Friday, December 31, 2010

நாஞ்சில் வாசகர்களின் கொண்டாட்டம்

விருதுகள்தாம் ஒரு படைப்பாளியை, கலைஞனை அங்கீகரிக்கின்றன, அடையாளப்படுத்துகின்றன, மரியாதை செய்கின்றன. ஆனால் அரிதாக அவை சிலரைத் தேடிச் சென்றடைவதன் மூலம் தன்னை அடையாளப்படுத்திக்கொள்வதையும், தன் மதிப்பை அதிகப்படுத்திக்கொள்வதையும் செய்துகொள்கிறது. அப்படியான ஒரு நிகழ்வுதான் தென்தமிழகம் தமிழுக்குத் தந்த இலக்கியக்கொடைகளுள் ஒருவர் நம் 'நாஞ்சில்நாடனை' சாகித்ய அகாதெமி விருது வந்து தொற்றிக்கொண்டதும்.

'விருது பெற்றமைக்கு ஒரு பாராட்டுவிழா' என்பதல்லாமல் நாஞ்சிலின் வாசகக் கூட்டத்தின் ஒரு கொண்டாட்டத்துக்கு ஒரு காரணம் என்ற வகையில் வரும் ஜனவரி 3 ம் தேதி 'விஷ்ணுபுரம்' இலக்கிய வட்டம் சார்பில் பல முக்கிய எழுத்தாளர்களும், பிரமுகர்களும் கலந்துகொள்ளும் ஒரு விழா, சென்னை, 'ரஷ்யன் கல்ச்சுரல் செண்டர்' அரங்கில் நிகழ இருக்கிறது. தமிழார்வம் கொண்ட அனைவரையும் 'விஷ்ணுபுரம் இலக்கிய வட்டம்' அன்புடன் அழைக்கிறது.

Nanjil invi new correction

“கடுங் கசப்பு அது. கருப்பானது, அடர்த்தியானது, எண்ணெய்ப் பிசுக்குக் கொண்டது, கொல்வது. ஆலகாலம் உண்ட திருநீலகண்டன் மிச்சம் வைத்த நஞ்சு அது. எல்லாக் கலைஞர்களின் தொண்டையிலும் பங்கு பங்காகத் தங்கி நிற்பதது.”

-நாஞ்சில் நாடன்

.

Thursday, December 30, 2010

நான் கண்ட கோபல்லபுரம்

குறிப்பு : இது கி.ரா எழுதிய 'கோபல்ல கிராமம்' மற்றும் 'கோபல்லபுரத்து மக்கள்' நாவல்களின் அறிமுகமோ, விமர்சனமோ அல்ல. அந்நாவல்கள் சார்ந்து எழுந்த ஒரு வாசக எண்ணங்கள் மட்டுமே.

இப்போது இந்தச் சென்னையில், அறிவியலின் வீக்கங்களால் அடிமைப்பட்ட ஒரு மனிதனாக ஒரு பன்னாட்டு நிறுவனத்தின் நாற்காலியிலே அமர்ந்திருக்கிறேன் நான். என் முன்னே இவ்வுலகைத் தன்வசம் வைத்திருக்கும் ஒரு கணினி இருக்கிறது. திருநெல்வேலியிலிருக்கும் என் ஆச்சியிடம் இந்தக் கணினி மூலமாக முகம்பார்த்து பேசமுடிகிறது. அவ்வாறே உள்ளங்கையில் ஒரு செல்போன். பணப் பரிமாற்றம், தொழில் பேச்சுவார்த்தைகள், ஆணைகளைத் தருதல், பெறுதல் என அத்தனையையுமே இருந்த இடத்திலிருந்தே செய்யமுடிகிறது. உலகின் அடுத்த மூலையில் நடந்த ஒரு செய்தியை அடுத்த நிமிடமே பெறுகிறேன். என் பர்ஸில் சில மின்னணு அட்டைகள் இருக்கின்றன. அவை சில வருடங்களுக்கு முன்னர் இருந்த பல அசாத்தியங்களை இப்போது சாத்தியமாக்கியிருக்கின்றன..

இப்படியான எனக்கும்.. இந்த கோபல்லபுரத்துக்கும், அதன் மக்களுக்கும் என்ன தொடர்பு.? நான் இவர்களை அறிவேனா.?

நான் என் சின்னஞ்சிறிய வயதில் மண்ணெண்ணெய் சிம்னி விளக்கின் முன்னால் குப்புறப் படுத்துக்கொண்டு விளக்கைச்சுற்றிப் பறந்துகொண்டிருக்கும் பூச்சிகளை வேடிக்கை பார்த்திருக்கிறேன். இரவுகளில் ஆச்சி தரும் தயிர்விட்டுப் பிசைந்த பழைய சோற்றை, காணத் துவையலோடு சாப்பிடிருக்கிறேன். நெல்லிக்காய்களுக்கு ஆசைப்பட்டு உழுவதற்கு தோளில் ஏரோடு மாடுகளை வயலுக்கு கொண்டுசெல்லும் சித்தப்பாவின் பின்னே சென்றிருக்கிறேன். பசுமாட்டை ஊருணியில் குளிப்பாட்டச் செல்லும் அம்மாவுடன் கன்றுக்குட்டியைப் பிடித்துக்கொண்டு போயிருக்கிறேன். நல்லவேளையாக 1975 லியே பிறந்துவிட்டேன். மிச்சம் மீதியிருந்த கோபல்லபுரத்தில் கொஞ்ச வருடங்களையாவது வாழ்ந்துவிட்டேன். கோபல்லபுரத்தை ஒரு புதிய உலகமாய் காணும் துர்பாக்கியம் எனக்கு நேராவிட்டாலும், அறிவியலும், வளர்ச்சியும் கோபல்லபுரத்தைத் தின்று செரித்துவிட்டது என்ற உண்மை தரும் சோகம் மிச்சமிருக்கிறது. வளர்ச்சியும், மாற்றமும் ஏற்கக்கூடிய ஒன்றுதான், அதில் வருந்த ஒன்றுமில்லை.. உன் பின் வந்தவர்களுக்கும், உன் பிள்ளைகளுக்கும் அவர்களின் பால்யத்தை சுவையோடு நினைவுகூர விஷயங்கள் இருக்கத்தான் செய்யும் என்று அறிவு கூறினாலும் நான் தொலைத்த கோபல்லபுரத்துக்காக என் மனம் வருந்தத்தான் செய்கிறது.

ஏனெனில் அங்கேதான் தம்பிமார்களுடன் ஒன்றுகூடி ஒற்றை வெள்ளாமையை மாட்டுவண்டிகளில் கொண்டுவந்து வீடு சேர்த்த என் அப்பா இருந்தார். ஒற்றைப் பொங்கலிட்டு அண்ணனை வணங்கி கூடி நின்று கொண்டாடிய என் சித்தப்பாமார்கள் இருந்தார்கள். தன் அத்தானுக்கு யாரும் அறியாமல் பாதுகாத்து எடுத்துவந்த கள்ளுக்கலயத்தை தந்த மாமன்மார்கள் இருந்தார்கள். கடைசி மைத்துனனின் படிப்புக்காக காதிலிருந்தும், கழுத்திலிருந்தும் கழற்றித்தந்த என் அம்மா இருந்தார். பாலர் பள்ளியிலிருந்த நோஞ்சான் பிள்ளையான என்னை மழையில் நனையவிடாமல் முந்தானையில் மூடி இடுப்பில் தூக்கிவந்த ஆசிரியை இருந்தாள். ஆனால் இங்கே இவர்கள் யாருமேயில்லை. வீடுகளுக்குக் குறுக்கே கட்டப்பட்ட கற்சுவர்கள்தான் முகம்பார்க்க முடியாதபடிக்கு உயர்ந்து நிற்கின்றன. அப்பாவுக்கும், அம்மாவுக்கும் அவர்களது பேரனும், பேத்தியுமே போதுமானவர்களாக ஆகிவிட்டனர். தவறிப் பார்த்துவிட்டபோதும் முகம் திருப்பிச்சென்ற சித்தப்பன் இங்கே இருக்கிறான். தள்ளாத வயதிலிருக்கும் பெற்ற தாய்க்கு சோறு போட அலுத்துக்கொள்ளும் அத்தை இங்கேதான் இருக்கிறாள். எல்.கே.ஜி படிக்கும் பிள்ளையை நடுத்தெருவில் இறக்கிவிட்டுப்போகும் வேன்களும் இங்கேதான் இருக்கின்றன. இந்தக்குழல் விளக்கின் வெளிச்சத்தில் என் சிம்னி விளக்கு தொலைந்தே போய்விட்டது.

என் சின்ன வயதில் நான் கண்ட, அரைகுறையாக என் நினைவிலிருக்கும் அந்த மனிதர்கள்தான் கி.ரா வின் இந்த கோபல்லபுரத்தில் வாழ்கிறார்கள். ஆந்திர தேசத்திலிருந்தும், கர்நாடக தேசத்திலிருந்தும் ஆண்ட மன்னர்களின் கொடுங்கோன்மையிலிருந்து தப்பி இருநூறு, முந்நூறு வருடங்களுக்கு முன்னதாக நடையாகவே நாடோடியாகவே ஒரு மக்கள் கூட்டம் தமிழகம் வந்து சுற்றித்திரிந்து ஒரு போராட்ட வாழ்க்கையை மேற்கொள்கின்றனர். அவர்களில் ஒரு பிரிவினர் தென்தமிழகத்தின் கரிசல் பூமியில் நிலைகொள்கின்றனர். காடுகளை அழித்து, வனாந்திரங்களை மேம்படுத்தி விவசாய நிலங்களையும், குடியிருப்புகளையும் நிறுவுகின்றனர். கட்டற்ற அந்த வாழ்க்கையை தங்களுக்குள் கட்டுக்கள் அமைத்துக்கொண்டு வாழ்கின்றனர். மண்ணின் மைந்தர்களுடன் அவர்கள் கலக்கின்றனர். இரண்டு கலாச்சாரங்களும் கலந்ததாக கோபல்லகிராமம் உருக்கொள்கிறது.

மனிதர்கள், மனிதர்கள், மனிதர்கள். முதல் பாகமான ‘கோபல்ல கிராமத்தில்’ நாடோடியாக மண்ணைப் பிரிந்து வந்த மக்களின் துயரமும், போராட்டம் நிறைந்த வாழ்வும் உயிரோட்டமாக பதிவுசெய்யப்பட்டிருக்கிறது என்றால் இரண்டாம் பகுதி ஒரு தொடருக்கே உரித்தான விறுவிறுப்பும், சுவாரசியமாகவும் அம்மக்களைப் பற்றிச் சொல்கிறது.

கரிசலில் பூத்த ஒரு காதல் கதையுடன் முதல் பாகம் நிறைவுற, இரண்டாம் பாகம் நிலைகொண்டு, வரலாறு கண்டுவிட்ட கிராமத்தின் அடுத்த தலைமுறை மக்களுடனும், அவர்களின் விவசாய வாழ்க்கை முறைமைகளுடனும் துவங்குகிறது. ஊருக்குள் மண்ணெண்ணெய் விளக்குகளும், அரிக்கேன் விளக்குகளும் அறிமுகமாகின்றன. தொடர்வது பெட்ரோமாக்ஸ் விளக்குகள், டார்ச் விளக்குகள். அரிதான பொருட்களான பவுண்டன் பேனாக்கள். சுவர்க் கடிகாரங்கள். தீப்பெட்டிகள். நிலைகொண்டுவிட்ட ஆங்கிலேய ஆட்சியினால் இன்னும் ஏராளமான விஷயங்கள் மெல்ல மெல்ல கோபல்லபுரத்தை அடைகின்றன. ஊரையொட்டி ரயில்பாதை வருகிறது. பிளசர் கார்கள். ஒவ்வொன்றையும் அந்த மக்கள் எவ்வாறு எதிர்கொள்கின்றனர் என்பதுதான் எத்தனை சுவாரசியமாக சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. அது குறித்து அவர்கள் உரையாடிக்கொள்வதை காலயந்திரத்தைச் சுழற்றி நம்மைக் கேட்கவைத்திருக்கிறார் கி.ரா.

“மண்ணுலயிருந்து எப்பிடிறா எண்ணெ எடுக்கான்?” துயாரம் ரகுராமநாயக்கரின் வியப்பான கேள்வி இது. “எடுக்கானெ, எப்பிடி எடுக்கான்னுட்டு இதென்ன கேள்வி? மண்ணைத் தோண்டி வாளியாலெ தண்ணி எடுக்குறாப்ல எடுக்கானாம் ‘சீமை’யிலெ.”

“ஒண்ணரை அணாப் பேனாவிலெ, தாயோளிது இந்த சப்பான்காரன் எப்பிடியெல்லாம் வச்சிருக்கான் பாத்தியா! வெள்ளக்காரனைவிட இந்தப் பயல் கெட்டிக்காரனா இருப்பாம் போலிருக்கே! ஆனா.. ஆளு இம்புட்டு ஒசரந்தான் இருப்பானாம்”

பின்னர் மெதுவே தினசரி நாளிதழின் வருகையால் நாட்டுநடப்புகளையும், அரசியலையும் அவர்கள் அறியவருகிறார்கள். நாடு ஆங்கிலேயர்களிடம் அடிமைப்பட்டுக்கிடக்கிறது. ராணுவத்துக்கு ஆள் பிடிக்கப்படுவதைத் தவிர வேறு வகைகளில் பெரிதாக அது அவர்களை பாதிப்பதாய்த் தெரியவில்லை. அது பற்றி ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு விதமான கருத்துகள். கல்வியினாலும், வெளியுலகத் தொடர்பினாலும் கோபல்லபுரத்தின் இளைஞர்கள் ஒரு புதிய தலைமுறையாக உருவெடுக்கிறார்கள். தேசவிடுதலை குறித்த கோபம் அவர்களுக்குள் தகிக்கிறது. வர்ணாசிரம பாதிப்புகள் குறித்தும் அச்சம் கொள்கிறார்கள். ஊருக்குள் காங்கிரஸ், கம்யூனிச குழுக்கள் உருவாகின்றன. நாவலின் இறுதிப்பகுதியில் ஒரு தூரதேசம் வந்த ப்ரிட்டிஷ் இந்தியாவின் ஒரு கப்பல் படை மாலுமி தன் அனுபவங்களை கோபல்லபுரத்து மக்களோடு பகிர்ந்துகொள்கிறார். உணர்ச்சிவயப்படச்செய்யும் பம்பாய், காராச்சி, கல்கத்தா கப்பல் படைகளிலிருந்த மாலுமிகளின் ஆங்கிலேயருக்கு எதிரான எழுச்சி மற்றும் போராட்டங்கள், அவர்களின் பரிதாப முடிவு, அவர்களுக்காக கொதித்தெழுந்த நாட்டு மக்கள் என 1946 நம் கண்முன் விவரிக்கப்படுகின்றது. பின்னர் வந்த முதல் சுதந்திர தினத்தின் கோபல்லபுர கொண்டாட்டத்துடன் நாவல் நிறைவுபெறுகிறது.

KIRAA

கதையெனில் மறந்துபோகலாம். இது என் மண்ணின் மக்கள் வாழ்ந்த வாழ்க்கை. கோவிந்தப்ப நாயக்கரும், கிட்டப்பனும், அச்சிந்த்தலுவும், அன்னமய்யாவும்  என்றும் என் நெஞ்சிலேயே இருப்பார்கள். தொலைந்து போன என் கோபல்லபுரத்தை எழுத்திலாவது பத்திரப்படுத்தியமைக்கு இந்தச் சிறியவனின் நன்றி கி.ரா.

குறிப்பு : ஆனந்தவிகடனில் தொடராக வந்த இந்த நாவலின் இரண்டாம் பகுதியான ‘கோபல்லபுரத்து மக்கள்’ 1991ல் சாகித்ய அகாதெமி விருது பெற்றதாகும்.

.

Saturday, December 25, 2010

குறி தவறிய மன்மதன்அம்பு

எப்போதும் ஒரே மாதிரி பண்ணிக்கொண்டிருக்காமல் ஏதாவது வித்தியாசமான வடிவங்களை முயற்சிக்கலாமே என்று சிலர் பிசுறு பிடித்து அலைவதுண்டு. நான் கூடத்தான் நேற்று கவிதை மாதிரி ஒன்றை, அல்லது கவிதையாகியிருக்கவேண்டிய ஒரு விஷயத்தை அப்படியே போட்டுத்தான் பார்க்கலாமே என்று போட்டேன். (நீங்கள் யாரும் படித்தீர்களா என்பது வேறு விஷயம்). நல்ரசனை என்று ஒரு வார்த்தையை கமல்ஹாசன் பயன்படுத்திவருகிறார். வித்தியாசமான வடிவங்கள் அல்லது புதிய வடிவம் என ஏதாவது செய்வதில் ஒரு ஆர்வம் இருந்துகொண்டேயிருக்கும் போதும் ஒரு படைப்பாளிக்கு  வழக்கமான சிலவற்றையும் செய்துதான் ஆகவேண்டியிருக்கிறது பல்வேறு காரணங்களால். அல்லது அந்த வழக்கமான விஷயங்களின் உள்ளேயும் ஏதாவது வெரைட்டி செய்து பார்க்கவேண்டியதுமிருக்கிறது. ஏனெனில் அவர்கள் முதலில் திருப்தி செய்யவேண்டியிருப்பது அவர்களுக்குள் இருக்கும் முதல் ரசிகனை. அவ்வகையில் கமல்ஹாசன் ஒரு ரசிகன். ஒவ்வொரு படைப்பினையும் அவர் அவருக்குப் பிடித்தே உருவாக்குகிறார். ஆனால் அது ரசிகனுக்குப் பிடிக்கிறதா என்பதுதான் கேள்வி. அங்கேதான் ஒரு நாணயம் சுண்டப்படுகிறது.

ஆர்மி ஆபீசர், அதற்கான 'ஒரு சோறு' காட்சி, இறந்துபோன மனைவி, ஆள்மாறாட்ட அல்லது கிரேஸி ஸ்டைல் காமெடி, காம்ரேட் சிந்தனையைக் காட்டும் வசனங்கள் என நிறைய பார்த்துவிட்ட காட்சிகள் இந்தப்படத்திலும் இருப்பது ஒரு கமல் ரசிகனாக ஒரு சோர்வைத்தந்ததை மறுக்கமுடியாது. அதோடு கமல்-திரிஷா காதலில் அழுத்தமின்மை (அந்தப் பாடலைத்தான் வெட்டிவைத்துவிட்டார்களோ?), மாதவன் –சங்கீதா இணைப்பில் அழுத்தமின்மை போன்றவையும் குறைதான். இருப்பினும், எல்லாவற்றையும் மீறி கமலஹாசனையும், அவர் படங்களையும் ரசிக்கக் காரணங்கள் இருந்துகொண்டேதான் இருக்கின்றன. ரமேஷ் அரவிந்த், திரிஷா, உஷாஉதூப், சங்கீதா என ஒவ்வொரு கிளைக் கதைகளுடன் கூடிய பாத்திரங்கள் அருமை. அவற்றில் நம் நடிகர்களின் பங்களிப்பு சிறப்பு. கமல்ஹாசன் ஒரு தேர்ந்த வசனகர்த்தா என்பதை மீண்டும் நிரூபித்திருக்கிறார். திரிஷா- சங்கீதா, திரிஷா- மாதவன், கமல்- திரிஷா இடையேயான பல இடங்களில் வசனங்கள் மிகவும் ஆழமானவை, ரசனைக்குரியவை.

Manmadhan-Ambu-Stills-3

கொலோஸியமில் கமல் காளையுடன் மோதும் காட்சியில் டபுள் ஆக்ஷனுக்கு பயன் படுத்தும் லேயர் முறையை பயன்படுத்தியிருக்கிறார்கள். என்னிடமிருந்து இந்த ஒரு விஷயம் மட்டும் தப்பவே முடியாது. யாருகிட்ட.? ஹிஹி.. அந்தக் காட்சியைப்போலவே படம் முழுவதும் ரோம், வெனிஸ், கடல், கப்பல் என ஒளிப்பதிவாளர் மனுஷ் நந்தனின் பங்கு சிறப்பானது. காட்சிகள் கண்கள் நிறையச்செய்தன. மொத்தமாக சினிமா மனம் நிறையச்செய்ததா என்று கேட்டால் மட்டும் தயங்க வேண்டியதிருக்கிறது.

ஒரு ரசிகனாக நான் கமல்ஹாசனிடமிருந்து எதிர்பார்ப்பது ஹேராம், அன்பே சிவம் போன்ற அரிய வகை சினிமாக்களை. அல்லது பஞ்சதந்திரம், மும்பை எக்ஸ்பிரஸ் போன்ற ரசனையான காமெடி சினிமாக்களை.. இவ்வகையான மன்மதன் அம்புகளை அல்ல. யாரையும் விட கமல்ஹாசன் எழுச்சியிலிருந்தும், வீழ்ச்சியிலிருந்தும் விரைந்து மீள்பவர். தீபாவளி முடிந்த அடுத்த நாளே அடுத்த தீபாவளிக்காக காலண்டரைப் பார்த்துக்கொண்டு காத்திருக்கத் துவங்கும் சின்னஞ் சிறுவனைப்போன்றதுதான் என் நிலைமை. வெற்றிப்படமோ, தோல்விப்படமோ, பிடித்த படமோ, பிடிக்காத படமோ.. அதேதான் எனதும், இதோ அடுத்த படத்துக்காக காத்திருக்கத் துவங்குகிறேன்.

.

Thursday, December 23, 2010

கனவுகளிலிருந்து தப்பிச்செல்தல்

நிலையற்ற தன்மையையும், இன்ப துன்பங்களையும் நிகழ்த்திச் செல்வது இந்த வாழ்வு மட்டுமல்ல, எனக்குள்ளே இருக்கும் நானும்தான். எனக்காக மட்டுமே நான் தினமும் உருவாக்கும் இந்தக் கனவுகள் எனக்குப் பிடித்தமானதாக மட்டுமே இருப்பதில்லை. ஆகவே இரண்டு நான்கள் இருப்பது உறுதியாகிறது. உள்ளிருக்கும் நான் உருவாக்கினாலும் அதை அனுபவிக்க நேருவதென்னவோ நான்தான். டிராமா, செண்டிமெண்ட், காமெடி, ஆக்ஷன், போர்னோ என நான் உகந்து உள்ளிருந்தாலும் இந்த ஹாரர் த்ரில்லரை மட்டும் அனுபவிக்கமுடியவில்லை. பயந்து நடுங்கிப் போய்விடுகிறேன். நல்லவேளையாக இப்போதெல்லாம் கனவிலிருக்கிறேன் என்பதை அறிந்துகொள்வது மட்டுமல்ல, அதிலிருந்து மீளும் உபாயமொன்றையும் அறிந்துவைத்திருக்கிறேன். நான் பதறி வெளியேறுவதைக் கண்டு நான் சிரித்துக்கொண்டிருப்பேனோ? எதுவாயினும் பழிக்குப் பழியாய் உள்ளிருக்கும் என்னை பயமுறுத்த நான் ஏதாகிலும் செய்வேன் விரைவில்.

ஓவியம் : நிலா

Tuesday, December 21, 2010

அனுபவம் பேசுகிறது

2 முதல் 4 வயது வரையிலான பிள்ளைகள் வைத்திருப்போருக்கான எச்சரிக்கை :

* பைக்கில் முன்புறம் குழந்தையை வைத்துக்கொண்டு சில விநாடிகள்தானே என்று பராக்கு பார்ப்பதோ, கவனமில்லாமல் இருப்பதோ ஆபத்து. ஹேண்டில் பாரை அவர்கள் திருப்பிவிடக்கூடும். நிறுத்தப்பட்ட வண்டியானாலும் இஞ்சினை அணைத்து சாவியை எடுத்துவிடுங்கள்.

* பைக் பயணம் முடிந்து பிள்ளைகளை இறக்கிவிடும் போது கண்கொத்திப் பாம்பாய் சைலன்ஸரைத் தொட்டுவிடாமல் செல்கிறார்களா என்பதைக் கவனிக்கவும். தொடக்கூடாது என்பதை ஆணித்தரமாக வற்புறுத்தாதீர்கள். சில பிள்ளைகளுக்கு அதன் பின்னர்தான் அதைத் தொட்டுப்பார்க்கும் ஐடியாவே வரக்கூடும்.

* இந்த வயதில் பொம்மைகளை எறிந்துவிட்டு பல பிள்ளைகளும் நம் மீது தோள்களிலும், வயிற்றிலும், முடிந்தால் தலையிலும் ஏறி விளையாடுவார்கள். டிவி பார்க்கும் போது, படுத்துக்கொண்டே படிக்கும் போது என கவனம் தப்பிவிடாதீர்கள். பிள்ளையையும், உங்கள் கண்கள், தொண்டை போன்ற சென்சிடிவான உறுப்புகளையும் பாதுகாத்துக்கொள்ளுங்கள்.

* தூள் மற்றும் கூழ்ம நிலையில் இருக்கும் பொருட்கள் அனைத்திலும் கவனமாக இருங்கள். முகப்பவுடர், கடலைமாவு, பற்பசை போன்ற பரவாயில்லை ரகம் ஒருபுறம் இருந்தாலும் மிளகாய்ப்பொடி, எறும்புப்பொடி, மருந்து ட்யூப்புகள் போன்ற ஆபத்தான ரகமும் இருக்கிறது. இவை அவர்களிடம் மிகவும் ஆர்வம் தூண்டும் ஒரு பொருட்களாகவும், எளிதில் கைகள், முகம், வாயில் பரவக்கூடிய பொருட்களாகவும் இருக்கின்றன.

* ஊசிகள், தீப்பெட்டிகள், கண்ணாடிப் பொருட்கள் போன்ற பொருட்களின் ஆபத்து தெரியாத நிலையில் அவற்றை கையாளும் லாவகம் இந்த வயதில் வந்துவிடுகிறது. ஆகவே இது போன்ற பொருட்களின் மீது கவனம் அவசியம்.

* செல்போன், ரிமோட் போன்ற பொருட்களை அவர்களிடம் இருந்து உங்களால் தவிர்க்கவே இயலாது. அவை உடைந்து தொலைந்தால் கூட பரவாயில்லை என்ற நிலைக்கு நீங்கள் வந்திருப்பீர்கள். அது உடைந்தால் கூட பரவாயில்லை. மாஸ்டர் ரீசெட் ஆகக்கூடிய ஆபத்தும் இருக்கிறது. நீங்களும் என்னைப்போல பேக்கப் எடுத்துவைக்காத பேக்காக இருந்தால் போனில் இருந்த 800 எண்களையும் தொலைத்துவிட்டு யாரையும் திட்டக்கூட முடியாமல் ஒருமணி நேரம் மோட்டுவளையை பார்த்துக்கொண்டிருக்க நேரிடும்.

* டிவி, கம்ப்யூட்டர் போன்ற பொருட்களை எறிதாக்குதலில் இருந்து காப்பாற்றுவது உங்கள் அதிர்ஷ்டம் சார்ந்த விஷயம். அட்லீஸ்ட் நீங்கள் பாதுகாப்பாக இருந்துகொள்ளுங்கள்.

* கதவுகள், ஜன்னல்கள், பீரோ, சூட்கேஸ்கள் திறந்துமூடுகையில் பிள்ளைகள் அருகிலிருந்தால் டபுள் கவனம் தேவை. அதுவும் இந்த வயதில் கதவுகளையும், தாழ்களையும் அடைக்கவும் திறக்கவும் அறிந்திருப்பார்கள். சரியானபடி செய்கிறார்களா என்பதை பல தடவைகள் உறுதி செய்துகொள்ளுங்கள்.

* தரைத்தளங்களில் இருப்போர் கழிவுநீர்ப் பாதைகள், சாலை, தெரு வாகனப் போக்குவரத்து போன்றவற்றிலும், மாடிகளில் இருப்போர் படிக்கட்டுகள், பால்கனி விளிம்புகளிலும் கவனமாக இருங்கள்.

.

Sunday, December 19, 2010

குவார்டர் வித் குரு -விடியோ

குறும்படம்னா கும்மிருவீங்க.. அதான் தலைப்பில் சிம்பிளாக விடியோன்னு போட்டிருக்கேன்.. ஹிஹி.!

.

Sunday, December 12, 2010

திரைக்கதை எழுதுவது எப்படி.?

ஏற்கனவே இங்கே நாம் பல 'எப்படி?'களை பார்த்துப் படித்து தெளிந்திருக்கிறோம். அதில் குறிப்பிடத்தகுந்தவை 'குறும்படம் எடுப்பது எப்படி?' 'சிறுகதை எழுதுவது எப்படி?' என்பனவாகும். இந்த வரிசையில் 'திரைக்கதை எழுதுவது எப்படி?'யை எழுதச்சொல்லி அனுஜன்யா நம்மைத்தீவிரமாக கேட்டுக்கொண்டதால் அது இப்போது உங்களுக்காக..

முன்குறிப்பு : இது சினிமா திரைக்கதை குறித்தான பாடம‌ல்ல. அதையெல்லாம் இப்படி கட்டணம் வாங்காமல் பொதுவில் சொல்லிகொடுக்க முடியாது. வேண்டுமானால் தனி மெயிலுக்கு அப்ளை பண்ணுங்கள். கேபிள் சங்கரும் நானும் இணைந்து கிளாஸ் எடுக்கலாம் என்று இருக்கிறோம். மேலும் சினிமாவைப்பொறுத்த வரை 'திரைக்கதை எழுதுவது எப்படி?' என்பதைப்போலவே இன்னொரு முக்கியப் பகுதியாக 'திரைக்கதை சொல்வது எப்படி?' என்ற ஒன்றும் இருக்கிறது. இதுவும் கிளாஸில் சொல்லித்தரப்படும். (ஊஹூம்.. அப்துல்லா இதுக்கெல்லாம் அழக்கூடாது.)

அதென்ன திரைக்கதை சொல்வது என்கிறீர்களா? "டைட்டில் பிளாக் கட் பண்ணி ஓப்பன் பண்ணினா.. ஒரு பெரிய மலை.. அதுமேல ஒரு சின்ன குயில்" என்று ஆரம்பித்து மூணு மணி நேர படத்தின் கதையை மூணேமுக்கால் மணி நேரம் சோறு தண்ணியில்லாமல் சொல்லும் தனித்திறன்தான் அது. கேட்டுக்கொண்டிருப்பவர்களுக்கு வாந்தி மயக்கம் வருகிறதா என்பதையெல்லாம் கவனிக்காமல் ஈவு இரக்கமெல்லாம் பார்க்காமல் அடித்து துவம்சம் செய்யவேண்டும். சரி இப்போது அது நமக்குத் தேவையில்லை. நாம் வெறும் 'எழுதுவது எப்படி?' எப்படி என்பதைத்தான் பார்க்கப்போகிறோம். அதுவும் சினிமா கூட கிடையாது.. ஆஃப்ட்ரால் குறும்படம்.! போலாமா.?

சுய முன்னேற்பாடுகளை அப்படியே 'சிறுகதை எழுதுவது எப்படி'யில் இருக்கும் வண்ணம் செய்துகொள்ளவும். அது குறித்து எழுதி இங்கே நேரம் வேஸ்ட் செய்யவேண்டாம். இருப்பினும் கூடுதலாக சில ஓவியம் வரைவதற்கான பென்சில்களையும், கூடுதல் பேப்பர்களையும் எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். திரைக்கதைக்கே நாம் வந்துவிட்டபடியால் முன்னதாகவே கதை ரெடியாக இருக்கிறது என்று அர்த்தமாகிறது. என்ன இன்னும் கதை ரெடியாகவில்லையா? மன்னிக்கவும்.. நீங்கள் ஆட்டைக்கு கிடையாது. சிறுகதைக்கான கதை, குறும்படத்துக்கான கதை போன்றவற்றை எப்படி தயார் செய்வது என்று பலமுறை சொல்லியும் கேட்காமல் வந்தால் என்ன செய்யமுடியும். நான் ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்ட்டு. நீங்களெல்லாம் கிளாஸை விட்டு வெளியே போய்விடலாம். கதை ரெடியாக இருப்பவர்கள் மட்டுமே மேற்கொண்டு தொடருங்கள். (முட்டை இருந்தால்தானே ஆம்லெட் போடமுடியும்?)

துவங்கும் முன்னர் நீங்கள் ஒரு திரைக்கதை ஆசிரியர் என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள். இயக்குனரோ, தயாரிப்பாளரோ அல்ல. என்னதான் குறும்படத்தை நீங்கள்தான் தயாரித்து இயக்கப்போகிறீர்கள் என்றாலும் திரைக்கதையில் அவர்களின் தாக்கம் இருந்தால் சுதந்திரம் போய்விடும். இத்தனை நடிகர்களா? அவ்வளவு பிரியாணிக்கு எங்கே போறது என்ற தயாரிப்பாளர் எண்ணமும், அய்யய்யோ இந்தக் காட்சியில் ஹீரோவை எப்படி குளிக்கவைப்பது என்ற இயக்குனர் எண்ணமும் படைப்பை சிதைக்கச்செய்யும். புரிந்ததா?

ஸ்னாப்சிஸ் (வெண்பூ கவனிக்கவும் ஸ்னாக்ஸஸ் அல்ல) என்றால் என்ன? ஒன்லைன் என்றால் என்ன? அவுட்லைன் என்றால் என்ன? ஸ்கிரிப்ட் என்றால் என்ன? இப்படி நிறைய சந்தேகம் இருக்கிறதா? ரொம்ப டைம் வேஸ்ட் பண்ணாமல் டிக்ஷ்னரியை பார்த்துக்கொள்ளவும். 5 நிமிடம் ஓடக்கூடிய படத்தின் கதையை ஓவியங்கள் சேர்க்காமல் ஏறக்குறைய (கும்ஸாக) 10 பக்கங்கள் எழுதினீர்கள் என்றால் ஓகே. (கடும் எச்சரிக்கை : உண்மைத்தமிழனாரின் திரைக்கதையின் அளவையோ, 'புனிதப்போர்' படத்தையோ பார்த்து அளவு ஒப்பீடு செய்பவர்கள் கிளாஸில் இருந்து வெளியேற்றப்படுவார்கள்)

சொன்னது போல 5 நிமிடப்படத்துக்கு 10 பக்கங்கள் எழுதப்படுவது திரைக்கதை எனப்படும் ஸ்கிரிப்ட் (வெறும் கதை என்பது 1 பக்கத்துக்கு இருந்திருக்கும். சரிதானா?). இந்த 10 பக்கத்தை 10 வரிகளில் உங்களால் சொல்ல முடிந்தால் அது ஸினாப்ஸிஸ். ஒரே வரியில் சொல்லமுடிந்தால் அது ஒன்லைன். ஸ்கிரிப்ட் என்பது தாண்டி ஃபுல் ஸ்கிரிப்ட்(?) என்று ஒன்று இருக்கிறது. லேண்ட்ஸ்கேப் ஸ்கெட்சஸ், வசனங்கள் என்று நிறைய இருக்கும் அதில். அதெல்லாம் இப்போ நமக்கு தேவையில்லை என்பதால் நம்ப வேலையை மட்டும் பார்ப்போம்.

கதை புதுமையாகத்தானே பண்ணி வைத்திருக்கிறீர்கள்.? ஏனெனில் கதையும் கிளைமாக்ஸ் டிவிஸ்டும் ரொம்ப முக்கியம். அது உங்கள் பாடு எனினும் உதாரணமாக ஒரு புதுமையான கதை எப்படி இருக்கும்னு ஒரு கிளான்ஸ் பார்த்துவிடலாம். ஒரு லவ்ஜோடி. இருவர் வீட்டிலும் எதிர்ப்பு. ஓடிப்போய் கல்யாணம் பண்ணிக்கிறது, தற்கொலை பண்ணிக்கிறது, பிரெண்ட்ஸா பிரிஞ்சு போறதுன்னெல்லாம் கேள்விப்பட்டிருப்பீங்க. அப்படியில்லாமல் ரெண்டுபேரும் சாமியாராப்போயிடுறாங்கன்னு(இதுக்கு கல்யாணமே பண்ணியிருக்கலாமேங்கறீங்களா?) பண்ணிடுங்க. அப்பதான் கொஞ்சம் புதுமையா இருக்கும். இந்தக் கதையின் முதல் காட்சியில் ஒரு காதலர்கள் பூங்காவில் காதலித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். இதற்கு எப்படி திரைக்கதை எழுதுவது? இந்தக்காட்சிக்கு சொல்லித்தருகிறேன். மற்ற காட்சிகளுக்கு நீங்களே எழுதிவிடுங்கள். விரும்பினால் மெயில் அனுப்புங்கள், திருத்தி அனுப்புகிறேன்.

காட்சி :1

களம் : பூங்கா

மாந்தர்கள் : கார்க்கி, தாரா

(கதை, மூட் மற்றும் ஃபீலிங்க்ஸ்க்கு தகுந்த மாதிரி லேண்ட்ஸ்கேப் முடிவு செய்வது மிக முக்கியம்.

உதாரணமாக, இந்தக்காதல் காட்சி ரொமான்ஸாக இருக்கப்போகிறது எனில், மயக்கும் மாலை நேரம், மெல்லிய தென்றல், புல் தரை, அழகிய ரோஜாப்பூச்செடிகள் நிறைந்த சூழல், குயில் கூவல், வெள்ளைப்பூக்கள் மேலிருந்து அவர்கள் தலையில் விழுதல் போன்றவை.

இருவரும் சண்டை போட்டுக்கொள்ளப்போகிறார்கள் எனில், மண்டைகாயும் மதிய வெயில், சிமெண்ட் பெஞ்ச், தாள்பூ செடிகள், கச்சாமுச்சா சத்தங்கள், கன்னங்களில் வழியும் வியர்வை போன்றவை.

இருவரும் எந்த மூடிலும் இல்லாமல் குழம்பிய மனநிலையென்றால், பெரிய மரங்கள், காய்ந்த சருகுகள், பூக்களில்லாத குரோட்டன்ஸ் செடிகள், குறுக்கும் மறுக்கும் அலையும் பொதுஜனங்கள் போன்றவை..

அதற்காக ஹீரோயின் அழுதுகொண்டிருக்கும் சோகக்காட்சி என்பதற்காக பேக்ட்ராப்பில் மழை என்றெல்லாம் யோசிக்கவேண்டாம். மழை வரவைக்க நம்மால் முடியாது. அப்படியே மழை வரும் போது போய் எடுத்தாலும் இருக்குற ஒற்றை காமிராவும் நனைஞ்சுடும்)

கதையின் மூடுக்கு தகுந்த லேண்ட்ஸ்கேப் மாதிரி, அவர்களின் உடை, காமிரா ஆங்கிள் (இது இயக்குனர் மற்றும் ஒளிப்பதிவாளரின் வேலை என்றாலும் தேவைப்பட்டால் நீங்களும் திங்க் பண்ணவேண்டிவரும்), இவற்றை கணக்கில் கொண்டு வேண்டியவற்றை தெரிவித்துவிட்டு சரசரவென வசனங்களை எழுதிவிட்டால் வேலை முடிஞ்சுது.

..ஸ்ஸப்பா எவ்ளோ நீளமாயிருச்சு, மேலும் டவுட் இருப்பவர்கள் அருகிலிருக்கும் ஏதாவது ஒரு திரையரங்கத்தில் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் கேப்டன் நடித்த‌ 'விருதகிரி' என்ற ஆஸ்கர் விருது பெறப்போகும் தமிழ் திரைப்படத்தைப் பார்த்துவிடுங்கள். எல்லா சந்தேகங்களும் தெளிவடைந்து நிம்மதியாக போய்ச் சேர்ந்துவிடுவீர்கள். நன்றி.

(இது ஒரு மீள்பதிவு)

.

Thursday, December 9, 2010

ரசிகன் : சைலேந்திர பாபு

நேரிலோ, சினிமாவிலோ, பிற ஊடகங்களிலோ அடிக்கடி பார்த்துக் கொண்டிருக்கவேண்டிய அவசியமேயில்லாமலும் கூட சில நிஜ ஹீரோக்களை ஒன்றிரண்டு சந்தர்ப்பங்களிலேயே நமக்கு சட்டென்று பிடித்துப் போகின்றது.

தற்போதைய கோவை போலீஸ் கமிஷனர் டாக்டர். சி. சைலேந்திரபாபு ஐ.பி.எஸ்.

இவரை ஒன்றிரண்டு முறை சில டிவி பேட்டிகளில்தான் பார்த்திருக்கிறேன். அதிலேயே என்னை அவர் ரசிகனாக்கிக் கொண்டார். அவரது பேச்சில் வெளிப்படை, உண்மை, அழுத்தம், கம்பீரம், தயக்கமற்ற தன்மை, சுகமான கிராமீயத் தமிழ் என ஈர்க்கப் போதுமான அனைத்துமே இருக்கின்றன. சமீபத்திய கோவை என்கவுண்டரின் உற்சாகத் தொடர்ச்சியாக இந்தப் பகிர்வு நிச்சயமாக எழுதப்படவில்லை. அதைப் பற்றிய மாற்றுக்கருத்துகள் நமக்கு இருக்கலாம்.

Syl

சமீபத்திய ஒரு பேட்டியில் சினிமாக்களில் காட்டப்படும் ஸ்பெஷல் விளக்குகளுடன் கூடிய விசாரணை அறைகள் பற்றிக் கேட்டபோது, மெல்லிய புன்னகையுடன் 'அது அவர்களின் கற்பிதங்கள், தமிழகத்தில் இருக்கும் சுமார் 1000 காவல் நிலையங்களில் அதுபோல எங்குமே கிடையாது' என்றார். உங்களை எது இப்படியான சீருடைப்பணிக்குத் தூண்டியது என்ற கேள்விக்கு, மிடுக்கான உடையுடன் வந்து தன்னை ஈர்த்த, 'NCC' குழுவையும் பார்த்துக்கொண்ட தன் பள்ளியாசிரியர்தான் என்றார். அவர் இவரை அந்த உடையை அணிந்துவரச்செய்து 'சைலேந்திரபாபு' என்று கம்பீரமாக மொழிந்த அந்த நாளையும் நினைவு கூர்ந்தார்.

Msc., (அக்ரி) படித்து வங்கி அதிகாரியாக பணியைத் துவக்கிய சைலேந்திரபாபு பின்னர் ஐபிஎஸ் தேர்வில் வென்று அஸிஸ்டெண்ட் சூபரிண்டண்ட்டாக காவல் பணியைத் துவங்குகிறார். பின்னர் பல்வேறு மாவட்டங்களில் எஸ்பியாகவும், சென்னை சிட்டியின் துணை, மற்றும் இணை கமிஷனர் பதவிகளிலும் பணியாற்றி, திருச்சியில் டிஐஜியாகவும் பணியாற்றியிருக்கிறார். தற்போது கோவையின் கமிஷனராக இருக்கிறார். இதற்கிடையே 'தமிழக சிறப்பு அதிரடிப்படை' ஐஜியாகவும் சில காலம் பணியாற்றி இருந்திருக்கிறார். குழந்தைகள் தொலைந்து போதலின் பின்னணி, அதற்கான நடவடிக்கைகள் குறித்து சிறப்பு ஆய்வுப்பணியும் மேற்கொண்டுவருகிறார்.

Sylendra-Babu-Sathyamangalam-4

கராத்தே, நீச்சல், துப்பாக்கிசுடுதல் போன்றவற்றில் நிபுணத்துவம் பெற்றிருக்கிறார்.  உடலைப் பற்றி பேசும் போது, 'உங்களுக்குக் கிடைத்திருக்கும் ஒரு அற்புதக் கருவி. இதைக்கொண்டு எதையும் சாதிக்கலாம். நீங்கள் எதைச் செய்யப்போகிறீர்கள் என்பதுதான் விஷயமே..' என்கிறார். இந்தச் செய்தியை, விழிப்புணர்வை குழந்தைகள், இளைஞர்களிடத்தே கொண்டுசெல்வதிலும் பெரும் ஆர்வமிருக்கிறது அவருக்கு. தமிழிலும், இலக்கியத்திலும் பெரும் ஆர்வம் கொண்டிருக்கிறார். 'உடலினை உறுதி செய்', 'நீங்களும் ஐபிஎஸ் அதிகாரியாகலாம்' 'Be Ambitious' போன்ற புத்தகங்களையும் எழுதியுள்ளார்.

தலைவன் என்ற அர்த்தத்தில் சொல்லப்பட்டிருந்தாலும் தங்கள் காவல் பணியின் முக்கியத்துவத்தைப் பறைசாற்ற பெருமையோடு இந்தக்குறளை எடுத்தாள்கிறார் தன் பேச்சில்..

ஆபயன் குன்றும் அறுதொழிலோர் நூல்மறப்பர்
காவலன் காவான் எனின்.
   (குறள் -560)

இந்த ஹீரோவைப் பற்றிய மேல் தகவல்களுக்கு www.sylendrababu.com என்ற தளத்திற்குச் செல்லலாம்.

.

Wednesday, December 8, 2010

'காமினி - சவால் சிறுகதைப்போட்டி' பரிசுகள்

நானும், நண்பர் பரிசல்காரனும் இணைந்து நடத்திய 'காமினி - சவால் சிறுகதைப்போட்டி' வெற்றிகரமாக நடந்து முடிந்து போட்டி முடிவுகளை ஏற்கனவே நண்பர் பரிசல்காரனின் வலைத்தளத்தில் கண்டிருப்பீர்கள். வெற்றி பெற்று மூன்று சிறப்புப் பரிசுகளையும், இரண்டு ஆறுதல் பரிசுகளையும் கீழ்க்கண்ட கதைகள் பெறுவதை அறிவீர்கள்.

தலா ரூ.400 மதிப்புள்ள புத்தகப் பரிசைப் பெறும் மூன்று சிறப்புக் கதைகள் - (தலைப்பின் அகர வரிசைப்படி..)

அதே நாள் அதே இடம் – சத்யா

எழுதிச் செல்லும் விதியின் கைகள் மாறுமோ? – பார்வையாளன்

பிரளயம் - ஸ்ரீதர் நாராயணன்

தலா ரூ.250 மதிப்புள்ள புத்தகங்களுடன் ஆறுதல் பரிசுகளைப் பெறும் இரண்டு கதைகள்

கமான்.. கமான்.. காமினி – வித்யா

வைர விழா - R V S

பரிசு பெறும் கதைகளில் ஒன்றை எழுதிய பார்வையாளன் தாம்பரத்துக்கு அருகிலேயே இருப்பதால் நாளை நேரில் பெற்றுக்கொள்வதாக தெரிவித்துள்ளார். ஆகவே மற்ற நான்கு நண்பர்களுக்கும் அறிவித்ததைவிட அதிக மதிப்பிலான கீழ்க்கண்ட புத்தகங்கள் இன்று கூரியர் மூலமாக அனுப்பிவைக்கப்பட்டுள்ளது. புத்தகங்கள் ஏற்கனவே வந்துவிட்ட நிலையில் என்னாலும் சிறிது தாமதம் செய்யப்பட்டுவிட்டது. பொறுமையுடன் இருந்தமைக்கு வெற்றியாளர்களுக்கு நன்றி. புத்தகம் தங்களை அடைந்ததும் தயவுசெய்து ஒரு அடையாளப் பின்னூட்டம் அல்லது மெயில் தாருங்கள்.

சிறப்புப் பரிசுக்கான புத்தகங்கள் (தலா ரூ. 705) :

1. கி.ராஜநாராயணன் : கோபல்ல கிராமம்

2. கி.ராஜநாராயணன் : கோபல்லபுரத்து மக்கள்

3. சுஜாதா : தேர்ந்தெடுத்த சிறுகதைகள் (இரண்டாம் தொகுதி)

4. கல்யாண்ஜி : கல்யாண்ஜி கவிதைகள்

ஆறுதல் பரிசுக்கான புத்தகங்கள் (தலா ரூ.375) :

1. கி.ராஜநாராயணன் : கோபல்ல கிராமம்+ கோபல்லபுரத்து மக்கள்+ அந்தமான் நாயக்கர் : மூன்று நாவல்கள் அடங்கிய ஒரே தொகுதி

2. கல்யாண்ஜி : கல்யாண்ஜி கவிதைகள்

இத்துடன் ஐவருக்குமே நண்பர் பரிசல்காரன் எழுதிய 'டைரிக்குறிப்பும் காதல் மறுப்பும்' என்ற சிறுகதைத் தொகுப்பும் கூடுதலாக இணைக்கப்பட்டிருக்கிறது.

பரிசுத்தொகைக்கான பங்கை இரண்டிலிருந்து வலுக்கட்டாயமாக மூன்றாக மாற்றி ஒரு பங்கை உரிமையோடு ஏற்றுக்கொண்ட போட்டி நடுவர்களுள் ஒருவரான நண்பர் வெண்பூவுக்கு நம் நன்றி (அவர் கேட்டுக்கொண்டபடி குறிப்பிடாது இருக்கமுடியவில்லை). போட்டி குறித்து கேள்வியுற்று பாராட்டியதோடு மட்டுமல்லாது பரிசுக்கான புத்தகங்களை 15% சிறப்புக்கழிவுடன் அனுப்பித்தந்த ‘டிஸ்கவரி புக் பேலஸ்’ திரு. வேடியப்பனுக்கு நம் நன்றி.

மீண்டும் ஒரு முறை கலந்துகொண்டவர்கள், நடுவர்கள், பின் நின்றவர்கள், ஆதரவளித்தவர்கள், பாராட்டியவர்கள், தகுந்த விமர்சனங்களை முன்வைத்தவர்கள், நண்பர்கள் என அனைவருக்கும் நண்பர் பரிசல்காரன் சார்பிலும், என் சார்பிலும் மனமார்ந்த நன்றிகளைத் தெரிவித்து மகிழ்கிறேன். நன்றி.

.

Monday, December 6, 2010

கரப்பான் பூச்சியும் என் 2000 ரூபாயும்

'மணற்கேணி' என்ற பெயரில் சிங்கை தமிழ்ப் பதிவர்களும், தமிழ்வெளியும் இணைந்து நடத்தும் பிரம்மாண்டமான ஆய்வுக்கட்டுரைப் போட்டி உண்மையில் தமிழ் இணையவெளியில் ஒரு பெரும் முயற்சி. கொடுக்கப்பட்டுள்ள தலைப்புகளின் கீழ் சமர்ப்பிக்கப்படும் தரமான கட்டுரைகள் தமிழ்த் தொண்டாக/ சமூகத் தொண்டாக அமையும் என்றால் அது மிகையாகாது. போட்டிக்கான இறுதிநாள் நெருங்கிவருவதால் (டிசம்பர்-31) அனைவரையும் கட்டுரைகளை விரைந்து சமர்ப்பிக்கும்படி போட்டி அமைப்பாளர்கள் கேட்டுக்கொள்கிறார்கள். விபரங்களுக்கு வலது புறம் விளம்பரத்தைக் கிளிக் செய்யுங்கள். பரிசாக சிங்கப்பூர் பயணம் காத்திருப்பதால் உங்கள் கட்டுரையை தீட்டும் முன்பு உங்கள் பாஸ்போர்ட்டை தீட்டிவைத்துக்கொள்ளுங்கள்.

____________________

ஒரு வழியாக 'முக்கி தக்கி' 5 லட்சம் ஹிட்டுகளைக் கடந்த பதிவராக நாமும் ஆகிவிட்டோம். அப்படியே பின் தொடர்பவர்களின் எண்ணிக்கையும் 500 ஐத் தாண்டிவிட்டது. இந்த இனிய வேளையில் அதற்குக் காரணமான உங்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் என் மனமார்ந்த நன்றிகளைத் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன். 'இது ஒரு சாதனைடா'ன்னு சொன்னா கண்ணன் என்னைப் பார்த்து நக்கலாக சிரிக்கிறான்.

____________________

பிறவற்றைப் போலவே வரலாறும் நம்மை நாமே செதுக்கிக்கொள்ள இன்றியமையாத ஒன்றாகும். அதுவும் இப்போதைய நம் சூழல் எப்படி யாரால் உருக்கொண்டது? அதில் நன்றுக்கான செழும்பங்காற்றியவர்கள் யாரார்? தீதுக்கு யார் காரணம்? என்றெல்லாம் அரசியல் அறிந்துகொள்வதும் அத்தகைய சமீபத்திய நம் தலைவர்களை தெரிந்துகொள்வதும் ஒரு அடிப்படைத் தேவையென்று கூட சொல்லலாம். புத்தகங்களை கையில் தூக்கத்தான் கையெழுவதில்லை நமக்கு. குறைந்த பட்சமாக அரிதாக வரும் 'அம்பேத்கர்' போன்ற சினிமாக்களையாவது ஆதரித்து ஏற்போம். அம்பேத்கர் ஒன்றும் எந்திரனல்ல, எங்கெங்கினும் காணக்கிடைக்க.. மனிதன், ஆகவே காணக்கிடைப்பது அரிதுதான். திரையரங்குகளையும், காட்சி நேரங்களையும் முன்னறிந்து தேடிச்செல்லுங்கள்.

____________________

சமீபத்தில் நண்பர் ஒருவருக்கு குழந்தை பிறந்ததையொட்டி குழந்தையைப் பார்த்துவிட்டு நண்பருக்கு வாழ்த்துச் சொல்லிவர மருத்துவமனைக்கே சென்றிருந்தேன். பார்த்துவிட்டு கிளம்பும் தருவாயில் நண்பர் மருத்துவமனை பில் செட்டில் பண்ணும் பணியில் இருந்தார். நானும் அருகில் சென்றபோது அந்த உரையாடலைக் கேட்க நேர்ந்தது. நண்பரும், மருத்துவமனை சிப்பந்தியும் பேசிக்கொண்டது அங்கு நடந்த சிகிச்சைகளுக்கான கட்டணம் குறித்துதான் என்பதை அந்த மருத்துவமனைச்சூழல் மட்டும் இல்லையென்றால் சத்தியமாக யாராலும் நம்ப முடியாது.

அவர், 'இவ்வளவு ஆகியிருக்கிறது சார். அதற்கு இவ்வளவு, இதற்கு இவ்வளவு. எல்லாம் குறைச்சுப்போட்டு ரவுண்டாக இவ்வளவு ஆக்கியிருக்கிறோம் சார்..'.

அதற்கு இவர், 'கொஞ்சம் பாத்துப் போட்டுக்குடுங்க சார்.. நாளைப் பின்ன திரும்பவும் உங்ககிட்ட வரவேண்டாமா?'.

அவர், 'விலைவாசியெல்லாம் கூடிப்போச்சு சார், முன்னமாதிரி இல்ல.. இதுக்கு மேல கட்டுப்படியாகாது சார்..'.

அதற்கு இவர், 'அதெல்லாம் நீங்க நினைச்சா பண்ணமுடியும் சார்.. கொஞ்சம் நல்லாப் பாருங்க..'

உரையாடல் தொடர்ந்துகொண்டிருந்தது.

___________________

வானேகுதல்

தங்கக் கூண்டிலிருந்து விடுபடுகிறது

சிறு பறவையொன்று

இனி இரைக்கு போட்டியிருக்கலாம்

இருப்பே கேள்வியாகலாம்

ஆயினும்

அது

தன் சின்னஞ்சிறு சிறகுகளால்

அளைந்துகொண்டிருப்பது வானை.

___________________

முன்னெப்போதோ தந்த கடன் இரண்டாயிரம் ரூபாயை நண்பர் ஒருவர் இன்று திருப்பித்தந்தார். எனக்கு அது மறந்தே போய்விட்டதால் எதிர்பாராத ஒரு மகிழ்ச்சி. அடாடா.. வீட்டுக்கணக்கில் வராத வரவு என்பதால் புத்தகமா? நண்பர்களுடன் சிட்டிங்கா? என திட்டமிட்டுக்கொண்டே மாலை வீட்டுக்கு வந்தேன். வந்ததும் வராமலும் ரமா பாக்கெட்டுக்குள் கையை விட்டார். அவர் நார்மலாக அப்படிச் செய்பவர் அல்ல. நான் அதிர்ந்து நிற்க அவர் நினைத்தது கிடைத்தவிட்ட மகிழ்ச்சியில் ‘ஹெஹெஹே..’ என்று சிரித்துக்கொண்டிருந்தார்.

‘எப்பிடிம்மா இது?’ என்று ஆச்சரியப்பட்டுக்கொண்டே கேட்டேன்.

‘கரப்பான் பூச்சி மேல வந்து விழுந்தது. அப்பவே தெரியும் இன்னைக்கு எதிர்பாராத பணம் வரும்னு..’

அவ்வ்வ்வ்.. என்னாங்கடா இது.?

.

Sunday, December 5, 2010

ரத்த சரித்திரம் -விமர்சனம்

தலைப்பிலும், விளம்பரங்களிலும், ப்ரொமோக்களிலும் தெளிவாக இது ஒரு வன்முறைத் தாண்டவம் எனச் சொல்லப்பட்டுவிட்டது. அதன் பின்னும் போய் அடா.. எவ்ளோ ரத்தம், எத்தனை கொலைகள் என சலித்துக்கொள்வதில் அர்த்தமில்லை. வன்முறைக்கு வசதியான அரசியல்வாதிகளும், ரௌடிகளும், துரோகங்களும் நிறைந்த ஒரு கதையை எடுத்துக்கொண்டு அதை செவ்வனே செய்திருக்கிறார்கள்.

எனக்கு பல வருடங்களுக்கு முன்பு திருநெல்வேலியில் இரண்டு குழுக்களுக்கு இடையே நடந்த மோதல் சம்பவம்தான் நினைவுக்கு வந்தது. அதில் ஒரு குழு சிலரை வெட்டிக்கொலை செய்ய, பாதிக்கப்பட்டவர்களின் வாரிசுகள் சில வருடங்கள் கழித்து நேரம் பார்த்து பழிவாங்கினார்கள். விடுபட்டவர்களின் பழிவாங்கல் என இந்தக்கதை மறுபடி மறுபடி பல வருடங்கள் தொடர்ந்து கொண்டிருந்தது. அதைப்போல ஒரு பழிவாங்கல் தொடர்கதைதான் இந்தப் படத்தின் கதையும்.

ஒரு அரசியல்வாதி தவறான ஆட்களின் சுட்டுதலால் அதுவரை நண்பராக இருந்த ஒருவரையும் அவரது முதல் மகனையும் கொலைசெய்கிறார். கொல்லப்பட்டவரின் இரண்டாவது மகன் (பிரதாப்) அதற்காக ஒரு பழிவாங்கல் கதையை தன் அரிவாளால் எதிரிகளின் ரத்தத்தால் எழுதுகிறான். அரசியல் அவனை அரவணைக்கிறது. எதிரிகளைத் தவிர்த்து பிற பொதுமக்களுக்கு அவன் நியாயமாகவே நடந்துகொள்கிறான் போலத்தான் தெரிகிறது. அவனுக்கும், அவனது மனைவிக்கும் இடையேயான காட்சிகள் மனதைத் தொடுவதாக, அவனது மனிதத்தை வெளிப்படுத்துவதாக, ஒரு புலியின் நியாயத்தை அதன் பார்வையில் சொல்வதாகவும் அமைந்திருக்கின்றன. ஆனால் ஒரு திருப்பமாக அவனைப்போலவே அவனால் கொல்லப்பட்ட அரசியல்வாதியின் மகன் (சூர்யா) உருவெடுக்கிறான். எந்தச் சமாதானங்களுக்கும் உட்படத் தயாராகயில்லாத வெறி நிறைந்ததாக இருக்கிறது அவன் நோக்கம். வளர்ந்து நிற்கும் இவனை பழிதீர்ப்பது அவனுக்கு கடினமான வேலையாக இருந்தாலும் சில தோல்விகள், போராட்டங்களுக்குப் பின் நினைத்ததைச் சாதிக்கிறான்.

normal_MDSU100501-M பிரதாப் பாத்திரத்தில் விவேக் ஓபராயும், சூர்யா பாத்திரத்தில் நம் சூர்யாவும் கச்சிதமாக பொருந்தியிருக்கிறார்கள் என்பதைவிடவும் வாழ்ந்திருக்கிறார்கள் என்பது இன்னும் சரியாக இருக்கும். சில காட்சிகளை சற்று வலுவேற்றி, தளர்வு செய்தால் அவர் ஹீரோவாகவும், இவர் வில்லனாகவும் ஆகிவிடக்கூடிய மாதிரியான கதாபாத்திரங்கள். தமிழுக்கும், ஹிந்திக்கும் இந்த வேறுபாடு செய்யப்பட்டும் கூட இருக்கலாம். ரத்தச் சகதிக்குள்ளும் அதற்கான, அவரவர்களுக்கான நியாய, தர்மங்கள், உணர்வுப் போராட்டங்கள் காட்சிப் படுத்தப்பட்டுள்ளன. நெகடிவ் காரெக்டரில் விவேக்கையும், வெறிகொண்ட கண்களுடன் ஒரு வேங்கை போலத் திரியும் சூர்யாவையும் ரசிக்கமுடிகிறது. சண்டைக் காட்சிகளில் சூர்யாவோடு நாமும் உடம்பை முறுக்கிக்கொள்கிறோம். ஒளிப்பதிவாளர் கொலைக் களத்துக்கே நம்மையும் கொண்டுசென்றிருக்கிறார்.

டிபிகல் ராம்கோபால்வர்மா சினிமா. வேண்டியவர்கள் பார்த்துக்கொள்ளலாம். 

.

போனஸ் : சிக்குபுக்கு

இந்தப் படம் நம் லிஸ்டில் இல்லையென்றாலும் நண்பர்களின் தொல்லையால் செல்லவேண்டியதாகிவிட்டது. படத்தைப் பற்றி சொல்லச் சொன்னால் நான் சமீபத்தில் இவ்வளவு மொக்கையான படத்தைப் பார்த்ததில்லை என்றுதான் சொல்வேன். ஒரு ட்ராக்கில் ஆர்யா- ஷ்ரேயா ஜோடியின் பயணம். படு திராபை. ஷ்ரேயா சகிக்கலை. இந்த அழகில் ஒரு பாரலல் ட்ராக்கில் 1985, அங்கேயும் ஒரு ஆர்யா- ஒரு மொக்கை ஹீரோயின் ஜோடி. காதல். நண்பன். தியாகம். வசனம். போலீஸ் ட்ரெயினிங்கில் கேனை மாதிரியான ஒரு ஃப்ரெண்ட், பத்தாதுன்னு இன்னொரு கேனையாக சந்தானம். லாஜிக், கேரக்டரைசேஷன் என எப்படிப் பார்த்தாலும் கடுப்பேற்றுகிறார்கள்.

remote_image20100620-4450-1y607wc-0 நம் ஹீரோக்களுக்கு ஒரு பிரச்சினை என்றால் உடனே போய்ச்சேரவும், நினைத்தால் ரிஸைன் பண்ணிவிட்டு திரும்ப வரும்படியாகவும் ஒரு வேலை இருக்கிறது தெரியுமா உங்களுக்கு? அதுவும் வீரம் நிறைந்த அரசுப்பணி. அதுதான் ஆர்மி ஆஃபீஸர் வேலை. இதிலும் அப்படியே.. கொஞ்சம் வித்தியாசமாக இதில் அதை போலீஸ் இன்ஸ்பெக்டர் என்று காட்டியிருக்கிறார்கள். அதற்காக வேண்டுமானால் கொஞ்சம் பாராட்டலாம். அப்படியே பசுமையான ஊட்டியையும், இன்னும் பல லொகேஷன்களையும் அதன் இயல்போடு படமாக்கியிருக்கும் சினிமாட்டோகிராஃபருக்கு மட்டும் நம் வாழ்த்துகளைச் சொல்லி நிறைவு செய்கிறேன். வணக்கம்.

.

Saturday, December 4, 2010

எயிதிகினேருப்பேன்.. கவலய வுடு..

இது கொஞ்சம் சுயபுராணப் பதிவு. முன்னாடியே சொல்லிட்டேன், அப்பாலிக்கா படிச்சுப்புட்டு மூக்கச் சிந்தப்பிடாது.

குட்டியூண்டு தேர்தல் வச்சாலும் வச்சேன், பாசமுள்ள கொஞ்ச பேரு கொதிச்சுப் போயிட்டாங்க.. அதான், "நா எழுதுறத நிப்பாட்டினா.. எப்பிடி ஃபீல் பண்ணுவீங்க?"ன்னு கேட்டேனே.. தேர்தல் வச்சதுக்கு காரணமே இந்தக் கேள்வி அல்ல.. உண்மையில் நம்மை எத்தனை யுனிக் ரீடர்ஸ் படிக்கிறாங்கன்னு பாக்குறதுக்குதான். ஓட்டு போட்டது 258 பேர். என்னைய கழிச்சுப்பார்த்தா 257 பேர். ஹிஹி.. 50% ஆளுங்க ஓட்டுப்போடலைன்னாக் கூட சுமார் 500 பேர் படிக்குறாங்க.. ஹைய்ய்யா.. சக்சஸ்.!

அப்பாலிக்கா அந்தக் கேள்வியில உண்மை இல்லாமலும் இல்ல.. நாமளும்தான் ரெண்டரை வருசமா எலக்கிய சேவை செஞ்சிகினுருக்கமே.. போதுமோ? பாவம் மக்கள்னு அப்பப்ப இரக்க சிந்தனை வந்துபோவுது. சரிதான் கேட்டுதான் பாத்துருவமேனுதான் கேட்டேன். பாருங்க முன்னமே சொன்ன மாதிரி கொதிச்சுப் போயிட்டாங்க.. நிஜமாலுமே ஒரு அஞ்சாறு போன் அழைப்பு வந்துடுச்சுங்க. மெயிலுகளும் ஒரு அஞ்சாறு இருக்கும். பாருங்க, பேரு சொன்னா சுயபுராணமாப் போயிடும். சொல்லாங்காட்டி ஹிஹி.. பொய்யிதானே இதும்பீங்க.. என்னா பண்றதுன்னு ரோசனையா இருக்குது. முதல்ல சும்மாங்காட்டி ஓட்டுப்போட்டுட்டு அமைதியாப் போயிடுவாங்கன்னுதான் நினைச்சேன். அதனால இந்த மாதிரி எல்லோரும் இத சீரியஸா எடுத்துகிட்டு கேப்பாங்கன்னு நா நினைக்கலை. தற்செயலா இப்பிடி ஆனதுங்கூட நல்லதுதான்னு வையுங்களேன்.

ஏம்ணா, அவங்க 'நீங்க தொடர்ந்து எழுதத்தான் செய்யணும்'னு சொல்லி நம்ப மேல உள்ள பாசத்தை சொன்னாலும் அதிலும் சிலரு நம்பளப் பத்தி உருப்படியான 'ரிவ்யூ' வச்சதும் கொஞ்சம் ஆச்சரியமாவும், சந்தோசமாவும் இருந்திச்சு. பிரபல கவிஞர் ஒருத்தர் முன்வச்ச கருத்துகள் ரொம்பவே திருப்தியா இருந்துச்சு. நானே மறந்து போன பழைய பதிவுகளக் குறித்தும் விமர்சனங்கள் வச்சு நா ஏன் தொடர்ந்து எழுதணும்னு காரணமும் வேற சொன்னாரு. ஆங்.. அப்ப சரி, அவரு சொன்னா கரெக்டாத்தான் இருக்கும்னு நினைச்சுகிட்டேன். ஆனாலும் சிலர் சொன்னதுல உள்காரணம் இல்லாமயும் இல்ல. பக்கத்துல கருப்பா ஒருத்தன் இருக்கங்காட்டியும் நாம சிவப்பா தெரியுவோம்ங்கிற ரகசிய ஆசைதான் அது. சரி கழுத இருந்துட்டுதான் போவட்டுமே..

அதுலயும் தராசு, புதுகைத்தென்றல் ரெண்டு பேரும் இத சீரியஸா நினைச்சுகிட்டு பதிவே போட்டு நம்மை போவக்கூடாதுன்னு கேட்டுக்கிட்டது.. உள்ளுக்குள்ள நெகுழுது.

HOW DO YOU FEEL IF, I STOP BLOGGING.?

ஹைய்யா.. ஒரு விக்கெட் போச்சுது : 24 (9%)

ஒண்ணியும் ஆவாது. வேறெதுவாவது உருப்படியா படிப்போம்  : 69 (26%)

லைட்டா மிஸ் பண்ணுவோம்  : 59 (22%)

உண்மையிலேயே ரொம்ப ஃபீலிங்ஸா இருக்கும்பா.. அப்படி ஏதும் ஐடியா இருந்துச்சுன்னா விட்டுடுங்க ப்ளீஸ்..  : 106 (41%)

Votes so far: 258

ஓட்டுப்போட்டு 'உண்மையிலேயே ரொம்ப ஃபீலிங்ஸா இருக்கும்பா.. அப்படி ஏதும் ஐடியா இருந்துச்சுன்னா விட்டுடுங்க ப்ளீஸ்..' னு சொல்லி நம்ப மீது பாசத்தை புழிஞ்சு கொட்டினது 106 (41%) பேரு. 'ஒண்ணியும் ஆவாது. வேறெதுவாவது உருப்படியா படிப்போம்'னும் 'லைட்டா மிஸ் பண்ணுவோம்'னும் சொல்லி நியாயத்தின் பக்கம் நேர்மையா நின்னவங்க 128 (48%) பேர். இவங்களையும் நம்ப கூட சேத்துக்கலாம் பிரச்சினையில்ல. ஆனா ‘ஹைய்யா.. ஒரு விக்கெட் போச்சு’துன்னு ஜாலியா குதிச்ச 24 (9%) பேரு மட்டும் கையில கிடைச்சா.. ஆவ்வ்.. முட்டை மந்திரிச்சு ‘விரலி’ய ஏவி விட்டு காதை கடிச்சு வைக்கச் சொல்லப்போறேன். ஜாக்கிரதை.

ஒரு ரெண்டு வாரத்துக்கு கொஞ்சம் பிஸியாப் போயிடுச்சு, அதான் பிளாக்கு பக்கம் வரமுடியாமப் போச்சு. திரும்பவும் இந்த வாரத்துலயிருந்து ஃபுல் டைம் வர ஆரம்பிச்சுடுவேன். ஜாலி பண்ணலாம். எயிதிகினேருப்பேன்.. கவலய வுடு.. இன்னா.?

.

Sunday, November 28, 2010

நந்தலாலா - அரிதானது

தமிழ் சினிமாவுக்கு இன்னும் அதிர்ஷ்டம் இருந்துகொண்டுதான் இருக்கிறது போலும். கொஞ்ச காலமாக நல்ல ரசனையான சினிமாக்களைக் காணமுடிகிறது. சில கமர்ஷியல் குப்பைகளுக்கு மத்தியில் இது போன்ற படங்கள் திக்கித் திணறியாவது வெளியாவதற்குக் காரணம் நாம் போன பிறவியில் யாருக்காவது தவித்த வாய்க்கு தண்ணீர் தந்திருப்போமாய் இருக்கும்.

நந்தலாலா இது வரை தமிழ் சினிமா பார்த்திராத ஒரு புதிய வடிவம். இயல்பான மனிதர்களின் தேடல் ஒரு அழகியலோடு பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறது. இந்தப்படத்தின் பின்னணி இசை, ஒளிப்பதிவு ஆகியன அந்தத் துறைகளின் உச்சமாக இருக்கக்கூடும். புதிய வகையான காட்சியமைப்புகளைக் காணமுடிவது ஒரு புதிய அனுபவமாக இருக்கிறது. காமிராவின் பார்வைக்கு வெளியே ஒரு எதிர்பார்ப்பை உருவாக்கி பின் அவற்றையும் பார்வைக்குள் கொண்டுவரும் காட்சிகள் அழகு. இதனால் கொஞ்சம் மெதுவாக செல்லும் காட்சிகளின் பாதிப்பு மறக்கிறோம். இயக்கமும் இன்ன பிறவும் ஆகச்சிறந்த பங்களிப்புகளாக இந்தப் படத்தில் மலர்ந்திருக்கின்றன.

ஒவ்வொரு பயணமும் ஒரு குட்டி வாழ்க்கை. பயணம் குறித்த பல ஆங்கிலப் படங்கள் இருப்பினும் சமீபத்தில்தான் சிலவற்றைத் தமிழில் பார்க்கிறோம். அவற்றில் அன்பேசிவம் ஒரு அழகிய உதாரணம். பயணம் என்ற ஒரே காரணம் மட்டுமே இவ்வகையான படங்களை ஒரே தராசில் வைத்துப் பார்த்துவிடக்கூடிய சுதந்திரத்தை நமக்குத் தரமுடியாது. பயணத்துக்கே உரிய சிறப்பு அது. ஒவ்வொன்றும் தனித்துவமானவை. ஆங்காங்கே மெலிதாக பிசிறு தட்டினாலும் அவற்றிற்கும் கூட இந்தத் தமிழ்ச்சூழலும், இந்தச்சூழலிலிருந்தே வந்த இயக்குனரும்தான் காரணமாக இருக்கமுடியும் என்பதை புரிந்துகொள்ளமுடிகிறது.

nandhalala1_800_030708 ஒரு சின்னஞ்சிறுவனும் மற்றும் ஒரு மனப்பிறழ்வு கொண்ட ஒரு மனிதனும் இணைந்து தங்கள் அம்மாக்களைக் காண பயணிக்கிறார்கள். எந்த முன்முடிவுகளுக்கும் உட்படாமல் வாழ்க்கை அதன் போக்கில் போகிறது. பயணத்தில் ஏராளமான மனிதர்கள் வந்துபோகிறார்கள். மனதை வருடிச்செல்கின்றன அடுத்தடுத்த காட்சிகள். இது ஒரு சுதந்திரமான கதை வடிவம். அந்தச் சிறுவனுக்குப் பதிலாக வேறு ஒரு இளம்பெண்ணை நாம் பொருத்திப்பார்க்கலாம். அந்த மனிதனுக்குப் பதிலாக ஒரு முதியவரை பொருத்திப்பார்க்கலாம். பயணத்தின் காரணம் வேறாக இருக்கலாம். இடையில் வந்து போகும் மனிதர்களாக வேறு வேறானவர்களை கணிக்கலாம். முடிவுகளை இன்னும் இயல்பாக புனைந்து பார்க்கலாம். அப்படியானதொரு அகன்ற வாய்ப்பைத் தரக்கூடிய கதைகளம் இது. மிஷ்கினின் இந்தப் படத்தில் இவையெல்லாம் எப்படி அமைந்திருக்கின்றன, இந்தக் கதாபாத்திரங்கள் எவ்வாறு நம் மனதோடு நெருங்கிவருகின்றன என்பதைப் பற்றி பேசிக்கொண்டிருப்பதை விட தவறவிடாமல் ஒருமுறை பார்த்துவிடுங்களேன். ஏனெனில் இது போன்ற படங்கள் அரிதானவை.

நடிப்பில் ஒவ்வொருவரின் பங்களிப்பும் சிறப்பானவை. ஒரு குளோஸப் காட்சி கூட இல்லாத சிறிது நேரமே வரக்கூடிய ஒரு காரெக்டருக்கு ரோகிணி போன்ற ஒரு சிறந்த நடிகையை வீணடித்திருக்க வேண்டாமோ.? நன்றி மிஷ்கின்.

.

Wednesday, November 24, 2010

ஒரு த்ரில் அனுபவம்

மயங்கும் மாலைநேரம். சூரியன் இப்போதுதான் மறைந்திருக்கவேண்டும். அந்த இடத்தில் மரங்கள் சூழ்ந்திருந்ததால் அதற்குள்ளாகவே இருட்டத் துவங்கியிருந்தது. சேரன்மகாதேவி விலக்கில் பஸ்ஸுக்காக காத்திருக்கிறேன். என்னுடன் இன்னும் நாலைந்து பயணிகள் காத்திருந்தனர். அங்கிருந்த பயணிகள் நிழற்குடையை யாரும் பயன்படுத்துவது போல தெரியவில்லை. அதனருகில் ஒரு சிறிய குடிசையில் ஒரு டீக்கடையும் இருந்தது. அதன் வெளியே போடப்பட்டிருந்த பெஞ்சில் ஒரு முதியவர் உட்கார்ந்து அந்த வெளிச்சத்திலும் பேப்பர் படிக்க முய‌ன்று கொண்டிருந்தார்.

நானும் அதற்கு மறுபுறம் அமைந்திருக்கும் ஒரு சிறிய கோவிலின் பின்புறமுள்ள‌ சிமென்ட் பெஞ்சில் அமர்ந்திருந்தேன். இந்த இடத்தில் சமயங்களில் ஒருமணி நேரத்துக்கும் மேலாக காத்துக்கிடக்க நேரிடும். ஆகவே எப்போதுமே சேரன்மகாதேவி சென்று திரும்புகையில் ஏதாவது புத்தகத்தை எடுத்துவருவது என் வழக்கம். ஆனால் இப்போது வெளிச்சமில்லாததால் படிக்கமுடியாமல் என்ன செய்யலாம் என நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன். அதற்கும் பல வருடங்கள் முன்னால் அம்மாவுடன் சேரன்மகாதேவி வந்து செல்லும் போது இந்த காத்திருத்தலை கழிப்பதற்காக சில கூழாங்கற்களை சேகரித்து 'களச்சிக் கல்' விளையாடுவோம். பஸ் வந்தபின் நாங்கள் செல்லும் போது அந்த கற்களை கோவிலின் பின்புறமுள்ள ஒரு குறிப்பிட்ட கல்லின் அடியில் போட்டுவிட்டு வருவோம், அடுத்தமுறை வரும்போது விளையாடுவதற்காக. அந்தக்கற்கள் இப்போதும் கிடக்குமா என்று நாங்கள் கற்களை போடும் இடத்திற்கருகில் தேடிக்கொண்டிருந்தேன்.

அப்போதுதான் அவரை நான் கவனித்தேன். தாமிரபரணியில் குளித்துவிட்டு இடுப்பில் ஈர வேட்டி மற்றும் தோளில் துண்டு போட்டுக்கொண்டு ஒருவர் தூரத்தில் வந்துகொண்டிருந்தார். ஏதோ தெரிந்தவராக இருக்குமா என்பதற்காகத்தான் அவரை கவனித்தேன் . இல்லை. 35 வயதிருக்கலாம். நல்ல உயரமான திடமான உடல்வாகு. இடதுகையில் கைக்கொள்ளும் அளவில் அகத்திக்கீரையை வைத்திருந்தார். ஆடுகளுக்காக இருக்கலாம். வலது கையில் ஒன்றரை அடி நீளத்தில் ஒரு பளபளப்பான அரிவாள் தெரிந்தது. வயலுக்கு சென்றுவிட்டு ஆற்றில் குளித்து வீடு திரும்பும் ஆண்கள் கையில் அரிவாள் இருப்பது ஒன்றும் ஆச்சரியமான விஷயமே அல்ல. அங்கே அது மிக சாதாரணம். அந்தக்காட்சி ஒன்றும் என்னை அவ்வளவாக கவரவில்லை. மீண்டும் நான் கற்களை தேடத்துவங்கினேன்..

அப்போதுதான் யாரும் எதிர்பாராத அந்த அரிய சம்பவம் நிகழ்ந்தது. அவர் வந்துகொண்டிருந்த நேரெதிர் திசையிலிருந்த அந்த டீக்கடை குடிசையிலிருந்து அதே போன்ற ஒன்றரை அடி நீள அரிவாளுடன் ஒரு இளைஞன் 'ஹோ..'வென ஒரு மாதிரி சத்தமாக கத்திக்கொண்டே அவரை நோக்கி ஓடினான். பாய்ந்தான் என்றுதான் சொல்லவேண்டும். அவனுக்கு ஒரு இருபது வயதுதான் இருக்கும், அவனும் நல்ல திடகாத்திரமாக இருந்தான். நான் அதிர்ச்சியில் உறைந்துபோனேன். அவரும் அதை எதிர்பார்த்திருக்கவில்லை. ஆனாலும் சுதாரித்துக்கொண்டார். முதல் வெட்டை அவர் தன் அதிவேக நடவடிக்கையால் தனது அரிவாளில் தாங்கிக்கொண்டார். 'டங்' என சத்தம் எதிரொலிக்கிறது. அவர்களிடமிருந்து ஒரு ஐம்பதடி தூரத்தில் நான் நிற்கிறேன். இந்த மெல்லிய இருளில் இரண்டு அரிவாளும் மோதிக்கொண்டதில் எழுந்த தீப்பொறியைக் கண்டேன். இரண்டாவது வெட்டை இருவருமே அனுமதிக்கவில்லை. இருவரும் சம பலத்தில் இருந்ததால் ஒருவரை ஒருவர் கைகளால் தள்ளிக்கொண்டதில் பத்தடி தூரத்தில் இருவரும் யார் முதலில் அரிவாளை வீசப்போகிறார்கள் என்று தத்தளித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.

இது ஒன்றும் சினிமா அல்ல, மணிக்கணக்காய் சண்டை போட.. யார் முதலில் தவறுகிறார்களோ அவர் இறப்பது நிச்சயம். சில விநாடிகள்தான்.. மேலும் சில வீச்சுகள் காற்றிலே போயின. அதற்குள் அந்தக்கடையின் உள்ளிருந்த சில ஆண்கள் ஓடிவந்தனர். பின்பக்கமாக அந்த இளைஞனை கொத்தாக தூக்கிப்பிடித்தனர். இப்போது மாட்டிக்கொண்ட அவனை வெட்டி விடக்கூடிய கோபத்திலிருந்த அவரையும் தனியாக பிரித்து தனித்தனி திசைகளில் இழுத்துச்சென்றுவிட்டனர். நான் ‘அப்பாடி’ என்று பெருமூச்சு விட்டு திரும்பிப் பார்க்கிறேன். என்னுடன் காத்திருந்த பயணிகள் பஸ் ஆசையை துறந்து விட்டு மேற்கு நோக்கி ஓடி அதற்குள் அரைகிலோமீட்டரை கடந்துவிட்டிருந்தனர். அந்த சம்பவம் குறித்து எனக்கு இன்னும் சில கேள்விகள் மனதில் உண்டு.

அந்த இளைஞன் அவர் அரிவாள் கொண்டு வராத இன்னொரு நாளாகப் பார்த்து ஏன் அட்டாக் செய்யவில்லை? அல்லது மரங்களுக்குப்பின்னால் ஒளிந்துகொண்டு அவர் தாண்டிச்சென்ற‌ பின்னர் பின்பக்கமாக சென்று ஏன் தாக்கியிருக்கக்கூடாது? அவர்கள் இருவரும் உறவினர்களாக இருந்திருப்பார்களோ? பின்னர் அவர்கள் சமாதானமாகி விட்டார்களா? அல்லது பிரிதொரு சமயத்தில் ஒருவரை ஒருவர் வெட்டிக்கொண்டார்களா? அரிவாள்களுக்கு நடுவே புகுந்து அவர்களை பிரித்த நபர்கள் செய்தது வீரச்செயல்தானா? பின்னங்கால் பிடரியில் பட ஓடிய பொதுஜனம் செய்தது சரிதானா?

பின்குறிப்பு: திருநெல்வேலி மாவட்டத்தைக் குறித்தும் ஜாதி, வன்முறை, அரிவாள் என்பது குறித்தும் பல்வேறு கதைகளும், ஒரு போலியான தோற்றமும் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. அவை பெரும்பாலும் உண்மைக்குப்புறம்பான கற்பனைக் கதைளே. அன்புக்காக எதையுமே விட்டுத்தரும் நல்ல உள்ளங்களை எங்கேயும் விட அதிகமாக அங்கு காண இயலும். இப்போதும் எங்கள் வீட்டு கதவுகள் இரவிலும் மூடப்படுவதில்லை. திருடர் பயம் என்பதை நான் கதைகள் தவிர நிஜத்தில் அங்கே கேள்விப்பட்டதேயில்லை.

காவல் தெய்வங்கள் மீதான பக்தியும், விளைநிலங்கள் மீதான நம்பிக்கையும், கடும் உழைப்பும் என் சிறு வயதில் பார்த்த அதே அளவில்தான் இன்னும் இருக்கிறது என நான் நம்புகிறேன். கடும் மூர்க்கமானவர்கள், தாக்குவதற்கு அஞ்ச மாட்டார்கள் என்ற கருத்தில் முழு உடன்பாடில்லை. மூர்க்கத்தனமானவர்கள் வேறெங்கும் இல்லையா? அவர்கள் எங்குமே நிறைந்திருக்கத்தான் செய்கிறார்கள். பதிலடியாக தாக்குவதற்கு அஞ்சுவதில்லை என்று வேண்டுமானால் சொல்லலாம். நான் எங்கள் பகுதிகளில் ஜாதிக்கலவரங்கள் நடந்ததாக எப்போதாவது கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். ஆனால் எனது சிறு வயதில் இரண்டு வன்முறைச் சம்பவங்களை பார்த்த சாட்சியாகவும் நான் இருந்திருக்கிறேன். அதில் ஒரு சம்பவத்தைத்தான் மேலே நினைவு கூர்ந்துள்ளேன். பதிவுக்கும், டிஸ்கிக்கும் இடையே உள்ள வேறுபாட்டை முரண் எனக்கொள்ளாமல் ஒரு பரபரப்பான சம்பவம் என்ற வகையில் மட்டுமே கொள்ளுங்கள்.

(மீள் பதிவு)

.

Friday, November 19, 2010

அன்னலட்சுமியும் ஒரு பிரஞ்சுக்காரரும்

நெல்லையிலிருந்து சென்னைக்கு வேலை காரணமாக இடம்பெயர்ந்து 10 வருடங்களுக்கும் மேலாகிவிட்ட நிலையில், சென்னைத் தமிழோடு நான் அப்படி ஒன்றும் இணக்கமாகிவிடவில்லை எனினும் நெல்லைத் தமிழைவிட்டு கொஞ்சம் விலகி வந்துவிட்டதை ஒப்புக்கொள்ளத்தான் வேண்டும். ஆனாலும் தினமும் அதை என் காதில் ஒலித்துக்கொண்டிருப்பவர் ரமா எனில் அது மிகையாகாது. இங்கே அவருக்கு பக்கத்து வீடுகளைத் தவிர வேறு வெளியாட்கள் பழக்கமில்லை என்பதாலும், தினமும் உறவினர்களோடு அளவளாவி வருவதும் அவரது மொழியை ஓரளவு காப்பாற்றியிருக்கிறது என்று நம்பலாம்.

இன்று காலையில் அலுவலகம் கிளம்புகையில் என் சட்டையில் இருந்த டீக்கறையை பார்த்துவிட்டு துவைக்கும் போது பட்ட சிரமங்கள் ஞாபகம் வந்து இப்படி கத்தினார், "ஏங்கெ ஒங்களுக்கு மண்டையில் கொஞ்சம் கூட கூறெ கெடயாதோங்க, டீய குடிப்பீங்களா? குளிப்பீங்களா?.. ஏத் தாயெ, இவுங்களோடெ நாப் படுத பாடு.. ஒரே செறையா இருக்குதெ. செத்த நேரஞ் செனீன்னு இருக்கமுடியுதா?"

இதற்காகவாவது அடிக்கடி அவரிடம் ஏதாவது பாட்டு வாங்கிக்கொண்டிருக்கலாம்தான்.

*******************

சிறுகதைப் போட்டியை நடத்தினாலும் நடத்தினோம், மெயில்களிலும், போன் கால்களிலும் அவ்வளவு பாராட்டுகள். இந்தப் பாராட்டுகளால் பட்ட கொஞ்ச சிரமங்கள் மறந்துபோயின. பாராட்டுகள், பாராட்டுகளுக்கு நன்றிகள், நன்றிகளுக்கு திரும்பவும் பாராட்டுகள் என மெயில்கள் தொடர்ந்துகொண்டேயிருக்கின்றன. இதில் மும்பையிலிருந்து பேசிய ஒரு வயதான நண்பர், 'குட் ஒர்க் பாய்ஸ்.. அடுத்த கட்டத்துக்கு போயிட்டீங்க.." என்றார். சொல்லிவிட்டு என்ன நினைத்தாரோ தெரியவில்லை, கொஞ்ச நேரம் சிரித்துக்கொண்டிருந்தார்.

நீங்கள் சிரித்தது போதும், போட்டி முடிவுகளைப் பார்த்துவிட்டீர்கள்தானே.?

*******************

இன்னொரு நண்பர் போன் செய்து, 'போட்டி நடத்துனதுதான் நடத்துனீங்க.. இவ்ளோ நாள் எழுதுன கதையெல்லாம் ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும். இந்த மாதிரி சமயத்துல 'மிகச்சிறப்பான கதை' ஒண்ணை எழுதி பிளாக்ல போடுங்க. இவுங்களுக்கு என்ன தகுதியிருக்குன்னு யாராவது ஒண்ணு ரெண்டு பேரு நினைச்சிருந்தாலும் சும்மா பளீர்னு பதில் சொல்ற மாதிரி இருக்கணும்.' என்றார். ஐடியாவெல்லாம் நல்லாத்தான் இருக்குது, எனக்கும் ஆசைதான்.. ஆனால் மிகச்சிறப்பான கதைக்கு நான் எங்க போறது? என்ன வச்சிகிட்டா போடமாட்டேன்னு சொல்றேன்.? நல்லா யோசித்துப்பார்க்கும் போது இது ஏதும் நம்மை சிக்கவைக்கும் 'ட்ராப்'பாக இருக்கலாம் என்பதால் இன்னும் கொஞ்சம் நாளைக்கு கதையெல்லாம் மூட்டை கட்டிவைக்கணும்னு முடிவு பண்ணியிருக்கேன். பின்னே என்ன? நாம் ஏதும் கதையை எழுதிப் போடப்போக.. 'இவங்களுக்கு என்ன தகுதியிருக்குன்னு' ஒண்ணு ரெண்டு பேரு நினைச்சிகிட்டிருந்தது போய் பலரும் நினைக்க ஆரம்பிச்சிட்டாங்கன்னா.?

பரிசல்காரனிடமிருந்து போன் வந்தது, "ஒருத்தர் போன் பண்ணினார் ஆதி. மிகச்சிறப்பான கதை ஒண்ணை எழுதி.." என்று ஆரம்பித்தார். 'உங்களால் முடியும் பரிசல், நீங்க கண்டிப்பா எழுதுங்க'ன்னு ஊக்கம் கொடுத்திருக்கிறேன்.

********************

சமீபத்தில் ஒரு ஒளிப்பதிவாள நண்பருடன் பேசிக்கொண்டிருந்தோம். சினிமாத் துறையிலுள்ள சிரமங்களையெல்லாம் பற்றி சுவாரசியமாக பேசிக்கொண்டிருந்தார். ஒரு கதையை உருவாக்கி, இயக்கும் பொறுப்பிலிருப்பவரிலிருந்தே தவறு தொடங்கிவிடுகிறது இங்கே என்றார். உதாரணமாக ஒரு இயக்குனர் ஒரு நல்ல கதையுடன் ஒரு படத்தை இயக்கத் துவங்குகிறார் என்று கொண்டோமானால், நடிப்பு, ஒளிப்பதிவு, கலை, படத்தொகுப்பு, பின்னணி இசை என ஒவ்வொரு கட்டங்களிலும் அந்தப் படைப்பு மெருகேறுவதற்குப் பதிலாக, இறங்கு முகமாக சீர்கெட்டுக்கொண்டே வருகிறது. இறுதியில் அந்தப் படைப்பு வந்திருக்கவேண்டிய முழுமையில் 30 சதவீதத்தை மட்டுமே சராசரியாக வந்தடைகிறது. அதுவே பெரிய விஷயமாகவும் இங்கே பார்க்கப்படுகிறது என்றார். ஆனால் சோகம் என்னவெனில் ஒளிப்பதிவு, படத்தொகுப்பு போன்றவற்றிலெல்லாம் ஆகச்சிறந்த டெக்னீஷியன்கள் இங்கே இருப்பதாகவும், அவர்கள் பணியில், இருக்கும் தகுதியற்ற இயக்குனர்களின் தலையீடே இந்தச் சீர்குலைவுக்குக் காரணம் என்றும் ஒரு கருத்தைப் பகிர்ந்துகொண்டார்.

'சிட்டிக்கு வெளியே 2000 பேர் வேலை பார்க்கும் மரங்கள் சூழ்ந்த ஒரு பெரிய தொழிற்சாலை வாயில்." என்ற லொகேஷனுக்கு காமிராமேன் தயாராகிக்கொண்டிருக்கும் போது இயக்குனர்/தயாரிப்பாளர் சைடிலிருந்து அவருக்குக் காண்பிக்கப்படும் இடம் 'அம்பத்தூரில், வாசலில் மெயின் ரோடும், நல்ல ட்ராபிக்கும் இருக்கக்கூடிய, உயரமான காம்பவுண்ட் சுவரால் மறைக்கப்பட்ட 100 பேர் கூட வேலை பார்க்காத ஒரு சின்ன கம்பெனி'. கொஞ்சம் டென்ஷனோடு இயக்குனரைப் பார்த்தால்.. கெஞ்சும் கண்களால் அவர் இப்படிச் சொல்வாராம். 'உம்ம்.. ப்ளீஸ்.. காமிரா ஆங்கிள்ல எப்படியாவது கொஞ்சம் அஜ்ஜிஸ் பண்ணி பண்ணுங்களேன்..உம்.. சரியா வரும்'.

********************

தமிழில் கம்ப்யூட்டர் கேம் விரும்பிகள் மிகக்குறைவாக இருப்பினும் அவ்வப்போது சில குறிப்புகளைப் பகிர்ந்துவருகிறேன். சில நாட்களுக்கு முன்னர் 'கால் ஆஃப் ட்யூட்டி' தொடர் கேம்களின் ஏழாவது பகுதியாக 'பிளாக் ஆப்ஸ்' (Black Ops) பற்றி எழுதியிருந்தேன். கடந்த 9ம் தேதி வெளியான இந்த கேம் முதல் நாளில் யுஎஸ்ஸில் மட்டும் சுமார் 70 லட்சம் காப்பிகள் விற்றுச் சாதனை புரிந்திருக்கின்றன. முதல் 5 நாட்கள் விற்பனை மட்டும் 650 மில்லியன் டாலர்கள். உலகெங்கும் இதுவரை வந்த அத்தனை ரெக்கார்டுகளையும் முறியடித்திருக்கிறது.

சென்னையிலும் இந்த கேம்கள் கிடைக்கும். ரூ.2500லிருந்து விலை துவங்கலாம். ஒடிஸி, லேண்ட்மார்க், சத்யம் ப்ளர் போன்ற இடங்களுக்குச் சென்றால் 'பிளாக் ஆப்ஸ்' கொண்டாட்டங்களைக் காணலாம்.

********************

எங்கள் அலுவலகத்தை அனைத்து இந்திய மொழிக்காரர்கள் மட்டுமில்லாமல் பிரஞ்சுக்காரர்கள், ஜெர்மானியர்கள் உட்பட சில வெளிநாட்டுக்காரர்களும் பணிபுரியும் ஒரு குட்டி உலகம் எனலாம். வெளிநாட்டுக்காரர்கள் நமது உணவோடு போராடுவது ஒரு தனி சுவாரசியம். பெரும்பாலானோர் சப்பாத்தி, கொஞ்சம் சாதம், ரொட்டி, பழங்களோடு ஒருவாறு தங்கள் உணவைச் சமாளிப்பார்கள். அதில் ஒரு பிரஞ்சுக்காரர் மட்டும் எப்படியோ தெரியவில்லை, நம் உணவோடு சர்வ ஐக்கியமாகிவிட்டார். சாம்பார், கறிவகைகள், ரசம், தயிர், ஊறுகாய் என அடி பின்னுவார், சப்பாத்தி கூட அவருக்குத் தேவையிருக்காது. எங்கள் கவலையெல்லாம் அவர் பணிக்காலம் முடிந்து நாடு திரும்பும் போது நம் சாப்பாட்டுக்கு என்ன பண்ணுவார் பாவம் என்பதுதான்.

மதுரைப் பக்கமிருந்து கண்டாங்கி சேலை கட்டிய ஒரு 'அன்னலட்சுமி'யைப் பார்த்து, அவர் நாடு திரும்பும் போது கல்யாணம் கட்டி உடன் அனுப்பிவைத்துவிடுவதுதான் என்று நண்பர்கள் முடிவு செய்திருக்கிறோம். :-))

********************

மேலே வலது புறம் ஓட்டுப்பெட்டி ஒன்று வைத்திருக்கிறேன். ஓட்டுப்போட்டாச்சா.? ஏதோ பாத்து செய்யுங்க.!! :-))

Tuesday, November 16, 2010

சவால் சிறுகதைப் போட்டி - விமர்சனங்கள் (3)

சவால் சிறுகதைப்போட்டியின் முடிவுகள் நாளைக்காலை (17.11.10) நண்பர் பரிசல்காரன் வலைப்பூவில் வெளியாகும். இந்தச் சிறிய தாமதத்தைப் பொறுத்துக்கொள்வீர்கள் என நம்புகிறோம். முன்னதாக கலந்துகொண்ட அத்தனை பேரின் ஆர்வத்தையும் மதிக்கும் பொருட்டு நடுவர்களை அனைத்துக்குமான விமர்சனங்களைக் கேட்டிருந்தோம். அவர்கள் தந்த அந்த குறிப்புகளை மூன்று பகுதிகளாக வெளியிடத்திட்டமிட்டு அதன் படியே செய்துள்ளோம். 1-40 கதைகளுக்கான விமர்சனங்கள் இங்கே. 41 –75 கதைகளுக்கான விமர்சனம் இங்கே. 76 –85 கதைகளுக்கான விமர்சனம் இதோ..

_______________

76. காமினியீயீயீயீ – இரும்புத்திரை

போட்டிக்கான‌ வ‌ரிக‌ளுக்கு ச‌ம்ப‌ந்தமே இல்லாத‌ க‌தை.. க‌தையின் ஹீரோ ப‌டிக்கும் ஒரு துண்டு காகித‌த்தில் போட்டிக்கான‌ வ‌ரிக‌ள் வ‌ருவ‌தாக‌ காட்டியிருப்ப‌தும், அந்த‌ வ‌ரிக‌ள் வ‌ரும் இட‌ங்க‌ளும் க‌தையில் ஒட்ட‌வே இல்லை. காமினி என்ப‌தை காமேஸ்வ‌ர‌ன் என்ற‌ அர‌வாணி என்று காட்டியிருக்கும் வித்தியாசமான சிந்தனைக்கு சபாஷ்!

77. சவால் - புதுவை பிரபா

வைர‌த்தை த‌ன் காத‌ல‌ன் சிவா துணையுட‌ன் க‌ட‌த்தும் காமினி, அது சிவாவின் அப்பா பெரிய‌ போலீஸ் அதிகாரி வைர‌க்க‌ட‌த்த‌லைத் த‌டுப்ப‌தில் த‌ன‌து போலீஸின் திற‌மையை சோதிக்க‌ வைக்கும் டிரில்.. அதில் எப்ப‌டி காமினி வெற்றி பெறுகிறார், அத‌ன் மூல‌ம் த‌ன் காத‌லிலும் எப்ப‌டி ஜெயிக்கிறார் என்ப‌தை ந‌ன்றாக‌ சொல்லியிருக்கிறார். யூகிக்க‌ முடியாத‌ க்ளைமாக்ஸ் இத‌ன் ப‌ல‌ம். ந‌ல்ல‌ முய‌ற்சி.

78. சவாலே சமாளி – மிடில்கிளாஸ் மாதவி

மனைவிக்காக வீட்டில் சீரியல் பார்க்கும் கணவன். சீரியலில் வருவதாக
போட்டிக்கான வரிகள். மொத்த கதையுமே ஒரு பக்கக் கதையின் அளவில் பாதிதான்
என்பதே இதை சீரியஸ் முயற்சியாக நினைக்க வைக்கவில்லை.

79. காதல் ரோபோ - ஷைலஜா

ஜோதிடம், அறிவியல், ரோபோ என்று ஒரு கலவை. கதையின் மூன்றாவது வரிக்காக
வலிந்து திணிக்கப்பட்டுள்ள வைர மேட்டர் கதையுடன் ஒட்டவில்லை. ரோபோ மூலம்
காமினி ஆள் மாறாட்டம் நடப்பது ஒரு கதையாகவும், வைரம் சம்பந்தப்பட்டவை
இன்னொரு கதையாகவும் தனித்தனியாக நிற்கின்றன. நல்ல முயற்சி. இன்னும்
நன்றாக செய்திருக்கலாம்.

80. டைமண்ட் – சுபாங்கன்

யூகிக்க‌ முடிகிற‌ திருப்ப‌ங்க‌ளுட‌ன் செல்கிற‌ க‌தை ச‌ட் ச‌ட் என்று எதிர்பாராத‌ திருப்ப‌ங்க‌ளை க்ளைமாக்ஸில் கொடுத்து ஆச்ச‌ர்ய‌ப்ப‌டுத்துகிற‌து. காமினிக்கே தெரியாம‌ல் அவ‌ள் ல‌க்கேஜ் மூல‌ம் வைர‌ம் க‌ட‌த்தும் சிவா + ப‌ர‌ந்தாம‌ன் கூட்ட‌ணி. ப‌ர‌ந்தாம‌ன் காமினிக்கு ச‌ர்ப்ரைஸ் கொடுக்க‌, சிவா ப‌ர‌ந்தாம‌னுக்கு ச‌ர்ப்ரைஸ் கொடுக்கிறார். காமினி இவ‌ர்க‌ள் இருவ‌ருக்கும் ச‌ர்ப்ரைஸ் அதிர்ச்சியை கொடுக்கிறார். ந‌ல்ல‌ முய‌ற்சி.

81. அக்டோபர் 1: கவர் ஸ்டோரி - கோபி ராமமூர்த்தி

ச‌வால் சிறுக‌தைப் போட்டியை மைய‌மாக‌ வைத்தே வ‌ந்திருக்கும் ம‌ற்றொரு க‌தை. ஆனால் இத‌ன் முடிவு நன்று. போட்டி குறித்த‌ பேட்டியை சிற்றித‌ழில் வெளியிட‌ ந‌ட‌க்கும் உரையாட‌ல்க‌ளும் அதைத் தொட‌ர்ந்து உத‌வி ஆசிரிய‌ர் போட்டிக்கான‌ க‌தையையும் எழுதுவ‌து என்று ப்ளைனாக‌வே செல்லும் க‌தை க‌டைசி வ‌ரியில் த‌லைப்பு இந்த‌ க‌தையின் த‌லைப்பே என்று முடிக்கும்போது அட‌ போட‌ வைக்கிற‌து. அப்ப அந்த‌ உ.ஆ. இந்த‌ க‌தையையே எழுதியிருப்பானா? என்று தோன்றும்போது புன்ன‌கைக்க‌ வைக்கிற‌து.

82. கணினி எழுதும் கதை - கோபி ராமமூர்த்தி

க‌தைப்போட்டியை வைத்தே வ‌ந்திருக்கும் ம‌ற்றுமொரு க‌தை. பெரும்பாலான‌ க‌தைக‌ளில் ப‌திவ‌ர் கோபி ஒரு கேர‌க்ட‌ராக‌ வ‌ந்திருப்ப‌தால் இது அவ‌ரே எழுதியிருக்க‌வேண்டும். இந்த‌ க‌தையில் க‌தையை க‌ணிணியில் எழுத‌ ஒரு மென்பொருள் நிறுவ‌ன‌ம் எடுக்கும் முய‌ற்சியும், அத‌ன் முடிவுக‌ளும் என்று ந‌ன்றாக‌ இருக்கிற‌து. முடிவில் கோபிக்கு ப‌ரிசு கிடைப்ப‌தாக‌வும், அத‌ற்காக‌ அவ‌ரை வேலைக்கு எடுக்க‌ க‌ம்பெனி மெயில் அனுப்ப‌வ‌துட‌ன் க‌தை முடிவ‌டைகிற‌து. இவ‌ரின் ம‌ற்ற‌ க‌தைக‌ளுட‌ன் ஒப்பிடுகையில் இது ந‌ல்ல‌ க‌ருவுட‌ன் ந‌ன்றாக‌ டெவ‌ல‌ப் செய்ய்ப்ப‌ட்டிருப்ப‌து தெரிகிற‌து.

ஒரே ஒரு வேண்டுகோள்: கோபி (அ) இந்த‌ க‌தைக‌ளை எழுதிய‌வ‌ர் ம‌ற்ற‌ தீம்க‌ளை வைத்து க‌தை எழுதியிருக்கிறாரா என்று தெரிய‌வில்லை. அப்ப‌டி எழுதியிருந்தால் ம‌கிழ்ச்சியே. இல்லையெனில் முய‌ற்சிக்க‌வும். கார‌ண‌ம் ஒரு க‌ருவையே இத்த‌னை வித‌ங்க‌ளில் யோசிக்க‌ முடிந்த‌வ‌ர் க‌தைக் க‌ருக்காக‌வும் மென‌க்கெட்டால் சிற‌ந்த‌ க‌தைக‌ளைத் த‌ர‌ முடியும்.

83. காமினி - பிரபாகரன்.ஜி.

க‌தை தெளிவாக‌ புரிய‌வில்லை. வைர‌க்க‌ட‌த்த‌லுக்கு காமினி உத‌வுகிறாள் என்ப‌தாக‌ புரிந்துகொள்கிறோம். ப‌ல‌ வ‌ரிக‌ள் புரிய‌வே இல்லை, உதார‌ண‌த்திற்கு
//பேருக்கு ஏத்த படி செல்வம் வெளியே எங்கே இருந்தாலும் வீட்டிற்குள் பொருக்கி வைத்து விடுவார்.//
ம‌றுவாசிப்பில் ச‌ரிசெய்து இருக்க‌லாம்.

84. சிரிக்கும் பெண்ணை நம்பாதே – பார்வையாளன்

ச‌ட்ட‌ச‌பையில் ந‌ம்பிக்கை இல்லா தீர்மான‌ம் எதிர்பாராம‌ல் தோற்க‌டிக்க‌ப்ப‌டுவ‌தில் ஆர‌ம்பித்து அத‌ற்கான‌ கார‌ண‌ங்க‌ளைத் தேடும் நிருப‌ர், அர‌சுக்கு சொந்த‌மான‌ வைர‌ம் அமுக்க‌ப்ப‌டுவ‌து என்று திருப்ப‌ங்க‌ளைக் கொண்ட‌ க‌தை. எக்ஸ்ப்ர‌ஸ் வேக‌த்தில் ஆர‌ம்பிக்கும் க‌தை க‌டைசி ப‌குதியில் கொஞ்ச‌ம் தொய்வ‌டைகிற‌து. க்ளைமாக்ஸை இன்னும் சிற‌ப்பாக‌ எழுதியிருக்க‌லாம் என்ற‌ அள‌விற்கு வித்தியாச‌மான‌ க‌தை + ந‌டை. நல்ல‌ முய‌ற்சி.

85. வைரம் உன் தேகம் - அபி

த‌ன் ப‌ர‌ம்ப‌ரைக்கு சொந்த‌மான‌ கோஹினூர் வைர‌த்தை பிரிட்டிஷ் ம்யூசிய‌த்தில் இருந்து காமினி க‌ட‌த்தி வ‌ரும் க‌தை. காமினி செய்வ‌து த‌வ‌றில்லை என்று விள‌க்கினாலும் அது ச‌ட்ட‌ விரோத‌ம் ம‌ற்றும் போலீஸில் இருந்து த‌ப்பிக்கிறார்கள். அத‌னால் இந்த‌ க‌தை போட்டியில் இருந்து வில‌க்க‌ப்ப‌டுகிற‌து.

பின் குறிப்பு : போட்டியில் கலந்துகொண்ட கதைகள் 84. இதுவரை 83 எனக் குறிப்பிடப்பட்டது தவறு. பரிசலின் கதைத் தொகுப்பு இணைப்பில் கடைசி இரண்டு கதைகளுக்கு 83 என ஒரே எண் தவறுதலாக வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. விமர்சனப்பதிவுகளில் நீங்கள் 85 கதைகளைக் காணமுடியும். 53ம் எண் கொண்ட ஒரு கதை போட்டிக்குரியதல்ல, தவறுதலாக நடுவர்களுக்கு அனுப்பப்பட்டதாகும்.

.

சவால் சிறுகதைப் போட்டி - விமர்சனங்கள் (2)

'சவால் சிறுகதைப் போட்டி'யின் முதல் நாற்பது கதைகளுக்கான விமர்சனங்களை நண்பர் பரிசல்காரனின் வலைப்பூவில் இந்தப் பதிவில் காணலாம்.

----------------------------------------

41. கேரக்டர் காமினி - அன்னு

பதிவுலகையும் போட்டியையுமே மையக்கருவாக வைத்து வந்திருக்கும் மற்றுமொரு கதை இது. இதே கருவுடன் சிறப்பாக செய்திருக்க முடியும்.

ஆனால் போட்டி விதிமுறைகளின் படி கதையில் கனவு வரக்கூடாது. ஆனால் பாதியில் சிவா எழும்போது எல்லாம் காமினியில் கனவில் வருவது போல் சித்தரித்திருப்பதால் இந்த கதை போட்டியில் இருந்து வெளியேற்றப்படுகிறது


42. நண்பண்டா - இம்சை அரசன் பாபு

நல்ல கரு.. காமினி என்ற இன்ஸ்பெக்டர் வைரத்தை பிடிக்க அதை மீட்க அவள் மகளைக் கடத்தும் கடத்தல் கும்பல். எப்படி அவளது கணவனின் நண்பனின் சமயோஜிதத்தால் அனைவரும் காப்பாற்றப்படுகிறார்கள், கடத்தல் கும்பல் எப்படி பிடிபடுகிறது என்று அழகாக சொல்லியிருக்கிறார். வாரமலர் ஸ்டைல் நடையை மட்டும் கொஞ்சம் மாற்றி இருக்கலாம்.

43. ஜெயித்தது யார் - கோபி ராமமூர்த்தி

சவால் போட்டியையே மையமாக வைத்து வந்துள்ள கதைகளில் ஒன்று. சிரிக்க வைக்க முயற்சிக்கிறார் என்பதைத் தவிர்த்து சொல்வதற்கு எதுவும் இல்லை. போட்டிக்கான வரிகளை எழுதி மேலும் கீழும் பத்திகளை சாண்ட்விச் செய்து வந்துள்ள கதைகளில் இதுவும் ஒன்று.


44. வைர விழா - R V S

நல்ல கருவை அழகாக டெவலப் செய்திருக்கிறார்.. கதை முடிந்தது என்று நினைக்கும் வேளையில் ஹீரோயினே மீண்டும் திருட என்று விறுவிறுப்பாக ஆரம்பித்தது நல்ல முயற்சி.


45. நவம்பர் 5 versus நவம்பர் 15 - கோபி ராமமூர்த்தி

சவால் போட்டியையே மையமாக வைத்து வந்துள்ள கதைகளில் இன்னொன்று. அறிவிக்கப்படாத பி.ஆர்.ஓ-வாக இந்தக் கதைப் போட்டிக்கு இந்தக் கதையாசிரியர் இருந்திருக்கிறார் என நினைக்கிறோம். சவால் சிறுகதைப் போட்டிகள் குறித்தே எழுதப்பட்ட ஆறேழு கதைகளையும் எழுதியவரேதான் இந்தக் கதையையும் எழுதியிருக்க வேண்டும் என நடுவர்களாகிய நாங்கள் யூகிக்கிறோம். பரிசலே எழுதியிருக்கக் கூடும் என்பதும் எங்கள் எண்ணம்.


46. நடுநிசி மர்மம் - இரகுராமன்

நல்ல கதை, நடையும் நன்றாகவே உள்ளது. ரிப்போர்ட்டர்கள் காமினியும் சிவாவும் மருத்துவர்கள் இருவர் ஆராய்ச்சிக்காக பிச்சைக்காரர்களை உபயோகிப்பதைப் படமெடுத்து, அதை தங்கள் பாஸ் பரந்தாமனிடம் சேர்ப்பது என்று நல்ல விறுவிறுப்பாக செல்கிறது.

47. காமினி சி(வா)த்த மாத்தி யோசி - கே.ஜி.ஒய். ராமன்

பரந்தாமன் வரி ஏய்க்க வைரக் கடத்தலுக்கு காமினி உதவுகிறார். காமினியை கெட்டவளாக காட்டக்கூடாது என்ற போட்டியின் விதி மீறப்பட்டிருக்கிறது. எனவே இந்த கதை போட்டியில் இருந்து விலக்கப்படுகிறது.

48. காமினி - நசரேயன்

காமினியும் சிவாவும் வைரம் கடத்துகிறார்கள். சிரிக்க வைக்கிற நடைக்கு சபாஷ்.

ஆனால் காமினியை கெட்டவளாக காட்டக்கூடாது என்ற போட்டியின் விதி மீறப்பட்டிருக்கிறது. எனவே இந்த கதையும் போட்டியில் இருந்து விலக்கப்படுகிறது.

49. பரமு (எ) பரந்தாமன் - நான் ஆதவன்

ஒரு அக்ரஹாரத்தில் நாடகம் நடத்த செய்யப்படும் ஏற்பாடுகளையும் குழப்பங்களையும் சொல்லும் சற்றே பெரிய சிறுகதை. போட்டிக்கான வரிகள் கதையின் முக்கிய ஓட்டத்தில் இல்லாமல் அதற்குள் வரும் நாடகத்தில் இருப்பதாகக் காட்டியிருப்பதால் ஒட்டவில்லை. ஆங்காங்கே தூவப்பட்டிருக்கும் நகைச்சுவைகள் நன்றாக இருக்கிறது. இன்னும் சிறப்பாக முயற்சித்து இருக்கலாம்.


50. காமினி, சிவா, பரந்தாமன், டாக்டர் மற்றும் நான் - நந்தகுமார் குருஸ்வாமி

சிறுகதைப்போட்டியையே வைத்து இருவர் பேசிக்கொள்கிறார்கள், இதை கதையாக கருத முடியுமா என்றே தெரியவில்லை. ஒரு பதிவாக வேண்டுமானால் ஏற்கலாம். மன்னிக்கவும். ஆனால் இவரிடம் முயன்றால் நல்ல நடையோட்டத்தில் கதை சொல்லும் திறமை இருக்கிறதாகப் படுகிறது.


51. தங்கையே தனக்குதவி - கே. ஜி. கௌதமன்

வைரக்கடத்தலில் ஈடுபட்டு மருத்துவமனையில் இருக்கும் மாலினியிடம் இருந்து அவளது தங்கை வைரத்தை எடுத்து பரந்தாமனிடம் சேர்க்கிறார் என்ற ஒன்லைனர் நன்றாக இருக்கிறது. கதையின் முதல் பாதியும் விறுவிறுப்பான நடையுடன் அருமையாக இருக்கிறது. இரண்டாவது பாதியை இன்னும் கொஞ்சம் மெருகேற்றி இருந்தால் அருமையாக வந்திருக்கும். கதை சட்டென்று பாதியில் முடிந்தது போல ஒரு தோற்றம்.

நல்ல முயற்சி!


52. எங்கெங்கு காணினும் காமினி - வெண்புரவி அருணா


ஒரு குடும்பத்தின் பரம்பரை வைரத்தைக் கடத்த நடக்கும் முயற்சியும் அதை அந்த வீட்டின் பெண்கள் முறியடிப்பதையும் பற்றிய கதை. சொல்ல வந்த கருத்தை அழகாக சொல்லி, போட்டிக்கு தேவையான வரிகளை சிறப்பாக உபயோகித்து வந்துள்ள சில கதைகளில் இதுவும் ஒன்று.


53. அழிவை நோக்கி விடியல் - ராஜகோபால்

போட்டிக்கான எந்த வரியும் கதையில் இல்லாததால் போட்டியை விட்டு இந்த கதை விலக்கப்படுகிறது. இந்தக் கதையை எங்களுக்கு வெறுமனே அனுப்பி வைத்தமைக்காக பரிசலுக்கு எங்கள் குட்டு.

54. விக்ரமுக்கு ஒரு சவால் - இரகுராமன்

போட்டியின் வரிகளை வரிசையாக எழுதி அதற்கு மேலும் கீழும் கதையை சாண்ட்விச் செய்து வந்திருக்கும் மற்றொரு கதை. கதைப்போட்டியைப் பற்றியே எழுதப்பட்டிருக்கும் கதைகளில் ஒன்றும் கூட...


55. திருடி - சாம்ராஜ்ப்ரியன்

காமினி, சிவா என்ற சிறுவர்களின் விளையாட்டை வைத்து போட்டிக்கு தேவையான வரிகளை கதைக்குள் நுழைத்திருக்கிறார். வித்தியாமான முயற்சி என்ற வகையில் பாராட்டுகள்.

56. எழுதிச் செல்லும் விதியின் கைகள் மாறுமோ? - பார்வையாளன்

கதை எழுதும் ஆசிரியனுக்கும் கதையில் உள்ள ஒரு கதாபாத்திரத்துக்குமான உரையாடல் என்று சிறப்பாகவே வந்திருக்கிறது. கடைசியில் கதை முடியும்போது போட்டிக்கான வரி இன்னொரு முறை வருவது “அட” போட வைக்கிறது. வித்தியாசமான வாசிப்பனுபவத்தை தரும் கதை இது. பாராட்டுகள்

57. காமினி - அப்பாவி தங்கமணி

எமோஷனல் குடும்பக் கதை. தன் கணவன் கையாலேயே சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட தன் குழந்தை உயிருடன் இருப்பதாக நினைத்துக் கொள்ளும் மனநோயால் பாதிக்கப்பட்ட பெண்ணின் கதை. போட்டிக்கான மூன்றாவது
வரி கதையுடன் ஒட்டவில்லை, வலிந்து திணிக்கப்பட்டதாக தோன்றுகிறது. இன்னும் சிறப்பாக முயற்சித்து இருக்கலாம்.


58. சிவா - ஸ்டார்ஜன்

பணவெறியில் தன் மகளையே கொல்லத் துணிந்து அவளை வைரக்கடத்தலிலும் ஈடுபடுத்தும் தகப்பனை மகளே கொல்கிறார். வழக்கத்தை விட கொஞ்சம் வித்தியாசமான இந்த கதையின் நடையை இன்னும் மெருகேற்றி இருக்கலாம்.

59. தொலைந்து போன நிஜங்கள் - HVL

காமினி தன் கணவன் சிவா மற்றும் அவனது சித்தப்பாவும் வைரக்கடத்தலில் ஈடுபடுத்துகிறார்கள். கிளைமாக்ஸில் வழக்கம்போல போலீஸ். போட்டிக்கான மூன்று வரிகளையும் அப்படியே ப்ளைனாக விவரித்து வந்துள்ள கதை.


60. காம்ஸ் - விசா

காமினியைக் காதலிக்கும் மூவரில் ஒருவரை தேர்ந்தெடுக்க அவளின் தந்தை சிறுகதைப் போட்டி வைக்கிறார். அது இந்த போட்டியைப் போன்றே விதிமுறைகள். இன்னும் நன்றாக முயற்சித்து இருக்கலாம்.


61. காம் + இனி = காமினி, கா + மினி = காமினி கோபி ராமமூர்த்தி

உலகில் அமைதி நிலவ காமினி அவதாரங்களை கடவுள்கள் படைக்கிறார்கள் என்ற ரீதியில் வித்தியாசமான சிந்தனை. போட்டிக்கான வரிகளை ஒட்ட வைத்தது போல மூன்று நிகழ்ச்சிகள் இரண்டிரண்டு வரிகளுடம் இருப்பது கொஞ்சம் அந்நியமாக படுகிறது, வித்தியாசமான கரு!


62. காமினி கொஞ்சம் சிரியேன் - கே. ஜி. கௌதமன்

மேடை நாடகங்களைப் போல சின்ன சின்ன ஜோக்குகளைக் கோர்த்து நடுநடுவே போட்டிக்கான வரிகளை எழுதி கதையை எழுத முயற்சித்திருக்கிறார். மிகவும் அவசரத்தில் எழுதியது போல் சட் சட்டென்று காட்சிகள் மாறி சீக்கிரமே முடிந்து விடுகிறது. வித்தியாசமான முயற்சி, நன்றாக செய்திருக்கலாம்.


63. காணாமல் போன கதை - நந்தா

எதிர்காலத்தில் கதை காணாமல் போன ஒருவன் துப்பறியும் நிறுவனம் மூலம் அதைத் தேட முயற்சிக்கிறான் என்று வித்தியாசமான களத்தில் சிறப்பாக ஆரம்பித்தாலும், முடிவு அவ்வளவு ஈர்ப்பாக இல்லை. இன்னும் சிறப்பாக செய்திருக்கவேண்டிய களம்.


64. என் உயிர் நீயல்லவா - பார்வையாளன்

அமானுஷ்யம் கலந்து வேகமான நடையுடன் எழுதப்பட்டிருக்கும் கதை. ஆனால் தட்டச்சியதும் ரொம்ப வேகம் போல, எழுத்துப்பிழைகள் மிக அதிகம். ஒரு முறை ரிவ்யூ செய்து எழுத்துப்பிழைகளை சரிசெய்து நடையை இன்னும் கொஞ்சம் மெருகேற்றி இருந்தால் அருமையாக இருந்திருக்கும். எதிர்பாராத முடிவு இந்த மைனஸ்களை ஓரளவுக்கு சரி செய்து விடுகிறது.


65. உண்மை சொன்னாள் - பிரியமுடன் ரமேஷ்

குழந்தைகளின் நடவடிக்கையில் இருந்து பெரியவர்கள் பாடம் கற்றுக் கொள்ளும் குடும்ப / சமூகக் கதை. தெளிவான நடை. நல்ல முயற்சி.


66. அதே நாள் அதே இடம் - சத்யா

காமினியின் காதலனாக சிவா நடித்து காமினியை வைரக் கடத்தலுக்கு உபயோகிக்க, போலீஸாரால் துரத்தப்படும் மற்றொரு கொலைகார கும்பலின் கார் மோதி கெட்டவர்கள் சாக, காமினி தப்பிக்கிறார். போலீஸ் ஆபிசர் சங்கர் கதையும் காமினி கதையும் தனித்தனியாக வர க்ளைமாக்ஸில் அழகாக இரண்டையும் முடிச்சி போட்டிருப்பது நன்றாக இருக்கிறது. நல்ல கதை, விறுவிறுப்பான நடை, யூகிக்க முடியாத க்ளைமாக்ஸ்.

67.பிரக்ஞை - ஸ்ரீதர் நாராயணன்

சீரியல் பார்க்கும் கணவனை ஓயாமல் திட்டும் மனைவி. போட்டிக்கான வரிகள் சீரியலில் வருவது போன்று வந்திருக்கும் மற்றொரு கதை. ஆனால் முடிவில் மனைவி மறதி நோயால் பாதிக்கப்பட்டவர் என்பதும் சீரியல் பார்க்க வைப்பது என்று நல்ல ட்விஸ்ட். ஒரே அறைக்குள் மொத்தமே மூன்று கேரக்டர்களுடன் கிரிஸ்ப்பாக இருக்கிறது. க்ளைமாக்ஸில் பதில் இருந்தாலும் சீரியல் குறித்து அவர்கள் பேசிக்கொள்வது கொஞ்சம் இழுவையாகவே இருக்கிறது.

சிறப்பான முயற்சி.

68. காடு வித்து கழனி வித்து - கிரி

டைரக்டர் கம் ப்ரொட்யூசர் சினிமா எடுக்க படும் கஷ்டங்களும், திருட்டு விசிடி வேண்டாம் என்ற மெஸேஜுடனும் வந்திருக்கும் கதை. கொஞ்சம் வித்தியாசமாக இந்த கதையில் அவர்கள் எடுக்கும் ஷாட்களில் போட்டிக்கான வரிகள்


69. எந்திரன் - நீச்சல்காரன்

கதை குழப்பம்.. ஒவ்வொருவரும் எந்திரன் எந்திரன் என்று பேசும்போது யார் என்ன பேசுகிறார்கள் என்றே புரியவில்லை. இன்னும் சிறப்பாக முயற்சித்து இருக்கலாம். டாபிகலாக இருப்பது கதையின் ப்ளஸ்!


70. கம் ஆன், காமினி - அனு

குறிப்புகளை வைத்து வைரம் இருக்கும் இடத்தை கண்டுபிடிக்கும் கதையும் எதிர்பாராத முடிவும் நன்றாக இருக்கிறது. தொய்வில்லாத நடையும், அடுத்தது எப்படி கண்டுபிடிப்பாரோ என்ற எதிர்பார்ப்பும் கதையை சிறப்பாக கொண்டு செல்கின்றன. நல்லதொரு கதை.

71. காமினியின் கென்னல் டைமண்ட் - கதிர்


காமினியை நாயாக சித்தரித்து நாய்களின் காதலைப் பற்றி பேசும் கதை. உண்மையில் கதையின் தலைப்பில் கென்னல் என்பதும் அங்கங்கே நாய்களைப் பற்றிய விவரிப்பும் இல்லாமல் படிப்பவர்களை காமினி என்பது பெண் என்றே நினைக்க வைத்து முடிவில் நாய் என்பதாக காட்டி இருந்தால் அட்டகாசமான ஒரு எதிர்பாரா முடிவு கதை கிடைத்திருக்கும். பாதி கதை வரை அப்படியே நினைக்கவைக்கிறது. இன்னும் சிறப்பாக எழுதி இருக்கலாம். நல்ல முயற்சி.

72. மனித ரத்தம் கேட்கும் பூமாதேவி - கிரகம்

தெலுங்கானா பிர‌ச்சினையை மைய‌மாக‌ வைத்து எதிர்கால‌த்தில் ந‌ட‌ப்பதாக‌ புனைய‌ப்ப‌ட்டுள்ள‌ க‌தை. வித்தியாச‌மான‌ க‌ள‌ம், சின்ன‌ சின்ன‌தாய் வித்தியாச‌மான‌ சிந்த‌னைக‌ள் என்று ந‌ன்றாக‌வே எழுத‌ப்ப‌ட்டிருக்கிற‌து. தெலுங்கானா கோரிக்கைக்காக‌ போராடுப‌வ‌ர்க‌ள் முத‌ல்வ‌ரைக் கொல்ல‌ முய‌ற்சிப்ப‌தும் அது முறிய‌டிக்க‌ப்ப‌டுவ‌தும் என்று வித்தியாச‌மான‌ க‌தைக்க‌ருவை இன்னும் சிற‌ப்பாக‌ டெவ‌ல‌ப் செய்திருக்க‌லாம். ஆங்காங்கே லேசான‌ தொய்வு தெரிகிற‌து. எழுத்துப் பிழைக‌ளையும் ச‌ரி செய்திருக்க‌லாம். ந‌ல்ல‌ முய‌ற்சி,

73. சிகப்பு கலர் புடவை - கவிதா கெஜானனன்


சாமானிய‌ர்க‌ளை மிர‌ட்டி வைர‌க்க‌ட‌த்த‌லுக்கு உப‌யோக‌ப்ப‌டுத்தும் ப‌ர‌ந்தாம‌னை காமினியும் சிவாவும் பிடிக்கிறார்க‌ள் என்ற‌ ஒன்லைன‌ர் ந‌ன்றாக‌வே டெவ‌ல‌ப் செய்ய‌ப்ப‌ட்டுள்ள‌து. க‌தையின் போக்கு கொஞ்ச‌ம் மெதுவாக‌ இருப்ப‌தும், யூகிக்க‌ முடிகிற‌ முடிவும் மைன‌ஸ். எழுத்துப்பிழைக‌ளை த‌விர்த்திருக்க‌லாம்.

74. அம்மா அருள் காமி-நீ! - மாதவன்

காமினி பெய‌ர்க்கார‌ண‌த்தில் இருந்து க‌தை தொட‌ங்குகிற‌து. டாக்ட‌ராக‌ வேலை செய்யும் காமினி திருடு போன‌ அம்ம‌ன் ந‌கைக‌ளை க‌ண்டுபிடித்து சேர்ப்ப‌தாக‌ செல்கிற‌து க‌தை. ஆங்காங்கே புன்ன‌கைக்க‌ வைக்கும் வ‌ரிக‌ள் ப‌ல‌ம். த‌னித்த‌னியாக‌ நிற்கும் ஒட்டாத‌ ந‌டை, நீண்ட‌ விள‌க்க‌ங்க‌ள், எழுத்துப்பிழைக‌ள் எல்லாம் மைன‌ஸ். ஆனாலும் நடைக்கு ஒரு ஷொட்டு!


75. காமினியிலும் எந்திரன் - ராஜகுரு பழனிசாமி

இதே கதையை ஏற்கனவே விமர்சித்திருக்கிறோம். இரண்டாவதாகவும் வேறு தலைப்பில், வேறு எண்ணிடப்பட்டு வந்திருக்கிறது. எப்படி என்று தெரியவில்லை.

ஒருவரே ஒரு கதைக்கு மேல் எழுதலாம் என்பது விதிதான். ஆனால் ஒரே கதையை இரண்டு முறை எழுதக் கூடாது என்று சொல்லவில்லையே என்று கேட்பீர்களானால்..

பரிசல்தான் பதில் சொல்ல வேண்டும்.


_______________________ ________________ ________________

மற்ற கதைகளின் விமர்சனங்களும், முடிவு அறிவிக்கப்படும் நேரமும் இன்று மாலைக்குள் என் பதிவில் எதிர்பார்க்கலாம்.

நன்றி.

.

இந்தச் சிறுகதைப் போட்டி எங்களுக்கு தந்த சவால் குறித்து நான் எழுதியது பரிசல்காரனின் இந்தப் பதிவில்...


.

Monday, November 15, 2010

மைனா -விமர்சனம்

மைனா.. வாவ்.. ஒரு அழகான, விறுவிறுப்பான நல்லதொரு விருந்து. ‘கிங்’, ‘லீ’ போன்ற படங்களைத் தந்த பிரபுசாலமனிடமிருந்து இதை நிச்சயம் எதிர்பார்க்கவில்லைதான். படங்களைப் பற்றிப் பேசும் போது இடைவேளைக்கு முன்பு, பின்பு என்றெல்லாம் நான் பிரித்துப்பேசுவதில்லை. ஆனால் இந்தப் படத்தில் அப்படிச் சொல்லவேண்டியதிருக்கிறது. இடைவேளை வரை புதிய கதைக்களம், புதிய கதாபாத்திரங்கள், விறுவிறுப்பான காட்சிகள் என இயல்பான தளத்தில் பயணிக்கிறது கதை. இயல்பான சினிமா என்றாலே ஹீரோ ஹீரோயின்களின் குழந்தைப்பருவத்தில்தான் துவங்க வேண்டுமா? அதுவும் கிராமத்துப் பின்னணியில்? நல்லவேளையாக நாம் சோர்வடையும் முன்னமே துவங்கிய வேகத்திலேயே அவை முடிந்துபோவதோடு தொடரும் புதிய புதிய காட்சிகளோடு விறுவிறுப்பு தொற்றிக்கொள்கிறது..

சுருளி எனும் ஒரு சின்னப்பையன் அனாதரவாய் நிற்கும் ஒரு குட்டிப்பெண்ணுக்கும், அவள் அம்மாவுக்கும் அடைக்கலம் தர அங்கே அந்தக் குட்டிப்பெண் மைனாவுக்கும், அவனுக்குமிடையே துவங்கும் ஈர்ப்பு பெரியவர்களான பின்பும் தொடர்ந்து காதலாகி மலர்கிறது. ஆனால் சுருளியிடமிருந்து பெற்ற உதவிகளையெல்லாம் மறந்துவிட்டு மைனாவின் அம்மா சுயநலமாக முடிவெடுக்கையில் நமக்கே கொஞ்சம் எரிச்சல் வரத்தான் செய்கிறது. 'குடித்துக் குடித்து நாசமாப் போய் கடைசியில் செத்தும் போய் எங்களை நடுத்தெருவில் நிறுத்திவிட்டாயேடா பாவி..' என இந்தப் பெண் தன் கணவனை திட்டிக்கொண்டிருக்கும் முதல் காட்சி நினைவிலாடி படத்தின் ஒரு காட்சியில் கூட வந்திராத அந்த கணவர் காரெக்டர் மீது பரிதாபம் வருகிறது. அப்பாவிடமே அதிரடியாய் இருக்கும் சுருளியும் தனக்குத் தெரிந்ததைச் செய்கிறார். மைனாவின் அம்மாவைத் தாக்கிய குற்றத்துக்காக ஜெயிலுக்குப் போகிறார். ரிமாண்டிலிருந்து வெளியே வர இன்னும் சில நாட்கள் இருக்கையில் மைனாவின் அவசர கல்யாண ஏற்பாட்டால் அங்கிருந்து தப்பிக்க நேர்கிறது அவருக்கு.

mynaa031110_2

இங்கே நமக்கு புதிய ஒரு செய்தி தெரியவருகிறது. இப்படியொரு மிகச் சாதாரண குற்றவாளி தப்பினால் கூட அதற்குப் பொறுப்பேற்கவேண்டிய ஜெயில் சூப்பரிண்டெண்ட் மற்றும் சிறைக் காவலர்கள் என்னென்ன பாதிப்புகளையெல்லாம் சந்திக்கவேண்டியது வரும்? பெரும் அதிர்ச்சியில், கிடைக்கும் ஒரு நாள் விடுமுறைக்குள் தகுந்த ஆவணங்கள் இல்லாமலேயே அவனை மீண்டும் பிடித்துவர கிளம்புகிறார் அந்த சூப்பரிண்டண்ட் ஒரு காவலர் துணையுடன். ஒரு போலீஸ், அந்த பதவிக்குரிய எந்த உரிமையையும் பயன்படுத்தமுடியாமல் ஒரு சாதாரண குற்றவாளியைத் தேடி தலை தீபாவளிக்காக கோபத்துடன் காத்திருக்கும் மனைவியை தனித்துவிட்டுவிட்டுச் செல்ல நேர்கிறது. இயல்பான குடும்பப் பிரச்சினைகளுடன், உடல் உபாதைகளுடன் நடுத்தர வயதைத் தாண்டிய அந்த சிறைக்காவலர்கள் இயல்பாக இருக்கிறார்கள்.

தப்பிச்சென்ற ஹீரோவும் எந்த சினிமாத்தனமும் இல்லாமல் இவர்களிடம் எளிதாக மாட்டிக்கொள்கிறார். தொடர்வது அவர்களின் 'சிறை திரும்பல்' பயணம். இடைவேளைக்குப் பிறகான காட்சிகளில்தான் ஆங்காங்கே தமிழ் சினிமாவின் கிளிஷேக்கள். இதைத் தவிர்த்திருக்கலாம். 'மைனா'வை நாம் நல்லதொரு படமாக கருதுவதும், முன்பகுதியில் பார்த்த புதிய காட்சிகளால் ஏற்பட்ட எதிர்பார்ப்பும்தான் இப்படிச் சொல்லவைக்கிறது. படத்தை நகர்த்துவதற்காக வலிந்து ஜெயிலர் ஹீரோ மீது கோபம் கொள்வதும், பின்பு வரும் பேருந்து விபத்து செண்டிமெண்டும் சினிமாத்தனம். அப்படியும் நாம் படத்தோடு சுகமாகவேதான் பயணிக்கிறோம் முடிவு வரை. கிளைமாக்ஸுகளுக்கான நல்ல நல்ல இடங்களையெல்லாம் தவறவிட்டுக்கொண்டு வரும் போதே அனுமானிக்கமுடிகிறது, காவியம் படைப்பதற்காக ஒரு ட்ராஜிடிக் முடிவுடன் இயக்குனர் காத்துக்கொண்டிருக்கிறார் என்று. நினைத்தது நடக்கிறது. டப்பு டிப்புன்னு வில்லனை உருவாக்கி, கொடூரமாக மைனாவைக் கொலை செய்து, டொய்ங் சொய்ங்னு மியூசிக் போட்டு படத்தை முடித்து வைக்கிறார். நல்ல படங்கள் டிராஜிடியில்தான் முடியவேண்டும் என்ற கட்டாயம் எதுவுமில்லை என்று யாராவது டைரக்டருக்கு சொன்னால் தேவலை. அப்படியும் படம் முடிந்த பின்னர் ஜெயில் சூப்பரிண்டெண்டை ஆக்ஷன் அவதாரம் எடுக்கவைத்து சிலவிநாடிகள் மாண்டேஜ் காட்சிகளில் ஆசைப்பட்டபடி ரசிகர்களின் விசில் சத்தத்தை அள்ளிக்கொள்கிறார்.

ஹீரோ 'விதார்த்', மைனா 'அமலா', செகண்ட் ஹீரோ ஜெயில் சூபரிண்டெண்ட் 'சேது', காவலர் 'தம்பி ராமையா' ஆகியோரது பங்களிப்பு மிகச் சிறப்பாக அமைந்திருக்கின்றன. குறிப்பாக சேது ஒரு அருமையான தேர்வு. இந்தக் காரெக்டர்கள் ஆங்காங்கே தப்பினாலும் பெரும்பாலும் அவர்களின் இயல்போடு நடந்துகொள்வது படத்தை பலப்படுத்துகிறது. மேலும் ஹீரோவின் பெற்றோர் போல ஆங்காங்கே அழகழகான காரெக்டர்ஸ் படத்தின் பலம். விபத்துக்குள்ளாகும் பேருந்தில் வரும் காரெக்டர்களும், காட்சிகளும் கொஞ்சம் காமிக்கலாக இருந்தாலும் ரசிக்கமுடிகிறது.

ஒளிப்பதிவு சுகுமார். கானகங்களில் நிகழும் காட்சிகளில் இயற்கையின் அழகை அள்ளிவந்திருக்கிறார். அமலாவின் க்ளோஸப் காட்சிகளில் இவரது காமிரா தூரிகையாகியிருக்கிறது. அமலா அவ்வளவு அழகாக இருக்கிறார். 'சிந்துசமவெளி' என்ற மொக்கை டிராமாவில் நடித்தது இவரது துரதிருஷ்டம். இசை, படத்தொகுப்பு சிறப்பு. என்னதான் கடும் உழைப்பு, புதிய கதைக் களன், நல்ல காரெக்டர்கள் எனினும் கிளிஷே காட்சிகளுக்காகவும், கிளைமாக்ஸுக்காகவும் பிரபு சாலமனுக்கு பாராட்டு கிடையாது.. ஹிஹி, அடுத்த படத்தில் பார்க்கலாம்.!

*

போனஸ் விமர்சனம் : ஸ்கை லைன் (Sky Line)

skyline.jpg3 ஹாலிவுட்ல பேக்குகள்தான் இருக்கும்னு கேள்விப்பட்டிருக்கோம், இந்த மாதிரி கிராக்குகளும் இருக்குமோ? வேற்றுகிரகவாசிகளா.. மெஷின்களா.. அது என்ன மாதிரி ஜந்துக்கள்.. கொஞ்சம் பறக்குற மாதிரி இருக்குது.. திடீர்னு காட்ஸிலா சைஸ்ல தரையில காரை மிதிக்குது.. மனுஷங்களைப் பிடிச்சுட்டுப்போகுதா.. சிட்டிய அழிக்குதுங்களா.. அவ்ளோ பெரிய சிட்டியில இந்த ஐந்து பேர தவிர வேற ஒரு மனுஷங்களும் கிடையாதா.. ஒரு எழவும் புரியலை. சே.! தியேட்டர் இருக்குற திசைப்பக்கம் தலைவச்சும் படுத்துடாதீங்க.!

.