இருக்கு ஆனாலும் ஏதோ ஒன்று மிஸ்ஸாகுது...
ஒருவேளை இப்படியாகிவிடுமோ என்ற கற்பனை செய்ததே நடந்து விடுவது சுவாரஸ்யத்தைக் குறைத்து விட்டது...
அவ்வ்ளோ உய்ரத்தில் தூக்கி வைத்த ஷண்முகநாதனை....எந்த TEMPTATION (தமிழ்லெ என்னாங்க?)வந்தாலும் தங்கமாகவே ஜொலித்தார் என்று இருந்திருந்தால் இன்னும் கதை ஜொலித்திருக்குமோ???
பாருங்க...ஒரு பேனாவுக்காக என்னென்னவெல்லாம் எழுதவேண்டியிருக்கிறது!!!???பேனா உண்டுதானே!

எவனோ ஒருவன் said...

//TEMPTATION (தமிழ்லெ என்னாங்க?)//

சபலம்?

ஆதிமூலகிருஷ்ணன் said...

நன்றி அருணா.! (ஊஹூம், பேனா கிடைக்காது.. அப்புறம் டெம்டேஷன்ன்னா 'மிகும் ஆர்வம்' என்று கொள்ளலாமா?)

பட்டிக்காட்டான்.. said...

எதிர் பார்த்த மாதிரியே கதை போறதுதான் குறையா தெரியுது..

மங்களூர் சிவா said...

/
நீளமாக இருப்பதை பார்த்துவிட்டு படிக்காமல் "..ம்ம்", "கலக்ஸ்" என்று மொக்கை பின்னூட்டங்கள் போட்டுச்செல்பவர்களுக்கு ஒரு தண்டனை இருக்கிறது.
/
அவ்வ்வ்வ்வ்வ்

மங்களூர் சிவா said...

ம்ம்", "கலக்ஸ்"

மங்களூர் சிவா said...

நான் போட்ட "ம்ம்", "கலக்ஸ்" க்கும் அர்த்தம் பல இருக்கு தலைவரே ஸாரி..அங்கிள்.

தமிழ்ப்பறவை said...

ரொம்ப லேட்டாத்தான் படிச்சேன்....
கதையை ஒரு ஃப்ளோவில் படித்து விட்டதால் குறைகள் தென்படவே இல்லை....
இதுவரை நீங்கள் எழுதிய கதைகளில் இது பெஸ்ட்...
எனக்குப் பிடிச்சிருந்தது...

கே.ரவிஷங்கர் said...

கதைப் படிச்சேன் ஆதி.
எந்த பின்னூட்டத்தையும் படிக்கவில்லை.நான் போட்டப் பிறகுதான் படிப்பேன்.


மரியாதைக்குரிய பெரியவர் ஷண நேரத்தில் தப்பு செய்து விடுகிறார்.
வில்லன்? வழக்கமான மழை.

அவரிடமே அந்தப் பெண்ணின் அண்ணன் அவளுக்குப் பார்த்த மாப்பிள்ளையை பார்க்கச் சொல்லுவது குரூரம்.


மங்களகரமான விளக்கு செய்பவராக,
அதில் ஒன்று அபசகுணமாக உடைவது எல்லாம் பின்னால் நடக்கப்போகும் விபரீதத்திற்கு கட்டியம் கூறுகிறது.

நன்றாக் சொல்லியிருக்கிறீர்கள்

ஓட்டம் நல்லா இருக்கு.தப்பு செய்து முடித்து அவர் வீடு வந்ததும் நடக்கும் சம்பவங்கள்தான் கதைக்கு அதிர்வு குடுக்குது.

குறைகள்:
உங்களின் ஆரம்பச்சித்திரிப்பு(விளக்குப்
பட்டறை/நடந்துபோவது/சக தொழிலாளியுடன் உரையாடல்)
இவர் ஒரு கிளாஸ் போர் தொழிலாளி
-யாகத்தான் மனதில் படுகிறது.

ஆனால் ட்யூஷன் சென்டர், சங்கத்தின் பொறுப்பு,உடல்ஊனமுற்ற குழந்தைகளுக்காக இயங்கி வந்த ‘பால சேவ சங்கம் “ M.Sc கணிதம்
என்று ஒரு திடீரென்று விஸ்வரூபம் எடுத்து இவரை (கெளரவ டாகடர் பட்டம் தவிர) பெரியமனுஷன் ஆக்கி விடுகிறது.எதற்கு?பின்னால் இவர் தப்பு செய்வதற்கு.

சித்தரிப்பு இவர் recently married guy.ஆனால் பஞ்சயத்து பெரியவர் தோற்றம் படிக்கும்போது.

விளக்கு/M.Sc கணிதம்/சங்கத்தின் பொறுப்பு இல்லாமல் வேறு சித்திரிப்புகளும் மூலம் இவரை காட்டி
பின் முரணைக் காட்டி இருக்கலாம்.

செயற்கைத்தனம் இல்லாமல் இருக்கும்.

மற்றபடி ஓகே.

வாழ்த்துக்கள்!

நம்ம ரிசண்ட் கதை படிச்சு கருத்துச் சொல்லுங்க சார்!

கே.ரவிஷங்கர் said...

எனக்கு பேனா உண்டா?