Thursday, October 11, 2012

ஸ்ரீதேவியின் ’இங்கிலிஷ்’

அனுபவம் தரும் அழகே தனி!

ஒவ்வொரு வேலையிலும் ஆர்வத்தால், பயிற்சியால், திறனால் வரும் சிறப்போடு கூடுதலாக பல்லாண்டுகளாக வாய்க்கும் அனுபவம் தரும் முழுமையை பளிச்சென உணரமுடியும்.

மெல்லிய உணர்வுகளைக் காட்சிப்படுத்த முயலும் ஒரு சினிமா, இங்க்லிஷ், விங்க்லிஷ். ஸ்ரீதேவி இல்லாவிட்டால் இந்தப்படம் மிகச்சாதாரணமாக ஆகியிருக்கக்கூடும். அழகாக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ள ஒரு காரெக்டருக்கு, ஒரு திறன்வாய்ந்த, அனுபவமிக்க ஒரு நடிகை எப்படி உயிரூட்டம் தந்திருக்கிறார் என்பதற்கு உதாரணம் ’சஷி’.


என்ன ஒரே ஸ்ரீதேவி புராணமாகயிருக்கிறது. பார்ட்டி 40ஐத் தாண்டிருக்கும் போலயேனு சந்தேகப்படாதீங்க.. மீ கௌதமி பார்ட்டி! அண்ணன்மார்களின் காலத்தைச்சேர்ந்தவர் எனினும் ஸ்ரீதேவி என்றால் ஒரு தனி ப்ரியம்தான். அவரது வீச்சு அப்படி. விருதுநகரிலிருந்து கிளம்பி நமக்காக, வடக்கை வென்றவர் அல்லவா? சிவப்பு ரோஜாக்களில் வெட்கப்பட்ட ஸ்ரீதேவியைப் பற்றி மூன்று மணி நேரம் மூச்சுவிடாமல் சொல்லப்பட்ட கதைகளை கேட்டிருக்கிறேன். ஸ்ரீதேவியைப்போலவே அவரது குரலும் தனித்துவமானது.

சஷியை ரசிக்க, அவரது மெல்லிய கோபத்தை, ஏக்கத்தை, உணர்வுகளைப் புரிந்துகொள்ள நாம் ஸ்ரீதேவியின் ரசிகராக இருக்கவேண்டும் என்ற அவசியமும் இல்லை, 40 வயதைத் தாண்டியிருக்கவேண்டிய அவசியமுமில்லை.

ஆங்கில அறியாமையால் கிடைக்கும் கணவர், குழந்தைகளின் சிறு சீண்டல்கள், திடீரென தனியே அமெரிக்கா செல்லவேண்டிய சூழல், அதனால ஆங்கிலத்துக்கான அதிகரிக்கும் திடீர் தேவை, தேவை சிறிதானாலும் அவள் மனதுக்குள் பூதாகரமாக நிற்கும் அந்த அவமானம். ஆங்கிலம் கற்கிறாள். மனநிறைவு அடைகிறாள். இறுதியில் கணவர் முன்னால் நிகழ்த்தவேண்டிய உரைக்கான வாய்ப்பு கிடைக்கையில், அதிரடியாக அமெரிக்கன் அக்ஸெண்டில் ஆங்கிலத்தில் பேசி பரபரப்பாக்கவில்லை. திக்கித் திக்கிப் பேசினாலும், தன்னம்பிக்கைச் சிதறாமல், எண்ணியதை எடுத்தியம்பி அனைவர் மனதையும் கொள்ளைகொள்கிறார். படம் நெடுகவே இயல்பு அதன் தன்மையை மீறவில்லை.

நியூயார்க் சென்றயிடத்தில் ஹோட்டலில் உணவை ஆர்டர் செய்யமுடியாமல் கலங்கும் இடத்திலும், லட்டு செய்யவே பிறந்தவள் என பாராட்டும் கணவனில் குரலில் இருக்கும் எள்ளலில் காயப்படும் இடத்திலும், இறுதியில் இறுதி வகுப்புக்குச் செல்லமுடியாத ஏக்கத்திலும், படமெங்கிலும் சஷியின் உணர்வுகளை நமக்கும் ஏற்படுத்தியிருக்கிறார் ஸ்ரீதேவி.

படம் முடிகையில், சஷியோடு ஆங்கிலம் கற்க வரும் பிரஞ்சுத் தோழனின் மனநிலையில்தான் நாமும் இருக்கிறோம்.

பி.கு:

அஜித் நடித்து எனக்கு ஒரு படம் ரொம்ப ரொம்ப பிடித்திருந்தது எனில் அது இதுவாகத்தான் இருக்கும். நடிப்புக்காக அல்ல, அவரது ஸ்க்ரீன் பிரஸன்ஸுக்காக.. சால்ட்&பெப்பர் கெட்டப்பில் அஜித் அவ்வளவு பாந்தம். ஒரு லெஜண்ட்ரி நடிகைக்குப் பக்கத்தில் இயல்பாக பொருந்திப் போகவேண்டுமெனில், அது சற்று நேரமேயாயினும் கூட ஒரு தனித்திறன் வேண்டும். அது அவருக்கு இருக்கிறது.

.

2 comments:

புதுகைத் தென்றல் said...

படம் பாக்கணும். ஜெயாடீவியில் ஸ்ரீதேவி பேட்டி போட்டாங்க. அதுல ஸ்ரீதேவியைவிட அதிகமா பேசினது சுஹாசினி தான். :)) ஒரே டல்லா இருந்த ஸ்ரீதேவியை கோன்பனேகாவில் பார்த்தபோது கொஞ்சம் கோவம் வந்தது. அங்கே என்ன கலகல பேச்சு, அமிதாப்போடு டான்ஸ்..... ம்ம்ம்ம்

திண்டுக்கல் தனபாலன் said...

...ம்... பார்க்க வேண்டும்... விமர்சனத்திற்கு நன்றி...