Thursday, April 1, 2010

ஆபரேஷன் மஸ்கிட்டோஸ்

அனைத்து ஜன்னல்களும் சாத்தப்பட்டிருந்தன. கொசுவிரட்டி (வேப்பரைஸர்) ஆன் செய்யப்பட்டிருந்தது. கும்மிருட்டு. மின்விசிறி சுழன்று கொண்டிருந்தது. (என்ன.. திகில் கதையும் நல்லா வரும்போல இருக்கே ராசா..). இருப்பினும் நேற்று என்னவென்று தெரியவில்லை, நள்ளிரவில் கொசுத்தாக்குதல் மிக அதிகமாக இருந்தது. என்ன காரணம் என்று புரியவில்லை, வேறு வழியில்லாமல் கடைசி ஆயுதத்தை எடுத்தாள் ரமா.

அதுதான் கொசுமருந்து என நான் அழைக்கும் ஓடமாஸ். எடுத்து ஒரு இடம் பாக்கியில்லாமல் மேனியெங்கும் பூசிக்கொண்டோம். இதனால் ஒரே ஒரு பிரச்சினை என்னவெனில் தூங்க மட்டும்தான் முடியும். அப்படி இப்படி கூட டச் பண்ணிக்க முடியாது. மீண்டும் தூங்க முயற்சிக்கையில் ஓடமாஸ் குறித்த ஒரு .;பிளாஷ்பேக் (கொசுவத்தி?) நினைவுக்கு வ‌ந்தது. கேட்க நீங்கள் தயாராக இருக்கும் போது நான் சொல்லாவிட்டால் எப்படி?

ஆறேழு வருடங்களுக்கு முன்னர், அம்பத்தூரில் ஒரு ப்ரொடக்ஷன் நிறுவனத்தில் சூப்பர்வைஸராக இருந்தபோது இரண்டாவது ஷிப்டில் ஒரு வாரம் விட்டு ஒரு வாரம் பணிபுரிவேன். சுமார் முப்பது ஆபரேட்டர்கள், மூன்று சூப்பர்வைஸர்கள். மாலை ஆறு மணியிலிருந்து இரவு இரண்டு மணிவரை பணி. முடிந்ததும் அனைவரும் கம்பெனிக்குள்ளேயே ஆங்காங்கே படுத்துறங்கிவிடுவோம். அப்போதே வீடு செல்லலாம் எனில் பக்கத்திலிருந்து வருபவர்களுக்கு நாய்கள் தொல்லை, தூரத்திலிருந்து வருபவர்களுக்கு கூடுதலாக‌ போலீஸ் தொல்லை (இப்போது ஐடி கார்டு வந்துவிட்டதாம்). எனது அறை பக்கத்தில் ஒரு கிலோமீட்டரில்தான் இருந்தது. ஆகவே ஆரம்பத்தில் ஒரு நாள் 'நாய்க்கெல்லாம் பயப்படுவதா? அதுவும் நானா.. ஹிஹி..' என்று வீரவசனம் பேசிவிட்டு இரவே கிளம்பினேன். என் வீரத்தைப்பார்த்து இன்னொரு நண்பரும் கிளம்பினார்.

அடுத்த ஐந்தாவது நிமிடம் பக்கத்துத் தெருவில் அலறிப்புடைத்துக்கொண்டு ஆறேழு நாய்கள் கொலைவெறியுடன் துரத்த ஓடிக்கொண்டிருந்தோம். ஒருவழியாக தப்பி அங்கிருந்த இன்னொரு கம்பெனிக்குள் அடைக்கலம் புகுந்தோம். அங்கு நல்ல அறிவுரைகள் கிடத்தன, நண்பனின் கொலைவெறியை சமாளித்தது தனி கதை. ஆகவே அதன்பின்னர் அந்த முயற்சியை கைவிட்டு நானும் கம்பெனியிலேயே இரவு தங்கத்துவங்கினேன், கவனிக்கவும் 'தூங்க' அல்ல 'தங்க'. அங்குதான் அந்த புதிய சோதனை ஆரம்பித்தது. கொசுக்கள்.

சாதாரண காலங்களிலேயே சமாளிக்கமுடியாமல் திணறுவோம். அது ஒரு கொசுக்காலம். ஷிப்ட் முடிந்த பின்னர் படையெடுத்துவரும் கொசுக்களை விரட்ட எத்தனையெத்தனையோ முயற்சிகள்.

ஓரிடத்தில் ஒவ்வொரு சேர்களுக்கு அடியிலும் ஒரு டப்பாவில் ஏதேதோ புகையும் சமாச்சாரங்களை போட்டுக்கொண்டு சேர்களில் நான்கு பேர் உட்கார்ந்திருப்பார்கள். சிலர் அந்த டப்பாவின் மீதே உட்கார்ந்து கொண்டிருப்பார்கள். இன்னும் சிலர் உயிர் நீத்தவர்களின் தலைமாட்டில் ஒரு தீபம் வைத்திருப்பதைப்போல பல கொசுவத்திகளை உடம்பைச்சுற்றிலும் வைத்துவிட்டு ஆடாமல் அசையாமல் படுத்திருப்பார்கள், இதில் ஒரு ஆபத்து லேசாக புரண்டாலும் போச்சு, விழுப்புண்கள் ஏற்பட்டுவிடும். சிலர் தூக்கமாவது ஒண்ணாவது என்று கம்பெனிக்கு உள்ளேயும் வெளியேயும் ஓரிடத்தில் நிற்காமல் உலாத்திக்கொண்டிருப்பார்கள், கால் வலித்து நிற்கும் போது புகைபிடித்து ஒருவர் மீது ஒருவர் ஊதிக்கொள்வார்கள் (புகைபிடிப்பதில் இப்படியும் ஒரு நன்மை). இன்னும் சிலர் உற்பத்திப்பொருட்களை பேக் செய்ய வைக்கப்பட்டிருக்கும் ஆளுயர திக்கான பாலிதீன் பைகளுக்குள் நுழைந்துகொண்டு கழுத்துவரை மூடிக்கொண்டு வட்டமாக உட்கார்ந்துகொண்டு கதைபேசிக்கொண்டிருப்பார்கள். முகத்தில் கடிக்கும் கொசுவை விரட்டிவிட்டு டப்பென்று கையை உள்ளுக்கு இழுத்துக்கொள்வார்கள். அப்போது எலக்ட்ரிக் பேட் அவ்வளவு பிரபலம் கிடையாது. இருந்திருந்தால் விடிய விடிய டென்னிஸ் டிப் டிப்பென்று விளையாடிக் கொண்டிருந்திருப்பார்கள். எங்களுக்கு உறங்குவதற்கு ஒரு அருமையான இடம் இருந்தது. அது அட்டைக்குடோன். அந்த இடம் கொசுக்களின் முழு ஆக்கிரமிப்பில் இருந்ததால் வேறு வழியில்லாமல் மெஷின்களுக்கு நடுவாகவும், ஆபீஸிலும், போர்டிகோவிலுமாய் நாங்கள் சிதறிக்கிடந்தோம். இந்த இடங்களில்தான் மேற்சொன்ன விஷயங்கள் நடந்துகொண்டிருந்தன. குடோனுக்குள் போக எந்த தைரியசாலியும் இல்லை.

பலநாட்கள் இந்த சித்திரவதைகளை நானும் அனுபவித்துக்கொண்டிருந்தேன். இமைகளுக்கு தூக்கமென்பதே இம்மியளவும் கிடையாது. நாளுக்கு நாள் கொசுக்களின் அட்டகாசம் அதிகரித்துக்கொண்டிருந்தது. ஒருநாள் கூட்டப்பட்ட மானேஜ்மென்ட் கூட்டத்தில் தொழிலாளர்கள் சார்பில் இந்த பிரச்சினையை பேசி பலத்த கைத்தட்டல் வாங்கினேன். (பாராளுமன்றத்தில் எம்பிக்கள் பேசுவது போல) ஆனால் பலன் ஒன்றுமில்லை.

கடைசியில் ஒருநாள் ஓடமாஸ் விளம்பரத்தைக் கண்ணுற்று ஆகா இப்படி ஓர் விஷயம் இருப்பது தெரியாமல் போய்விட்டதேயென்று அன்று பல ட்யூபுகள் வாங்கிக்கொண்டு போனேன். என் திட்டம் ஜெயித்தது. ஓடமாஸை உடலெங்கும் (ஒரு குண்டுமணி இடம் பாக்கியிருக்கக்கூடாது, உள்ளங்கால் உட்பட நல்ல திக்காக .:பேர்&லவ்லி போல‌) பூசிக்கொண்டேன். இப்போது ஆயுதம் தரித்திருப்பதால் தைரியமாக இததனை நாட்களாக கொசுக்கள் ஆக்ரமிப்பில் இருந்த எங்கள் இடமான கொசுக்குடோனுக்குள்ளேயே ஸாரி, அட்டைக்குடோனுக்குள்ளேயே நுழைந்தேன்.
பரபரப்பான கிளைமாக்ஸ் சண்டைக்காட்சி. உடலெங்கும் ஓடமாஸ் பூசிக்கொண்டிருந்ததால் கொசுக்கள் என்னை நோக்கி பேரிரைச்சலுடன் அலைபாய்ந்து வருவதும் பின்னர் உடம்பிலிருந்து ஒரு அரையடி தூரத்தில் திரும்பிச்செல்வதுமாய் போராட்டம் தொடர்ந்தது, நேரம் செல்லச்செல்ல அந்த இடைவெளி குறைந்துகொண்டே வந்ததும் பயங்கர திரில் அனுபவமாய் இருந்தது. ஓடமாஸைக் கொஞ்சம் பிதுக்கி அதில் சில கொசுக்களை பிடித்து ஒட்டிவைத்து பழி தீர்த்துக்கொண்டேன். பின்னர் அங்கிருந்த‌ அட்டைகளை விரித்து (மிக வசதியானது, மெத்தைபோல) நிம்மதியாக உறங்கிக்காட்டினேன். இதில் ஒரு சின்ன சிக்கல் என்னவென்றால் 2.30 மணி நேரத்திற்கு பின்னர் எழுந்து இன்னொரு கோட்டிங் பூசிக்கொள்ளவேண்டும். இல்லையென்றால் தெரியும் சேதி.

அன்றிலிருந்து சிங்கத்தின் குகைக்குள்ளேயே போய் அதைவென்று காட்டிய வீரன் என அனைவராலும் புகழப்பட்டேன்.

(டிஸ்கி :நேரமின்மையால் இன்னொரு மீள்பதிவு)

.

18 comments:

ராமலக்ஷ்மி said...

//"ஆபரேஷன் மஸ்கிட்டோஸ்"//

சக்ஸஸ்:)!

//சிங்கத்தின் குகைக்குள்ளேயே போய் அதைவென்று காட்டிய வீரன் என அனைவராலும் புகழப்பட்டேன்.//

அப்படியே அழைக்கவும் படுவீர்களாக:))!

Rajeswari said...

good night double power try pannunga

:))

Vidhoosh(விதூஷ்) said...

ரொம்ப சிரிக்கறதா, ரொம்ப அழறதான்னு தெரில.

டிஸ்கிக்கான பின்னூட்டம்:
இல்லாமல் இருந்தாலும் பரவால்லை.

Vidhoosh(விதூஷ்) said...

:)) போட மறந்துட்டேன்.

தராசு said...

ஆணி அதிகமா தல

கார்க்கி said...

ஹிஹிஹிஹி..

கொசுவை வென்ற(கொன்றன்னு போட்டுக்கலாம்) மாவீரனே,... வாழ்க வாழ்க

நர்சிம் said...

;)

அஹமது இர்ஷாத் said...

ஆவ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்................

வானம்பாடிகள் said...

கொசுவத்தியே கொசுவத்தியா.பேஷ்

வரதராஜலு .பூ said...

கொசுவை வைச்சியே கொசுவத்தி சுத்திட்டிங்களா? அவ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்

//அன்றிலிருந்து சிங்கத்தின் குகைக்குள்ளேயே போய் அதைவென்று காட்டிய வீரன் என அனைவராலும் புகழப்பட்டேன். //


இன்னொரு அவ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ

மதார் பட்டாணி said...

//ஓடமாஸைக் கொஞ்சம் பிதுக்கி அதில் சில கொசுக்களை பிடித்து ஒட்டிவைத்து பழி தீர்த்துக்கொண்டேன்.//

என்ன ஒரு கொலை வெறி ?

நேசமித்ரன் said...

மஸ்கிடேர் ரேஞ்சுக்கு எழுதி இருக்கீங்க பாஸ்

அன்புடன் அருணா said...

ஆஹா...நன்றி மீள்பதிவுக்கும்! அப்போ படிக்கலை!

"உழவன்" "Uzhavan" said...

தானே உட்கார்ந்த தானைத்தலைவர்
வாழ்க வாழ்க..
 
இதுபோன்ற ஏதேனுமொரு டயலாக்கை உங்களுக்குச் சொல்ல யோசித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்..

ஆதிமூலகிருஷ்ணன் said...

நன்றி ராமலக்ஷ்மி.! (ஹிஹி)
நன்றி ராஜேஸ்வரி.!
நன்றி விதூஷ்.!
நன்றி தராசு.!
நன்றி கார்க்கி.!
நன்றி நர்சிம்.!
நன்றி இர்ஷாத்.!
நன்றி வானம்பாடிகள்.!
நன்றி வரதராஜலு.!
நன்றி மதார்.!
நன்றி நேசமித்திரன்.!
நன்றி அருணா.!
நன்றி உழவன்.!

விக்னேஷ்வரி said...

ஹாஹாஹா... எழுத்து நடை ரசிக்க வைத்தது. அதுக்காக மொக்கைப் பதிவையெல்லாம் மீள் செய்யாதீங்க. :)

அமிர்தவர்ஷினி அம்மா said...

:)))))))))))) சிரிச்சு மாளலை

மீள்பதிவா?

vanila said...

முன்னம் வாசித்ததாய் ஞாபகம் இல்லை..