Sunday, February 5, 2012

மெரினா -விமர்சனம்


எளிமையான கதை, கதைக்கு முக்கியத்துவம் இல்லாமை- இவற்றைத்தான் நாம் பொதுவாக ’படத்தில் கதையே இல்லை’ என்று அங்கலாய்ப்பதுண்டு. ஆனால் உண்மையில் கதையே இல்லாமல் ஒரு படம் இருக்கமுடியுமா? சமீபத்தைய ‘எங்கேயும் எப்போதும்’ படத்தின் கதையம்சம் கேள்விக்குரியது. அதில் கூட இரண்டு கிளைக் கதைகளை, அதுவும் அழகிய காதல் கதைகளாக எடுத்துக்கொண்டு நாசூக்காக படத்தின் கதையாகவே நம்பவைத்துவிட்டார்கள். சாம் ஆண்டர்சன், டாக்டர் சீனிவாசன் போன்றோர் படங்கள் கூட பிற விஷயங்களில்தான் கொஞ்சம் கோளாறாய் இருக்குமே தவிர, ஒரு அடிப்படையான கதை என்ற ஒரு விஷயத்தை நேர்மையாய் செய்திருக்கத்தான் செய்வார்கள்.

ஆனால் நான் பார்த்தவரை கதையே இல்லாமல், அது எதற்கு என்ற அலட்சியத்துடன் எடுக்கப்பட்ட முதல் தமிழ்ப்படம் ’மெரினா’வாகத்தான் இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். மெரினா கடற்கரைக்கு நாம் ஒரு வாரம் தொடர்ச்சியாக போய்வந்தால் என்னென்ன நம்மால் காணமுடியுமோ.. அவற்றை எந்த ஒரு உணர்வோட்டமும் இல்லாமல் காட்டியிருக்கிறார்கள். அதில் நகைச்சுவையோ, சிறார்கள் குறித்த கவலையோ, வாழ்க்கைப் போராட்டமோ, மனதைத் தொடும் நிகழ்வுகளோ.. ஏன் யதார்த்தமோ கூட இல்லை. ஒரு சிறுவன் தன்னந்தனியாக கடற்கரையில் சுற்றித்திரிந்து அங்கே ஒரு தொழிலைச்செய்ய முயல்கிறான் என்பதை நினைத்துப்பார்த்தாலே நமக்குக் கதிகலங்குகிறது. ஆனால் அது படத்தில், எந்தப் பொறுப்புமில்லாமல் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.

சிவகார்த்திகேயன் எளிதில் மக்கள் மனதுக்கு நெருக்கமாகும் முகம் கொண்டவர். அவரது ஸ்பாண்டேனியஸ் தமிழகம் அறிந்தது. அவர் குறித்த எதிர்பார்ப்பு அதிகமாக இருந்தது. அதை பூர்த்தி செய்யும் வாய்ப்பு அவருக்கு வழங்கப்படவில்லை என்பது துர்லபம். சரியான படங்களைத் தேர்வுசெய்தால், நல்ல விஷயங்களில் கொஞ்சம் பயிற்சி செய்துகொண்டால் எளிதாக யாரும் அடையமுடியாத உயரம் தொடுவார் என்று தோன்றுகிறது.

இசையைப்பற்றிய அறிவில்லாத எனக்கே இவ்வளவு மகா மட்டமான ஒரு பின்னணி இசை இதற்கு முன் எந்தப்படத்திலும் வந்திருக்குமா என்று தோன்றவைத்த படமும் இதுதான். பாடல்களைப் பற்றிச்சொல்லவே வேண்டியதில்லை. ஒளிப்பதிவு படத்துக்குத் தேவையான நியாயத்தைச் செய்யவில்லையோ என்று முதலிலும், பின்பு இந்த படத்துக்கு இது அதிகம்தான் என்றும் தோன்றியது.

ஒன்றிரண்டு இடங்களில் நகைச்சுவை மற்றும் வசனங்களுக்காக மட்டுமே மொத்த படத்தையும் என்னால் பொறுத்துக்கொள்ள முடியவில்லை.  


சுசீந்திரனை அந்த திட்டு திட்டினேனே, ராஜபாட்டை படத்துக்காக.. அவரைக்கூட மன்னிக்கலாம் போல. அவருக்காவது பட்ஜெட், பெரிய ஹீரோ, நிறைய குறுக்கீடு, காம்ப்ரமைஸ், நேரமின்மை என்று பல காரணங்கள் இருந்திருக்கலாம். சொந்த பட்ஜெட், முழு சுதந்திரம், அறிமுக நடிகர்கள் என இருந்தும் பாண்டிராஜ் செய்தது அநியாயம். ‘மெரினா’வின் இயக்குனர் பாண்டிராஜ் என்றால், ‘பசங்க’வின் இயக்குனர் என்ற போர்வைக்கு அடியில் இருந்தவர் அவர்தானா என்று நாம் தாராளமாக சந்தேகிக்கலாம், அதில் தவறொன்றுமில்லை.

.

3 comments:

நா.முத்து நிலவன் said...

மெரினா விமர்சனம் பார்த்தேன்
உங்கள் வலைப்பக்கத்தின் பெயர் சரிதான்

KSGOA said...

உங்க மினிதொடர் என்ன ஆச்சுங்க? நல்லா இருந்தது,

புதுகைத் தென்றல் said...

ஓ!!!