Saturday, August 31, 2013

தங்க மீன்கள் -விமர்சனம்


சரியாகப் படிக்காமல், பணம் சம்பாதிக்கத் துப்பில்லாமல், எதையும் முகத்துக்கு நேராகவும், நேர்மையாகவும் பேசக்கூடிய, மெல்லிய குணங்களை மதிக்கும், செம்புக் கலக்காத தங்கத்தைப் போலிருக்கும் (இவ்வளவு நீட்டி முழக்காமல் பிலோ ஆவரேஜ்னு சிம்பிளா சொன்னா ஈஸியா புரிஞ்சிப்பீங்களே..) கல்யாணி எனும் ஒருவன். அவனைப் போலவே இருக்கும் அவனது செல்ல மகள் செல்லம்மா! இவர்கள் இருவருக்குமிடையே இருக்கும் பாசப்பிணைப்பைச் சொல்ல முயல்கிறது இந்தத்தங்க மீன்கள்’.

படத்தில் வரும் ஒவ்வொரு காரெக்டர்களும் இயல்பை ஒட்டி நிற்பது அழகு. மகனின் குணத்தை முழுதும் புரிந்துவைத்துக்கொண்டு உள்ளுக்குள் பாசமும், வெளியில் கண்டிப்புமாய் பரிதவிக்கும் தந்தை, போலவே ஒரு தாய், காதல் மனைவி, அவர்களுக்கிடையேயான அன்பும், மோதலுமான அழகிய இயல்பான உறவு. சற்று நேரமே வந்தாலும் அண்ணன் மீதும், மருமகள் மீதும் பாசம் கொண்ட தங்கை, இயல்பு மீறாமல் வந்து போகும் செல்லம்மாவின் சின்னத்தோழி நித்யஸ்ரீ, செல்லம்மாவின் எவிட்டா மிஸ் என அத்தனை காரெக்டர்களும் நிறைவாக செதுக்கப்பட்டுள்ளன. அதிலும் இரண்டு, மூன்று காட்சிகளில் மட்டுமே தலைகாட்டும் எவிட்டா மிஸ்ஸின் நெகிழ்வான பின்னணிக் கதை, திரையில் எங்குமே சொல்லப்படாமல், நாமே கற்பனை செய்துகொள்ளும்படி சொல்லப்பட்டிருப்பது க்யூட்! அவ்வப்போது மனைவிக்கேயுரிய விதங்களில் கோபம் கொண்டாலும், 12ம் வகுப்பு படிக்கும்போதே காதலன் அழைத்தான் என்பதற்காக ஓடிவந்து கல்யாணம் செய்துகொண்ட வடிவு, தன் காதல் கணவன் மீது கொண்டுள்ளதொரு குறைவில்லாக் காதலும் மெனெக்கெட்டுக் காட்சிப்படுத்தாமலே நமக்குச் சொல்லப்படுகிறது. குட்டிப்பெண் நித்யஸ்ரீயின் தற்கொலை செய்துகொள்ளுமளவுக்கான ஒரு சோகமும், அதை, அவள் செய்யாமலிருப்பதற்கான காரணமும் ஒரு க்யூட் கவிதை!!



ஆனால், இப்படி ஒவ்வொரு கதாபாத்திரங்களும், குணநலன்களும் செவ்வனே செதுக்கப்பட்டிருக்க, படத்தின் ஆதார பாத்திரங்களான செல்லம்மா, மற்றும் அவளது அப்பா கல்யாணியின் பாத்திரங்கள்? இங்குதான் சறுக்குகிறார் ராம்.

செல்லம்மா, சமயங்களில் புத்திசாலிக் குழந்தையாகவும், சமயங்களில் நெகிழ்வை உண்டு பண்ணவேண்டும் என்பதற்காகவே மண்டாகவும் இருக்கிறாள். படிப்பின்மை, குழந்தை மீதான பாசம், எல்லாம் ஒருபுறம் இருந்தாலும் குழந்தைக்கு அந்த வயதின் குழந்தைமை கிடைக்கவேண்டும் என்ற உயரிய எண்ணம், படிக்காதவன், சம்பாதிக்காதவன் ஒன்றும் முட்டாளல்ல என்பதான தெளிவு என சமயங்களில் தெளிவாக இருக்கும் கல்யாணி, குறைந்த பட்ச வருமானத்துக்குக்கூட வழியறியாது நிற்பது, அப்பாவோடு புரிதலில்லாமல் இருப்பது, பெரும் பணவரவு இல்லாத நிலையிலும் பிள்ளையைப் பிரிந்து தூரம் செல்வது என்பதெல்லாம் சிம்பதி நோக்கத்துக்கான காட்சியமைப்புகளாவே இருக்கின்றன. அதுவும் பழம்பொருள் ஒன்றைத்தேடும் கிளைக்கதையெல்லாம் அவசியமில்லாத இணைப்பாகவே இருக்கிறது. அதிலும், அதைப்பற்றி விசாரிக்கும் பொறுமை கூட இல்லாமல், லாப்டாப்பை அவன் தூக்கிக்கொண்டு ஓடுவதெல்லாம் அபத்தம். கதையோடு, உணர்வுகளோடு ஒன்றவிடாமல் நம்மைத் தள்ளிவிடும் காட்சிகள் இவை.

போலவே, படத்தின் ஆதாரக் கதையும் நிலையாக இல்லை, அல்லது உறுதியாக வடிவமைக்கப்படவில்லை. இருவரின் பிலோ ஆவரேஜ் அறிவும், அதனால் அவர்கள் சகமனிதர்களிடையே அடையும் இன்னலும் என்று புரிந்து கொள்வதா? தனியார் பள்ளிகளுக்கும், அரசுப்பள்ளிகளுக்குமிடையேயான சாதக பாதகங்களை அலசுகிறது எனக்கொள்வதா? அன்புக்குழந்தையைச் சூழல் காரணமாகப் பிரியும் தகப்பன், குழந்தை அறியாமையில் கேட்கும் ஒரு பரிசினைத் தர மேற்கொள்ளும் போராட்டமெனக் கொள்வதா? என.. நிறையக் கேள்விகள்!

நல்ல படங்கள் மீதுதான் நமக்கு விமர்சனங்களும் அதிகமாக இருக்கின்றன. ஏனெனில் தப்பான விஷயங்கள் சரியா செய்யப்பட்டிருந்தால் என்ன? தப்புத் தப்பாக செய்யப்பட்டிருந்தால் என்ன? எல்லாம் ஒன்றுதான். நல்ல விஷயங்கள் தப்புத் தப்பாக செய்யப்படும்போதுதான் சிக்கலே. இதன் பின் விளைவுகளோ, பொருளாதாரத் தோல்விகளோ இதைப்போன்ற பின் தொடரும் நல்முயற்சிகளை எப்போதும் பாதிப்பதாகவே இருக்கும். எனவே ராம் போன்றவர்களுக்கான பொறுப்பு, மற்றவர்களை விட கொஞ்சம் அதிகமே!

இதெல்லாவற்றையும் தாண்டி படம், அச்சுப்பிச்சு வில்லன்கள், நச்சுக்குத்துப் பாடல்கள் என அபத்தங்களின் மீது நம்பிக்கையில்லாத ஒரு இயக்குநரின் ஆர்வத்தையும், அழகுணர்ச்சியையும் காட்டுகிறது. மெல்லிய உணர்வுகளைப் பேசுகிறது. அழகிய பாடல்கள், அருமையான ஒளிப்பதிவு, நல்ல நடிப்பு என டெக்னீஷியன்களின், நடிகர்களின் நிறைவான பங்களிப்புகள். அதுவும் லொகேஷன்கள் படத்தின் மிகப்பெரிய ப்ளஸ்! நிச்சயம் வரவேற்கப்படவேண்டிய முயற்சி.

தவறவிடக்கூடாத ஒரு படம், இந்தத்தங்க மீன்கள்’!

.

Friday, August 16, 2013

ஆதலால் காதல் செய்வீர் – விமர்சனம்


நன்றாக ஞாபகமிருக்கிறது, ’நாத்திகம் காத்தல்’ என்ற ஒரு கட்டுரை இந்தத் தளத்திலேயே மிக அதிக பார்வைகளைப் பெற்ற ஒன்றாகும். மிக அதிக விமர்சனங்களையும், பின்னூட்ட விவாதங்களைப் பெற்றதும் கூட அதுவே. அந்த இடுகைக்குப்பின் என் மனதைப் பாதித்த இன்னொரு பொருள் குறித்து ‘கன்னிமை காத்தல்’ என்ற தலைப்பில் நீண்டதொரு பத்தியை எழுதி, திருப்தியின்றி, நீண்ட நாட்கள் ட்ராஃப்டிலேயே வைத்திருந்து பின்பொரு நாள் அழித்திடவும் செய்தேன்.

சுசீந்திரனின் ‘ஆதலால் காதல் செய்வீர்’ என்ற இந்தப் படத்தைப் பார்த்தபோது அந்த அழிக்கப்பட்ட கட்டுரைதான் ஞாபகம் வந்தது. அஃதொன்றும் பிரமாதமாக எழுதப்பட்ட கட்டுரை இல்லையாயினும், இந்தப் படம் அந்தப்பொருளைப் பற்றி ஆணித்தரமாக பேசும் ஒரு பிரமாதமான படமாக அமைந்துவிட்டது.


ஆண், பெண் பழக்கங்கள், பாலின ஈர்ப்பை காதலாகக் கொள்ளும் அவசரம், நற்காதலேயாயினும் கூட காமத்துக்கான காத்திருப்பின்மை, அதிலும் கூட பொறுப்பின்மை, அதனால் தொடரும் பிரச்சினைகளை எதிர்கொள்ளும் விதம் என இன்றைய இளைஞர்களின் போக்கைப் பார்க்க நேர்கையில், நட்பு வட்டாரங்களில் நிறைய கதைகளைக் கேட்க நேர்கையில், சமீப வருடங்களில் ஒரு பெரிய கலாச்சார மாற்றமே நிகழ்ந்து வருகிறது என்பதை புரிந்து கொள்ளமுடிகிறது. ’கிழ போல்டு’ என என்னை நீங்கள் கருதினாலும் பரவாயில்லை, இந்தக் கலாச்சாரத்தின் மீது கொஞ்சம் வருத்தமும், அதிர்ச்சியும் கூட இருக்கிறது எனக்கு.

முன்னெப்போதையும் விட (முன்பு வெளியே தெரியாதிருந்தது, இப்போதைய அவசர உலகில் விஷயம் வெளியே தெரிகிறது, எப்போதும் இதன் விகிதம் ஒன்றுதான் என்ற மாற்றுக்கருத்தும் உலவுகிறது. நான் அதை ஏற்கவில்லை) இப்போது உடலுறவு என்பது மிக எளிதில் நிகழ்ந்துவிடுகிறது. கல்யாணம் வரை காத்திருக்கும் பொறுமையும் கூட காதலர்களுக்குள் இல்லை. அது கட்டுப் பெட்டித்தனமாகவும் கூட பார்க்கப்படுகிறது. திருமணத்துக்கு வெளியேயான, திருமணத்துக்கு முன்னதான உடலுறவுகள், தோழமைக்குள்ளே நிகழும் உடலுறவுகள் என மிக அதிகம் கேள்விப்பட நேர்கிறது.

செக்‌ஷுவல் சுதந்திரம் என்பது என்ன? எது வரையில் அது இருக்கலாம்? அது எல்லை மீறும் போது இச்சமூகத்தில் நிகழப்போவதென்ன? என்றெல்லாம் ஆய்வுக்குள் செல்ல நான் விரும்பவில்லை, அதற்கான மேதைமையும் எனக்கில்லை. ஆனால், காதலுணர்வைப்போல, காம உணர்வையும் ஒரு அழகியலாக நான் காண்கிறேன். அன்பைப்போல அதைக் கைக்கொள்ளவும் ஒரு அடிப்படை நேர்மையும், ரசனையும் வேண்டும் என எண்ணுகிறேன். மரத்திலேயே கனியும் கனியைப்போன்றது அது! அப்படியான உறவுக்குப் பின்னால் கிடைக்கும் நிறைவு என்பதே ‘நிறைவு’!

சில காலம் முன்பு வரை, இருக்கிறது என நான் உணர்ந்த ‘கன்னிமை காத்தல்’ இன்றைய இளைஞர்களுக்கும், யுவதிகளுக்கும் ‘அவுட் ஆஃப் ஃபேஷன்’ ஆகிவிட்டதா? என நான் எண்ணியதுண்டு.

‘ஆதலால் காதல் செய்வீர்’ என்ற இந்தப்படமும் இதைச்சார்ந்த ஒரு கதையைத்தான் பேசுகிறது.

நான் மகான் அல்ல’ என்றொரு படம். காதல், ஃபேமிலி செண்டிமெண்ட், ஆக்ஷன் கலந்த ஒரு கமர்ஷியல் கதைதான். ஆனால் அதில் கதாபாத்திரங்களின் வடிவமைப்பும், இயல்புத்தன்மையும் மிகச்சிறப்பாக அமைக்கப்பட்டு, அப்படியொரு கமர்ஷியல் படத்துக்கு அழகியதொரு கலைத்தன்மை தரப்பட்டிருந்தது. பெரும்பாலான கதாப்பாத்திரங்கள் இயல்புக்கு மிக அருகில் இருந்தார்கள். அதைச் செய்தது சுசீந்திரன். அதுவே ஒரு படத்தின் அழகியலை நிர்ணயிக்கிறது என நான் நினைக்கிறேன்.
அதை விடவும் ஒரு பங்கு அதிகச் சிறப்புடன், ’ஆதலால் காதல் செய்வீரின்’ கதாப்பாத்திரங்களைப் புனைந்திருக்கிறார் சுசீந்திரன். இயல்பும், நேர்மையும், சமூகப்பொறுப்பும் கொண்ட ஒரு திரைக்கதை மற்றும் இயக்கம். இன்றைய சூழலில் பேசப்பட வேண்டிய ஒரு பொருள்!

சினிமா ஒரு பொழுதுபோக்கு ஊடகம் என்றே நம்புகிறேன் நான். இங்கே சமூகத்தை மாற்றும், திருத்தும், உட்கார வைத்து ’உழக்கு நிறைய’ அறிவுரை கூறும் வேலைகளுக்கெல்லாம் இடமில்லை என்றும் கருதுகிறேன். ஆனால் நல்ல கதைகள் வாசகனுடன், ரசிகனுடன் பகிர்ந்துகொள்ள எப்போதும் தன்னகத்தே ஒரு செய்தியை, உணர்வை பொதிந்து வைத்திருக்கின்றன. அத்தகைய ’ஸ்டஃப்’ இல்லாத கதைகள் வெற்று ஜிகினாக்களாகவே மதிக்கப்படும், மறக்கப்படும். இந்தப்படமும் அத்தகைய ஒரு உள்ளடக்கத்தைக் கொண்டிருக்கிறது. உடலுறவைத் துச்சமாகக் கருதுபவர்களின் மனதில் ஒரு விநாடியாவது இந்தப்படம், ஒரு தயக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும்.

ஒரு கல்லூரியின் மாணவ, மாணவிகள், பாலின ஈர்ப்புகள், எந்நேரமும் அவர்களின் பேச்சுக்குள், நடவடிக்கைகளுக்குள் நிறைந்திருக்கும் காதல், கலகலப்பு. அவர்களுக்குள் ஒரு காதல் ஜோடி, அவர்களின் குடும்பங்கள் எனத்துவங்கும் கதை, அவர்களுக்குள் நிகழும் எல்லை மீறல், அதன் பின் விளைவுகள், கதாப்பாத்திரங்களின் எதிர்வினைகள் என விரிகிறது. நல்ல படமா? போச்சுடா மெதுவே நகரும் சோகப்படமாக இருக்குமோ.. என்று நினைத்துவிடாதீர்கள்.. இந்தக் கதை சுவாரசியம் குன்றாமலும், இறுதி வரை விறுவிறுப்பாகவும் இந்தக்கதை சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. இறுதியில் அத்தனை ரசிகர்களும் எழுந்து நின்று கைத்தட்டி தம் பாராட்டைத் தெரிவித்த நிகழ்வே இதன் சாட்சி!நிதர்சனமான, நெஞ்சைக் கனக்கச்செய்யும் முடிவு பலதரப்பட்ட எண்ணங்களை நமக்குள் ஏற்படுத்தி சலனப்படுத்துகிறது.

சிறந்த திரைக்கதை, இயக்கம். ஒளிப்பதிவு, எடிட்டிங், பின்னணி இசை, பாடல்கள், நடிகர்களின் சிறப்பான பங்களிப்பு என ஒவ்வொன்றும் நிறைவு. நடிக, நடிகையரின் பங்களிப்பை குறிப்பிட்டுப் பாராட்டத்தோன்றுகிறது, கதாநாயக, நாயகியரின் பெற்றோராக வரும் நான்கு கதாப்பாத்திரங்களையும் ஏற்றிருக்கும் நடிகர்களின் பங்கு அற்புதமானது. இன்னும் விளக்கிக்கொண்டு போனால், அது ஸ்பாயிலராக அமைந்துவிடுமென்பதால் முடித்துக்கொள்கிறேன். கூடுதலாக முடிவுக்குப் பின்னுமொரு முடிவாய் வரும் கடைசிப் பாடலும், அதன் படமாக்கலும் ஏற்படுத்திய இம்பாக்ட் எதிர்பாராத ஒன்று, அதிரச்செய்யும் ஒன்று.

ஆக, ‘ஆதலால் காதல் செய்வீர்’தவறவிடக்கூடாதவொரு படம்.

’ராஜபாட்டை’க்கு நான் எழுதிய காட்டமான விமர்சனத்தில் மாற்றமில்லை எனினும், அந்த ஒரு படத்துக்காக சுசீந்திரனின் திறனையே சந்தேகித்து நான் எழுதியமைக்காக, அன்கண்டிஷனல் வருத்தத்தை இங்கே பதிவு செய்வதில் எனக்கு எந்தத் தயக்கமுமில்லை. ஸாரி சுசி!
.

Wednesday, August 7, 2013

லிம்போ


ரொம்பவே நாட்களாகின்றன, ஒரு விறுவிறுப்பான கம்ப்யூட்டர் கேமை விளையாடி.! தற்போதைய வேலை, குடும்பச் சூழலுக்கு கம்ப்யூட்டர் கேமை நிறையவே மிஸ் செய்துகொண்டுதான் இருக்கிறேன். ஆயினும் அவ்வப்போது அவற்றை நலம் விசாரித்துக்கொள்வதுண்டு. 

ஒரு கேம் பிடித்துப்போவதும், பிடிக்காமல் போவதும் ஒவ்வொருவரின் தனிப்பட்ட ரசனை சார்ந்த விஷயம். டாப் செல்லராக, மிக பாப்புலராக இருக்கும் பல கேம்கள் எனக்குப் பிடிப்பதில்லை. கணினி வரைகலையின் வீச்சு, கதையம்சம், நிகழ்வுகள், கண்ட்ரோல்களின் பயன்பாடு என ஏராளமான அம்சங்கள் அதன் காரணமாக அமைகின்றன. எனது தேர்வு எப்போதும் கால் ஆஃப் ட்யூட்டி (Call of Duty), டோம்ப் ரைடர் (Tomb Raider), மெடல் ஆஃப் ஹானர் (Medal of Honor) போன்ற ஹை-எண்ட் கம்ப்யூட்டர் கேம்களாகவே இருக்கும். இவையே பிற அமசங்களை விட, அதிகபட்ச கிராஃபிகல் நுணுக்கங்களை துய்க்க விரும்பும் என்னைப்போன்ற ரசிகர்களின் பெரும்பாலான தேர்வாக அமைகின்றன. இந்த அனுபவத்தை எளிய வகை கேம்களான ப்ளாட்பார்ம் கேம்கள் தருவது சிரமமான விஷயம், அதை அங்கே எதிர்பார்ப்பதுமே கூட தவறான ஒன்றே! 

ஆனால், மிராக்கிள்ஸும் எப்போதாவது நிகழத்தானே செய்கின்றன..

180 MB அளவே உள்ள ஒரு சிறிய ப்ளாட்ஃபார்ம் வகை கேம் உங்களை வியக்கச்செய்ய முடியுமா? ஆக்‌ஷன், அட்வென்சர், ஸ்டன்னிங் கிராஃபிக்ஸ், எளிமை, நுணுக்கமான ஸ்ட்ராடஜியை, சிந்தனையைக் கோரும் சவால்கள், மிக எளிமையான கண்ட்ரோல்கள், ஒரு அழகான கதையம்சம், அதற்கொரு க்யூட்டான முடிவு என, நீண்டகால பசிக்கு ஒரு பெரிய விருந்தாகவே அந்த கேம் அமைந்தது எனக்கு.

அது லிம்போ (Limbo).



பொதுவாக சிறிய வகை/போர்ட்/ப்ளாட்ஃபார்ம் வகை கேம்கள் குழந்தைகள் விளையாடத்தகுந்தவை என்ற என் எண்ணத்தையும் இது சிதறடித்தது. வெளியாகி இரண்டாண்டுகளுக்கு மேலாகியும், சமீபத்தில்தான் இதைக் கண்டெடுத்தேன். இவ்வளவுக்கும் இது ஒன்றும் இந்தத்துறை சார்ந்த லெஜண்ட் கம்பெனிகளுள் ஒன்றின் தயாரிப்பு அல்ல, டென்மார்க்கைச் சேர்ந்த புதிய குழுவின் (Independent Game Developers) தயாரிப்பு என்பது இன்னுமொரு ஆச்சரியம். இதன் வடிவமைப்பும், கேம் நிகழ்வுகளும், அந்த க்யூட் முடிவும் ஒன்றும் கேம் உலகுக்கு முற்றிலும் புதிதானவை அல்லதான். ஆயினும் அந்த பழகிய விஷயங்களுக்கு இவர்கள் தந்திருக்கும் முற்றிலும் புதிய பரிமாணம் நிச்சயம் ஒரு புதிய அனுபவம்தான். அதில்தான் லிம்போ டெவலப்பர்களின் புத்திசாலித்தனமும், தனித்துவமும் அடங்கியிருக்கிறது. ஆக, லிம்போ ரசிகர்களின் ஏகபோக வரவேற்பையும், கேம்களுக்கான ஏராளமான பரிசுகளையும், விருதுகளையும் அள்ளிக்கொண்டதில் எந்த வியப்பும் இல்லை.

ஹை-எண்ட் கேம்கள் விளையாட அவசியமான, காஸ்ட்லியான, மேம்படுத்தப்பட்ட கணினி உட்கட்டமைப்புகள் இதற்குத் தேவையில்லை என்பதால் எளிய கம்யூட்டர்களிலும் கூட விளையாட முடியும் என்பது சிறப்பு. வழக்கம்போல Xbox, PS வெர்ஷன்களும் இருக்குன்றன. ஆனால், இது குழந்தைகளுக்கானது அல்ல, கொஞ்சம் ஹாரர் எஃபெக்டும் நிகழ்வுகளில் இருக்கிறது.

கேம்களில் ஆர்வமும், அதே நேரம் சில பல காரணங்களால் தயக்கமும்,சந்தர்ப்பம் எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருப்பவர்கள் துவங்க வேண்டியது இங்கேதான், லிம்போவில் உங்களோடு பயணிக்கக் காத்திருக்கிறான் குட்டிப்பயல்!

----------

எக்ஸ்ட்ரா:

பெரியவர்களுக்காக மட்டுமின்றி என்னைப்போன்ற குட்டிப்பசங்கள் ரசிக்கிற மாதிரி வேற குட்டி கேம்ஸ் எதுவும் இருக்கிறதா என்று கேட்டால், சமீபத்தில் கொஞ்ச நாட்கள் என்னை அடிக்ட் செய்த இன்னொன்றை சஜஸ்ட் செய்கிறேன். ரொம்பவே பிளானிங் தேவைப்படுகிற கலர்ஃபுல் அட்வென்சர் இது, குட்டீஸ்க்காக!


கார்டன் ரெஸ்க்யூ (Garden Rescue2 CE)

*